Mwanzo 13:18

Andiko

Abram anafungasha hema lake, anahama, na anakaa kwenye mialoni ya Mamre huko Hebroni. Na jambo la kwanza analofanya mahali pale si kujenga nyumba wala zizi la mifugo, bali madhabahu. Mstari mmoja tu, maneno machache: "Kwa hiyo Abram akachukua hema yake, akaja na kukaa katika mwaloni wa Mamre, ambao uko Hebroni, na pale akajenga Madhabahu ya Yahwe."

Kiini

Abram ameambiwa aitembee nchi kwa urefu na upana wake kwa sababu Mungu atampa. Hana hati miliki, hana jeshi, hana mji. Anachofanya ni kusimika hema, kitu kinachong'olewa asubuhi yoyote, na kujenga madhabahu, kitu kisichohamishika. Hapo ndipo kiini kinapolala: dai lake pekee juu ya nchi hii ni ibada. Hajaishinda, amepokea ahadi tu, na anaitikia ahadi kwa kuabudu kabla ya kuona chochote. Hii ndiyo picha ya imani ambayo Biblia yote itaijenga juu yake: mtu anayeishi kwa neno la Mungu badala ya kwa mizani ya macho yake. Lutu alichagua kwa kuangalia; Abram alipokea kwa kusikiliza. Tofauti hiyo inaamua hatima ya wote wawili.

Uzi Unaopita

Abram ni mkaaji wa hema katika nchi aliyoahidiwa kuirithi. Yohana anaandika kwamba Neno alifanyika mwili na akakaa kwetu, na kitenzi anachotumia ni eskēnōsen, yaani "alipiga hema yake" kati yetu. Mwana wa Mungu aliingia katika nchi yake mwenyewe kama mgeni, bila mahali pa kulaza kichwa, akijenga si himaya bali madhabahu, na hatimaye akawa madhabahu na sadaka kwa wakati mmoja. Ahadi kwa Abram ilikuwa ya uzao, na Agano Jipya linasisitiza kwamba uzao ule unakutana katika Mmoja. Kwa hiyo madhabahu ya Hebroni si tukio la kidini tu; ni alama ya mapema ya jinsi Mungu anavyoshika ulimwengu tena: si kwa nguvu za kumiliki, bali kwa dhabihu na ahadi.

Kioo

Kuna sauti ndani yetu inayohesabu kama Lutu. Unatazama nyumba ya rafiki yako, mshahara wa mwenzako aliyeanza kazi nawe, ardhi aliyopewa ndugu yako katika mgawanyo wa urithi, na moyo unauma kimya kimya. Abram aliachia sehemu nzuri ili amani ibaki kati ya familia, kisha akaishi mahali ambapo hakuwa na kitu isipokuwa ahadi. Ndipo Mungu akasema naye kwa upana zaidi kuliko wakati wowote. Swali ni hili: je, unaweza kuishi mahali ambapo hujachagua, katika hali ambayo si ile uliyoitamani, na bado ukajenga madhabahu pale? Leo, kabla ya jioni, simama katikati ya nyumba unamoishi sasa, hata kama ni ya kupanga au ndogo kuliko ulivyotarajia, na useme kwa sauti: "Bwana, mahali hapa ni pako, na mimi ni wako." Hiyo ndiyo madhabahu yako ya leo.

Undani

Angalia kile Abram anachobeba na kile anachoacha. Hema linabebeka; madhabahu haibebeki. Kila mahali alipopiga kambi, aliacha nyuma rundo la mawe ambalo halikuwa lake kutumia tena baada ya kuondoka. Hii ni ishara ya ajabu: alama pekee alizoziacha katika Kanaani zilikuwa alama za ibada, si za umiliki. Tena, "mwaloni wa Mamre" si mahali pa faragha tu; Mamre alikuwa mtu, Mwamori, na baadaye tutamwona akiwa mshirika wa Abram vitani. Yaani Abram anajenga madhabahu ya Yahwe katikati ya ardhi ya watu wanaoabudu miungu mingine, karibu na majirani wanaomtazama. Ibada yake si ya siri. Ni ushuhuda wa wazi kwamba nchi hii ina Bwana ambaye si wao.

Swali

Ahadi inasema "milele", lakini Abram alikufa akiwa hana zaidi ya kaburi alilolinunua, tena pale pale Hebroni. Hebroni ikawa mahali pa mifupa ya mababu kabla ya kuwa mahali pa urithi. Je, Mungu anachelewesha kwa makusudi? Maandiko hayapunguzi uchungu wa jambo hili. Waebrania wanakiri wazi kwamba hawa watu walikufa bila kupokea yale waliyoahidiwa. Jibu la Biblia si kwamba ahadi ilikuwa ndogo, bali kwamba ilikuwa kubwa kuliko maisha ya mtu mmoja na pana kuliko Kanaani. Lakini hilo halifuti ukweli kwamba Abram alizeeka akiwa mgeni. Mungu anaonekana kutokuwa na haraka ambayo sisi tunayo, na tunapaswa kuishi na hilo bila kujidanganya kwamba linaeleweka vizuri.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waisraeli waliosikia habari hii walijua Hebroni vizuri. Ni mahali pa makaburi ya mababu zao, mji wa makimbilio, na baadaye mji wa kwanza wa Daudi kabla ya Yerusalemu. Kwa hiyo mstari huu haukuwa kumbukumbu ya kijiografia tu, bali ulikuwa hati ya asili: mizizi yetu katika nchi hii haikuanza kwa upanga wala kwa biashara, ilianza kwa mtu mmoja aliyeamini na kujenga madhabahu. Kwa taifa lililokuwa jangwani, au baadaye uhamishoni likiwa limepoteza kila kitu, hii ilikuwa habari nzito: hema na madhabahu vinatosha kuanzia. Ukikosa nchi, bado unaweza kuabudu, na ibada hiyo ndiyo dai lako la kweli kwa kile Mungu alichoahidi.

Tafakari

Ni wapi maishani mwako unajaribu kupata uhakika kwa kumiliki, wakati Mungu anakuita uishi kwa ahadi?

Madhabahu yako ingekuwa wapi leo, yaani ni mahali gani pa maisha yako ambapo Mungu anapaswa kutambulika hadharani, na si moyoni tu?