Marko 4

Maandiko Yenyewe

Yesu anakaa ndani ya mtumbwi, ameusukuma kidogo majini, na umati umesimama ufukweni kama ukingo wa bakuli unaomzunguka; kutoka hapo anafundisha kwa mifano. Anasimulia habari ya mpanzi ambaye mbegu zake zinaanguka njiani, kwenye mwamba, katikati ya miiba, na kwenye udongo mzuri, kisha anawaeleza wanafunzi maana yake: mbegu ni neno, na aina za udongo ni aina za mioyo. Anaongeza mifano mingine mifupi: taa isiyofichwa chini ya kikapu, mbegu inayoota wakati mkulima amelala bila yeye kujua ilivyotokea, na punje ndogo ya haradali inayokuwa mti wenye matawi. Jioni ile ile wanavuka ziwa, dhoruba inaingia ndani ya mtumbwi, Yesu amelala shetrini, wanamwamsha kwa lawama, naye anaikemea bahari na kuwauliza swali gumu kuhusu imani yao.

Kiini

Sura hii inashughulika na jambo moja: jinsi ufalme wa Mungu unavyokuja duniani, na kwa nini haukuji jinsi tunavyotaka. Unakuja kama mbegu, si kama jeshi. Mbegu ni ndogo, inapotea machoni, inaonekana imeshindwa mara tatu kati ya nne, na hukua bila mkulima kujua "ilivyotokea." Hiyo ni kauli nzito kuhusu Mungu: anachagua kufanya kazi kwa njia inayoonekana dhaifu na isiyodhibitiwa na sisi. Lakini pia ni kauli nzito kuhusu binadamu, kwa sababu mfano hauzungumzii ubora wa mbegu bali hali ya udongo. Neno moja linanena kwa wote, na hilo hilo hutenga: wengine hulipokea kwa furaha ya haraka isiyo na mizizi, wengine huachwa likisongwa na "udanganyifu wa mali." Kusikia si jambo lisilo na madhara; ndiyo maana Yesu anasema, "Iweni makini kwa kile mnachokisikia."

Uzi Unaopita

Mifano yote mitatu ya kupanda inaelekeza mahali pamoja: Mungu amekuwa akitenda hivi tangu mwanzo. Aliahidi uzao, si himaya; alichagua familia moja ndogo katika ulimwengu wa milki kubwa; aliweka tumaini lake katika mabaki yaliyoonekana kama chochote. Punje ya haradali inayokuwa mti ambao "ndege wa mbinguni huweza kufanya viota vyao kwenye kivuli chake" inarudia picha ya kale ya ufalme ulio kama mti mkubwa unaohifadhi mataifa. Lakini kilicho kipya ni kwamba mpanzi mwenyewe yuko ndani ya mtumbwi. Yeye anayehubiri neno ndiye neno; yeye anayesema mbegu lazima ianguke ardhini ndiye atakayeanguka. Msalaba utaonekana kama mbegu iliyopotea kwenye njia, ikiliwa na ndege. Mavuno ya mara mia yataonekana siku ya tatu.

Kioo

Swali la sura hii si "je, umesikia?" bali "wewe ni udongo wa aina gani leo?" Na jibu si la mara moja kwa maisha yote. Kuna misimu ambapo furaha ya haraka bila mizizi inatosha, hadi kipingamizi kinapokuja kazini au ndani ya ndoa, na mara "hujikwaa." Kuna misimu ya miiba, ambayo Marko anaitaja kwa uwazi wa kuudhi: masumbufu ya dunia, udanganyifu wa mali, na tamaa za mambo mengine. Sio dhambi kubwa zinazoua neno ndani yako; ni ratiba yako, deni lako, na tumaini lako la kimya kwamba mshahara mkubwa kidogo utatatua kila kitu. Kisha kuna dhoruba, na lawama ile ya wanafunzi: "haujali sisi tunakufa?" Ni sala ya kweli zaidi kuliko sala nyingi za adabu tunazosema. Yesu hakuwakemea kwa kumwamsha; aliwauliza kwa nini hofu ilikuwa kubwa kuliko yeye aliyekuwa mtumbwini pamoja nao.

Fanya hivi leo: chukua karatasi, andika kwa sentensi moja jina halisi la mwiba mmoja unaosonga neno ndani yako sasa hivi, si kwa maneno ya jumla bali kwa jina lake kamili, kisha lisome kwa sauti mbele za Mungu na uombe achukue mundu wake.

Mhusika Mkuu

Yesu wa sura hii ni mtu wa aina mbili zinazoshangaza zikiwa pamoja. Ni mwalimu anayeficha ili afunue: anafundisha kwa mifano, na wale walio nje husikia na kutoelewa, huku wale wanaokaa karibu naye wakielezewa kila kitu. Hii inagusa kitu cha ndani, kwamba kuelewa hakupatikani kwa akili kali bali kwa kukaa karibu. Na ni mtu aliyechoka kiasi cha kulala shetrini wakati mtumbwi unajaa maji. Usiruke jambo hilo haraka. Usingizi wake ni imani inayoonekana: anajua kuwa Baba yake hatamzamisha. Anapoamka haogopi wala hafanyi haraka; anaikemea bahari kama vile alivyokemea pepo, na utulivu unaofuata ni mkubwa kuliko dhoruba iliyotangulia. Wanafunzi hawatulii; wanajawa na hofu kubwa zaidi, kwa sababu sasa hatari iko ndani ya mtumbwi.

Maandiko Mengine

Maneno ya aya ya kumi na mbili yanatoka Isaya 6, mahali ambapo Mungu anamtuma nabii kwa watu ambao kusikia kwao kutawafanya wawe wagumu zaidi. Marko hataki tuseme kwamba Yesu anaficha ukweli kwa ukatili; anataka tuone kwamba neno la Mungu daima limekuwa likigawa wasikilizaji, na kwamba ugumu wa moyo si ajali bali hukumu inayojijenga polepole. Kisha dhoruba: Zaburi 107 inasimulia jinsi mabaharia wanavyomlilia Bwana katika taabu, naye "akaituliza dhoruba." Katika Agano la Kale ni Mungu peke yake anayefanya hivyo. Ndiyo maana swali la wanafunzi mwishoni, "Huyu ni nani tena," si swali la kutafuta habari. Ni swali la mtu aliyegundua kuwa amekuwa akisafiri na Mungu.

Wasomaji wa Kwanza

Marko aliandika kwa kanisa dogo, lililotawanyika, lililokuwa likiteswa, watu waliojiuliza kwa nini ufalme ulioahidiwa ulikuwa bado unaonekana kama kikundi cha watu wanaokutana kwa siri. Mfano wa mpanzi uliwaeleza jambo walilohitaji kusikia: kushindwa mara nyingi si ushahidi kwamba neno halina nguvu. Msemo "tabu na masumbufu vinapokuja kwa sababu ya neno" haukuwa nadharia kwao; walikuwa wamewaona wenzao wakiacha imani wakati gharama ilipopanda. Mfano wa mbegu inayokua bila mkulima kujua uliwaambia kwamba kazi haikutegemea nguvu zao. Na mtumbwi uliojaa maji, ukiwa na Yesu anayeonekana kulala, ulikuwa picha yao halisi. Waliisoma wakijua majibu: hajalala kwa kutojali, na mtumbwi haukuzama.

Tafakari

Ukiangalia mwezi uliopita, ni wapi neno lilipokutana na udongo mzuri ndani yako, na ni wapi lilisongwa, na kwa nini hasa hapo?

Unapomwomba Mungu katika dhoruba yako ya sasa, unaomba aondoe upepo au unaomba amani ya kuweza kulala ndani ya mtumbwi pamoja naye?