Nehemia 12

Maandiko

Sura hii inaanza kwa orodha ndefu ya makuhani na Walawi waliorudi kutoka uhamishoni, vizazi vinavyofuatana kutoka Yoshua hadi Yadua, kisha orodha nyingine ya viongozi wa jamaa na walinzi wa malango. Lakini orodha haziishii hewani: zinatumika. Kuanzia mstari wa 27 tunaona kuwekwa wakfu kwa ukuta wa Yerusalemu, ambapo Walawi walitafutwa popote walipoishi, wakajitakasa, kisha wakagawanyika katika makundi mawili makubwa ya waimbaji yaliyotembea juu ya ukuta kwa pande mbili tofauti, yakikutana hatimaye katika nyumba ya Mungu. Siku hiyo kulikuwa na dhabihu nyingi, na "furaha ya Yerusalemu ikasikiwa toka mbali." Sura inamalizika kwa mipango ya kawaida kabisa: hazina, zaka, mafungu ya kila siku ya waimbaji na walinzi.

Kiini

Jambo linalonigusa zaidi ni mstari wa 43: "Mungu alikuwa amewafurahisha kwa furaha kubwa." Furaha hapa si matokeo ya kazi iliyofanikiwa; ni zawadi. Watu hawa walikuwa wamejenga kwa mikono iliyochoka, wakizungukwa na maadui, na sasa Mungu mwenyewe ndiye chanzo cha shangwe yao. Lakini angalia pia kile kinachoshikilia shangwe hiyo: majina, orodha, zamu, mafungu ya kila siku. Mungu wa Nehemia hajihusishi tu na mambo makubwa ya kihistoria; anajali ni nani anayelinda chumba cha hazina na ni nani anayepata chakula chake wiki hii. Wokovu katika Biblia huwa daima una mwili: jamii halisi, kazi halisi, mgawanyo halisi wa mali. Shangwe isiyoshuka hadi kwenye bajeti si shangwe ya Kibiblia.

Uzi Unaounganisha

Orodha ya makuhani katika mistari 10 na 11 inasimulia kitu ambacho hakisemwi waziwazi: kuhani anafuatwa na mwanawe kwa sababu kuhani hufa. Yoshua, Yoyakimu, Eliashibu, Yoyada, Yonathani, Yadua. Mstari baada ya mstari ni mnyororo wa mazishi. Waraka kwa Waebrania unalishika jambo hili hasa: makuhani wa Lawi walikuwa wengi kwa sababu mauti iliwazuia kuendelea, lakini Kristo anashika ukuhani usiopitishwa kwa mwingine. Kila jina katika Nehemia 12 ni ahadi isiyotimia, mkono unaoshika chetezo kwa muda kisha unaachia. Na makundi mawili ya waimbaji yanayozunguka ukuta kutoka pande mbili hadi yanakutana katika nyumba moja ni picha ya kile Mungu anafanya hadi leo: walio mbali na walio karibu, wakikutana mahali pamoja, kwa Yeye mmoja.

Kioo

Kuna kitu kinachotuchoma katika orodha hizi. Wengi wetu tunataka maisha yetu yawe hadithi, si jina katika safu. Unafundisha darasa ambalo hakuna atakayelikumbuka, unalipa bili za familia bila mtu kushangilia, unahudumu katika kikundi kidogo cha kanisa ambacho hakikui. Nehemia 12 inasema: Mungu anaandika majina ya walinzi wa malango. Hakuna mtu aliyemwimbia Bakbukia wimbo, lakini yupo kwenye kitabu. Na furaha ya siku ile haikuzaliwa kwa sababu kila mtu alijisikia maalum, bali kwa sababu Mungu aliwafurahisha. Leo, kabla ya jua kuzama, mpigie simu mtu mmoja anayeishi mbali nawe na umwambie jambo moja mahususi ambalo Mungu amelifanya kwako mwaka huu. Furaha ya Yerusalemu ilisikika toka mbali kwa sababu mtu fulani alipaza sauti.

Undani Mdogo

Katika mstari wa 39, kundi la pili linapita "lango la Kondoo." Jina hilo si la kishairi; ni la kibiashara. Hapo ndipo kondoo walipoingizwa mjini kuelekea Hekaluni, wakitembea kwa miguu yao wenyewe kuelekea madhabahuni. Kila siku, mwaka baada ya mwaka, damu ilipita kwenye lango hilo. Waimbaji wanaolishukuru Mungu wanapita mahali ambapo gharama ya msamaha ilionekana kwa macho. Na ni kwenye lango hilo hilo, karne nne baadaye, ambapo Yohana anatuambia kulikuwa na birika na mtu aliyelala pale miaka thelathini na minane, naye Yesu akamponya. Mwana-Kondoo alitembea kupitia lango la kondoo. Nehemia hakujua hilo; lakini aliandika jina, na jina likabaki.

Maandiko Mengine

Mstari wa 24 unasisitiza mara mbili kwamba yote yalifanyika "kwa kutii amri ya Daudi, mtu wa Mungu," na mstari wa 45 unaongeza jina la Sulemani. Hii si kumbukumbu ya historia tu; ni dai la kitheolojia. Ibada ya wenye kurudi uhamishoni inajifunga kwa agano la Daudi, yaani kwa ahadi ya mfalme ambaye nyumba yake haitaisha. Walikuwa bila mfalme, chini ya Dariyo wa Persia, wakiimba nyimbo za mfalme waliyemkosa. Na mwishoni mwa Biblia, Ufunuo unaonyesha mji ambao malango yake yameandikwa majina, kuta zake hazihitaji walinzi, na shangwe yake haiishii siku moja. Nehemia 12 ni toleo dogo, la mavumbi, la jambo lile lile.

Mhusika Mkuu

Nehemia anatokea mwenyewe katika mstari wa 31, na kinachoshangaza ni jinsi anavyojipunguza. Gavana, mjenzi, mtu aliyeshughulika na vitisho na njama, sasa anasema: "Niliwafuata juu ya ukuta," kisha "mimi pia nikachukua nafasi yangu." Si mbele ya msafara; nyuma ya kundi la waimbaji. Mtu aliyeuandika ukuta kwa jasho lake anakubali kuwa sauti moja kati ya nyingi. Hapo ndipo tunaona moyo wake: hakujenga ili aonekane, bali ili Mungu aabudiwe. Na nyuma ya Nehemia yupo Yule anayetenda kweli, Mungu aliyewafurahisha. Mstari wa 43 haumtaji Nehemia hata mara moja. Mjenzi anafifia; shangwe inabaki, ikisikika toka mbali.

Maswali ya Kutafakari

Ni wapi unataka jina lako lionekane, na je, unaweza kukubali kuwa sauti moja tu katika kundi la waimbaji nyuma ya ukuta?

Kama furaha ni zawadi ya Mungu na si matokeo ya mafanikio yako, hilo linabadilisha nini katika jinsi unavyoanza siku yako kesho?