Yoshua 4

Maelezo

Waisraeli wamekwisha kuvuka Mto Yordani wakiwa kwenye nchi kavu, ingawa mto ulikuwa umefurika kingo zake. Maji yalisimama mahali pamoja wakati makuhani walipobeba sanduku la agano, yaani sanduku takatifu lililoonyesha uwepo wa Bwana kati ya watu wake. Sasa, kabla makuhani hawajatoka majini, Bwana anamwambia Yoshua afanye jambo la pekee. Anamwagiza achague watu kumi na wawili, mmoja kutoka kila kabila la Israeli, na kila mmoja achukue jiwe moja kutoka katikati ya mto, pale ambapo miguu ya makuhani ilisimama. Mawe hayo yatawekwa pamoja mahali watakapolala usiku ule, huko Gilgali.

Yoshua anafanya hivyo, na pia anaweka mawe mengine kumi na mawili katikati ya Yordani yenyewe, mahali makuhani walipokuwa wamesimama. Baada ya watu wote, pamoja na makundi ya kijeshi ya makabila ya Rubeni, Gadi na nusu ya Manase, kuvuka, ndipo makuhani nao wanatoka majini wakiwa wameshika sanduku. Mara maji yanarudi kujaa kama kawaida. Kisha Yoshua anaeleza kusudi la mawe yale kumi na mawili yaliyowekwa Gilgali, kwamba yatakuwa ukumbusho kwa vizazi vijavyo vitakapouliza maana yake.

Maana Yake Ni Nini?

Mawe haya hayakuwa tu kumbukumbu ya kawaida kama picha ya safari. Yalikuwa ishara, kitu kinachosimama badala ya jambo kubwa zaidi, ili watoto watakaozaliwa baadaye waulize, “Mawe haya ni ya nini?” Ndani ya swali hilo la mtoto, familia nzima ingepata nafasi ya kusimulia tena kazi ya Bwana. Hii inatuonyesha kitu muhimu: imani haipitishwi kwa bahati, bali kwa kusimuliana hadithi, hasa kwa watoto wadogo wanapouliza maswali.

Pia tunaona kwamba Bwana anataka tukumbuke kwa makusudi, si kwa hisia tu. Mawe yale yangekaa pale miaka mingi, labda hata wakati Yoshua na wazee wake wamekufa. Ndiyo maana andiko linasema kumbukumbu hiyo “ipo hadi leo”, yaani mpaka wakati kitabu hiki kiliandikwa. Bwana hataki tusahau alichokifanya, kwa sababu kusahau kazi ya Mungu ni rahisi zaidi ya tunavyofikiri.

Uzi Unaounganisha

Mto Yordani uliokauka unafanana sana na Bahari ya Mianzi iliyokauka wakati Waisraeli walipotoka Misri, miaka mingi kabla. Andiko lenyewe linafanya muunganiko huu wazi: “Yahweh Mungu wenu aliyakausha maji ya Yordani, mpaka hapo Yahweh Mungu wako aliyoyafanya katika bahari ya mianzi.” Bwana ni yule yule, kizazi baada ya kizazi. Hafanyi kazi moja kisha anasahau. Anaendelea kuokoa watu wake, akiwaongoza kutoka utumwani Misri mpaka kuingia katika nchi aliyowaahidi.

Hii pia ni picha ndogo ya ahadi kubwa zaidi, kwamba Bwana hubeba watu wake kupitia hatari kubwa ili kuwaleta mahali alipowaahidia. Baadaye, Yesu Kristo mwenyewe atakuwa njia ya mwisho ya kutuvusha, si kutoka Yordani, bali kutoka mauti kuingia uzima. Kila tunapokumbuka kazi za zamani za Mungu, tunajifunza kumwamini kwa yale ajayo kuyafanya.

Kwa Ajili Yako

Labda huna mawe makubwa ya kuyapanga mlangoni mwako, lakini unaweza kufikiria: je, kuna kitu katika maisha yako ambacho kinakukumbusha kwamba Mungu alikusaidia? Labda ni siku fulani uliyoiogopa lakini ikaenda vizuri, au wakati ulipoona jibu la sala. Jaribu kuandika au kumwambia mtu jambo hilo, kama vile Waisraeli walivyopanga mawe. Watoto wa siku zijazo, au hata wewe mwenyewe baada ya miaka, mtahitaji kukumbushwa. Kumbukumbu si jambo la kuona aibu, ni njia ya kuendelea kumtumaini Mungu anayefanya mambo makubwa, hata pale tunapoona kama hakuna kinachotokea.

Zungumzeni Kuhusu Hili

Kwa nini unadhani Bwana alitaka mawe yale yabaki pale kwa muda mrefu, badala ya kuwaambia tu Waisraeli wayaache?

Je, kuna jambo ambalo Mungu amekufanyia ambalo ungependa kizazi kijacho cha familia yako kijue? Ungewaelezaje?

Kuomba Pamoja

Bwana, asante kwa sababu wewe ni yule yule jana, leo na milele. Asante kwa sababu ulivusha Waisraeli kupitia maji, na kwa namna yako mwenyewe unatuvusha sisi pia katika shida zetu. Tusaidie tusisahau kazi zako, bali tuwe na watu wa kuzisimulia, kama mawe yale ya Gilgali. Amina.