Nehemia 12

The Explanation

Sura hii ya Nehemia 12 ina majina mengi, makuhani na Walawi waliorudi pamoja na Zerubabeli, kisha vizazi vyao hadi siku za Yoyakimu na Eliashibu. Yanaweza kuonekana kama orodha ndefu isiyo na maana, lakini zungukia hadithi hii vizuri, kuna sherehe kubwa inayokuja. Baada ya miaka mingi ya kazi ngumu, ukuta wa Yerusalemu umekamilika. Sasa watu wanataka kuuweka wakfu, yaani kuutoa rasmi kwa Mungu kwa shukrani.

Walawi walioimba na kucheza vyombo vya muziki wanaitwa kutoka vijiji vyao vyote kuja Yerusalemu. Makuhani na Walawi wanajitakasa kwanza, yaani wanajisafisha mbele za Mungu, kisha wanawatakasa watu, milango, na ukuta wenyewe. Hii ni ishara kwamba ukuta huu si kazi ya mikono ya binadamu tu, bali ni kitu kinachomilikiwa na Mungu.

Nehemia anaandaa makundi mawili makubwa ya watu wanaoimba shukrani. Kundi moja linapanda ukutani na kwenda upande mmoja, likizungukwa na makuhani wenye tarumbeta na watu wenye vinanda na vinubi. Kundi la pili linaenda upande mwingine, naye Nehemia mwenyewe akiwa pamoja nao. Makundi haya mawili yanazunguka ukuta mzima, kutoka pande mbili tofauti, hadi yanakutana tena kwenye nyumba ya Mungu. Ni kama gwaride kubwa la shukrani linalozunguka mji mzima.

Matokeo yake ni furaha kubwa. Maneno yanasema watu walitoa dhabihu kubwa, wakafurahi, hata wanawake na watoto walifurahi, na furaha hiyo ilisikika mbali. Mwishoni mwa sura, tunasoma kwamba watu waliwapa sehemu zao makuhani na Walawi kama ilivyoamriwa zamani, ili kazi ya hekaluni iendelee.

What Does This Mean?

Unaweza kuuliza, kwa nini orodha hizi zote za majina ni muhimu? Jibu ni hili: Mungu hakusahau mtu yeyote. Kila kuhani, kila Mlawi, kila mwimbaji, kila mlinzi wa lango, ana jina lake limeandikwa. Katika Biblia, majina si vitu vidogo. Yanaonyesha kwamba kazi ya Mungu inafanywa na watu halisi, wenye familia na historia, siyo na watu wasiojulikana.

Jambo lingine la muhimu ni huu mstari: "makuhani na Walawi wakajitakasa, kisha wakawatakasa watu, milango na ukuta." Hata ukuta na milango vilihitaji kutakaswa. Hii inatufundisha kwamba kwa watu wa Mungu, hakuna kitu kinachokaa "kawaida" tu. Hata jambo la kawaida kama ukuta wa mawe linaweza kuwa sehemu ya ibada, likiwekwa wakfu kwa Mungu.

Furaha iliyosikika mbali inaonyesha kitu kingine muhimu: shukrani ya kweli haiwezi kufichwa. Inatoka ndani na kuenea, hata kwa wanawake na watoto, siyo tu viongozi.

The Common Thread

Katika Agano la Kale, makuhani na Walawi walisimama kati ya watu na Mungu. Walitoa dhabihu, waliimba sifa, walilinda utakatifu wa hekalu. Lakini mfumo huu wote ulikuwa ukielekeza mbele, kwa Kuhani Mmoja ambaye angekuja baadaye, Yesu Kristo. Yeye si kuhani anayehitaji kutakaswa kwanza kabla ya kuwatakasa wengine, bali ni kuhani asiye na dhambi anayeweza kutusafisha moja kwa moja.

Pia tunaona ahadi ya Mungu ikiendelea kutimizwa, kizazi baada ya kizazi, kutoka Yoshua hadi Yadua. Mungu hakuacha watu wake, hata baada ya uhamisho mgumu huko Babeli. Sherehe hii ya ukuta ni ushahidi kwamba Mungu anaweka ahadi zake, hata kama inachukua muda mrefu kuzitimiza.

For You

Labda unajisikia kama jina moja tu kati ya orodha ndefu, lisilo maalum. Lakini kumbuka, kila jina katika sura hii lilikuwa muhimu kwa Mungu. Yeye anakujua jina lako, na kazi yako, hata ile ndogo, ina maana kwake.

Pia fikiria hili: unapofanya kitu kizuri, je unalishukuru Mungu kwa sauti, pamoja na wengine, kama watu wa Yerusalemu walivyofanya? Furaha ya kweli haifichwi kimya kimya. Inaimbwa, inashirikiwa, inasikika.

Talk About It

Kwa nini unadhani Mungu aliamuru majina yote hayo yaandikwe, badala ya kusema tu "watu walifanya kazi"?

Je, kuna kitu katika maisha yako ambacho ungependa kukitakasa, yaani kukiweka wakfu kwa Mungu, kama vile walivyofanya na ukuta?

Praying Together

Mungu wetu, asante kwa sababu unajua majina yetu, hata kama hatujisikii maalum. Tufundishe kukushukuru kwa sauti, kama watu wa Yerusalemu walivyofanya, na tusaidie kuona kazi ndogo tunazofanya kama sehemu ya hadithi yako kubwa. Kwa jina la Yesu, Amina.