1 Wakorintho 8:6

Maandiko

Katikati ya mabishano kuhusu nyama iliyotolewa kwa sanamu, Paulo ananukuu kitu kinachosikika kama wimbo au kiapo cha imani: kwetu sisi kuna Mungu mmoja tu, Baba, ambaye kila kitu kimetoka kwake na ambaye sisi tunaishi kwake; na kuna Bwana mmoja, Yesu Kristo, ambaye kwa yeye vitu vyote vimekuwapo na kwa yeye sisi tupo. Sentensi moja, fupi, lakini ndani yake kuna ulimwengu mzima: asili ya vitu, lengo la maisha, na jina la yule aliyesulubiwa likiwekwa ndani ya jina la Mungu mmoja.

Kiini

Kuna kitu kinachoshtua hapa, na ni vizuri tusikikimbie haraka. Paulo ni Myahudi aliyekulia akikariri kila siku kwamba Bwana ni mmoja. Hilo lilikuwa ukuta usiovunjika kati ya Israeli na mataifa. Na sasa ndani ya ukuta huo, bila kuubomoa, anaweka Yesu. "Mungu mmoja tu ambaye ni Baba" na "Bwana mmoja Yesu Kristo" si miungu wawili walioongezwa; ni njia moja ya kusema kwamba yule aliyekufa msalabani si mgeni ndani ya umoja wa Mungu. Hili halielezeki kwa urahisi. Paulo mwenyewe haelezi. Anaimba tu. Na labda hapo ndipo imani inaanzia: pale ambapo ukweli ni mkubwa kuliko maelezo yetu, na tunabaki kimya mbele yake.

Uzi Unaopita

Kumbukumbu la Torati 6:4 inasema Bwana Mungu wetu ni Bwana mmoja. Kila Myahudi aliikariri asubuhi na jioni. Paulo anachukua maneno hayo na kuyagawa kati ya Baba na Mwana, bila kuvunja uzi. Ni kama mtu anayefungua mkono uliokunjwa kwa karne nyingi na kuona kwamba ndani yake kulikuwa na zaidi ya tulivyodhani. Ahadi zote za Agano la Kale zilielekea kwa Mungu mmoja anayeokoa; sasa wokovu huo una uso, una jina, una vidonda. "Vitu vyote vimekuwapo" kwa yeye, yaani yule yule aliyeumba ndiye aliyekuja ndani ya uumbaji wake. Hadithi nzima ya Biblia inakaa ndani ya aya hii fupi, kama bahari ndani ya kijiko.

Kioo

Swali ambalo aya hii inauliza kimya kimya ni hili: "nasi tunaishi kwake" ni kweli kiasi gani kwako leo? Si kama fundisho, bali kama mwelekeo wa siku yako. Mshahara, afya ya mwili, jina lako mbele ya wenzako, mustakabali wa watoto wako, haya yote ni mazuri, lakini je, yameanza kuchukua nafasi ya lengo la mwisho? Korintho ilikuwa na "miungu na mabwana wengi," na walikuwa na nguvu kwa sababu waliahidi usalama. Miungu yetu nayo huahidi vivyo hivyo. Tunaweza kukariri kwamba kuna Mungu mmoja huku mioyo yetu ikipiga magoti mbele ya mambo mengine mengi. Leo, kaa kimya dakika tano, sema kwa sauti polepole maneno haya: "Mungu mmoja tu ambaye ni Baba, vitu vyote vimetoka kwake, nasi tunaishi kwake," kisha taja jina la kitu kimoja unachokiogopa kukipoteza, na uache hapo bila maelezo.

Mazingira

Korintho ilikuwa mji wa bandari, wenye biashara, watu wa mataifa mbalimbali, na mahekalu mengi. Nyama nzuri sokoni mara nyingi ilitoka kwenye madhabahu. Karamu za familia, mikutano ya vyama vya kazi, sherehe za harusi, nyingi zilifanyika katika kumbi za hekalu. Kukataa kula kulikuwa si suala la chakula tu bali kujitoa katika mtandao mzima wa jamii: kupoteza wateja, kuwaudhi jamaa, kuonekana mtu asiye wa kawaida. Baadhi ya Wakristo wenye "maarifa" walisema sanamu si kitu, basi hakuna tatizo. Wengine, waliotoka katika ibada hizo hivi karibuni, walisikia harufu ya nyama ile na kukumbuka hofu ya zamani. Katika mvutano huo Paulo anaweka aya hii, si kama hoja ya kushinda bishano, bali kama msingi wa kusimama.

Undani

Neno "Bwana," kwa Kiyunani Kyrios, ndilo neno ambalo Biblia ya Kiyunani iliyotumiwa na Wayahudi wa wakati ule ilitumia badala ya jina takatifu la Mungu. Paulo anasema kuna "miungu na mabwana wengi," kisha anasema kwetu sisi kuna "Bwana mmoja Yesu Kristo." Hapo hasemi tu kwamba Yesu ni kiongozi wetu. Anaweka jina la Mungu wa Israeli juu ya mtu aliyetembea Galilaya. Kwa Mkristo wa Korintho aliyeambiwa amwite Kaisari bwana, hili lilikuwa hatari. Kwa sisi, limekuwa la kawaida sana hata tumesahau uzito wake. Jaribu kulisikia upya: jina la yule aliyeumba nyota ni jina la yule aliyeosha miguu ya wanafunzi wake.

Mhusika Mkuu

Mungu anayeonekana hapa ni Mungu mwenye mielekeo miwili: kila kitu kinatoka kwake, na kila kitu kinarudi kwake. Yeye si mtazamaji tu wa ulimwengu bali chanzo chake na kikomo chake. Na jambo la kushangaza ni kwamba ukuu huu hauonyeshwi kwa kutisha bali kwa kutoa. Yule ambaye "vitu vyote vimetoka kwake" ndiye aliyemtoa Mwanawe, na Paulo atasema baadaye katika sura hii kwamba Kristo "alikufa kwa ajili yake" ndugu dhaifu. Hiyo ndiyo tabia ya Mungu mmoja: hajilindi, anajitoa. Mbele ya Mungu wa namna hii, maarifa yetu yanakuwa madogo, siyo kwa sababu hayana thamani, bali kwa sababu yanakutana na upendo mkubwa kuliko uwezo wake wa kueleza.

Tafakari

Ni jambo gani maishani mwangu linaloonyesha kwamba kwa kweli ninaishi "kwake," na si kwa ajili yangu mwenyewe?

Nikiliweka jina la Yesu Kristo mahali pa jina la Mungu, kama Paulo anavyofanya hapa, je, hilo linabadilisha nini katika jinsi ninavyoomba wiki hii?