2 Timotheo 2:19

Maandiko Yenyewe

Baada ya kutaja majina ya wawili waliopotoka, Himenayo na Fileto, watu waliokuwa wakisema "ufufuo tayari umishatokea" na hivyo kuipindua imani ya wengine, Paulo anageuza macho ya Timotheo kutoka kwenye uharibifu hadi kwenye kitu kisichoharibika: "msingi imara wa Mungu unasimama." Na juu ya msingi huo umechongwa maandishi mawili, kama muhuri kwenye jiwe la jengo: "Bwana anawajua walio wake, na kila alitajaye jina la Bwana ni lazima ajitenge na udhalimu."

Kiini

Kuna faraja na madai katika mstari mmoja, na hatuwezi kuchagua kimoja tu. Upande wa kwanza ni wa Mungu: yeye anajua. Si kwamba anadhani, si kwamba anahesabu kwa takwimu za kanisa; anajua walio wake kwa jina, na kujua kwake hakutegemei uwezo wetu wa kujithibitisha. Hapa ndipo mahali pa kupumua kwa yeyote anayeogopa kuwa ameanguka mbali sana. Upande wa pili ni wetu: yule anayetaja jina la Bwana anapaswa kuachana na udhalimu. Kujua kwa Mungu hakutufanyi wavivu; kunatuita. Neema si kibali cha kuendelea kama tulivyokuwa, ni msingi ambao juu yake maisha mapya yanajengwa. Ondoa upande mmoja na msingi unapasuka.

Uzi Uendeleao

Msingi huu haukuanza na Paulo. Katika Hesabu 16, wakati Kora na wenzake walimpinga Musa, jibu lilikuwa: asubuhi Bwana atadhihirisha ni nani wake. Paulo anachukua sauti hiyo ya jangwani na kuiweka katika kanisa la Efeso, kwa sababu tishio ni lile lile: watu wanaogawanya kusanyiko kwa maneno yao. Lakini kati ya Kora na Himenayo kuna Msalaba. Paulo ameshasema kwa nini msingi huu hauwezi kutikisika: "Mkumbuke Yesu Kristo, kutoka uzao wa Daudi, ambaye alifufuliwa kutoka kwa wafu." Msingi wa Mungu si fundisho lililo sahihi tu; ni Mtu aliyeinuka kutoka kaburini. Kwa hiyo yeye ambaye "hawezi kujikana mwenyewe" anajua walio wake, kwa sababu aliwalipia kwa damu yake.

Kioo

Fikiria wewe unayesikia habari kwamba mtu uliyemheshimu katika imani amejiondoa, au kwamba kikundi chako cha Biblia kimegawanyika kwa mabishano yasiyokwisha, au kwamba mtoto wako aliyeombewa kwa miaka anasema hataki kanisa. Hofu inayoingia ni hii: kama huyu ameanguka, msingi wenyewe unatetereka. Mstari huu unakataa hoja hiyo. Watu wanaanguka; msingi unasimama. Lakini kioo hiki kina uso wa pili. Ikiwa unatumia jina la Bwana kwenye maombi ya asubuhi, kwenye sala ya chakula, kwenye ujumbe wa mtandaoni, lakini unakiacha kando pale unapohesabu fedha za biashara au unapozungumza kuhusu mwenzako wa kazi, basi muhuri huu unakuuliza swali gumu. Kutaja jina bila kuachana na udhalimu ni kuandika sahihi ya mtu mwingine.

Leo, chukua dakika tano: andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja unayehofia ameukana msingi, kisha andika chini yake maneno "Bwana anawajua walio wake," na umwombee kwa jina.

Wasifu

Timotheo alikuwa kijana katika kanisa lililokuwa likipoteza watu wenye vyeo. Himenayo na Fileto hawakuwa wageni waliovamia; walikuwa "miongoni mwao." Fundisho lao kwamba ufufuo umepita lilikuwa la kuvutia katika ulimwengu wa Kiyunani ambao uliona mwili kama gereza: ukisema ufufuo ni wa kiroho tu, uliyokwisha, unaepuka kicheko cha wasomi. Lakini pia unaondoa tumaini la wale waliokuwa wakizika watoto wao. Kwa masikio ya wasikilizaji wa kwanza, "msingi imara" ulikuwa picha ya jengo: jiwe la msingi lenye maandishi ya mfalme aliyeujenga. Hekalu la Artemi lilisimama Efeso, kubwa na maandishi yake. Paulo anasema: kanisa lina msingi wake, na maandishi juu yake ni ya Mungu mwenyewe, si ya mfalme.

Mhusika Mkuu

Mungu ndiye anayetenda hapa, na tabia yake inaonekana katika kitenzi kimoja: anajua. Katika Kiyunani neno hilo lina uzito wa uhusiano, si habari; ni kujua kwa mchungaji anayemtambua kondoo mmoja kati ya mia, kama Yesu asemavyo katika Yohana 10. Huyu si Mungu anayeshtuka pale mtu anapoondoka, wala anayehesabu upya orodha yake kila Jumapili. Katika mstari wa kumi na tatu Paulo alishaeleza msingi wa uaminifu huu: "hawezi kujikana mwenyewe." Uaminifu wa Mungu haujitegemei kwenye hisia zetu, unatokana na yeye kuwa yeye. Na hasa hapo ndipo wito wa utakatifu unapata nguvu. Hatujitengi na udhalimu ili tuwe wake; tunajitenga kwa sababu tumekwisha kuwa wake.

Maandiko Yanayoitana

Mstari huu unaongea na mstari wa kumi na mbili wa sura hii, ambao ni mkali: "kama tukimkana yeye, naye pia atatukana sisi." Kwa hiyo Paulo hachezi na wazo la kwamba mtu yeyote anaweza kuishi vyovyote. Lakini mara moja anaongeza kuwa kutokuwa waaminifu kwetu hakumbadilishi yeye. Mstari wa kumi na tisa unashikilia mvutano huo kwa nguvu zote mbili. Na unafunguka moja kwa moja kwenye mfano wa nyumba unaofuata: "Ikiwa mtu atajitakasa mwenyewe kutoka kwenye matumizi yasiyo ya heshima, yeye ni chombo chenye kuheshimika." Msingi ni wa Mungu, lakini vyombo vinasafishwa. Ndipo unakuwa "ameandaliwa kwa kila kazi njema." Msingi hauwezi kutikiswa; chombo kinaweza kuchafuka. Na hilo tunaweza kulifanyia kitu leo.

Kutafakari

Ni jambo gani katika maisha yangu ambalo ninalitaja kwa jina la Bwana lakini kwa vitendo nimeliacha katika udhalimu?

Ninapowaza kuhusu mtu aliyeacha imani, ninajenga tumaini langu juu ya utendaji wake au juu ya kujua kwa Mungu?