1 Corinto 8

Ang Paliwanag

Isipin mo ang malaking palengke sa lungsod ng Corinto. Maraming puwesto ng karne doon. Ang ilan sa karneng iyon ay mula sa mga hayop na inihandog muna sa mga diyus-diyosan sa templo, bago ibenta sa mga tao.

May mga Kristiyano noon na nag-iisip, "Alam ko na ang diyus-diyosan ay walang kabuluhan. Isang Diyos lang ang totoo, ang Ama, at isang Panginoon, si Jesu-Cristo. Kaya kahit kumain ako ng karneng iyon, wala namang mangyayari." Tama sila. Tama ang kanilang kaalaman.

Pero may mga kapatid din na dati ay sumasamba sa mga diyus-diyosan. Noong makita nila ang kaibigan nilang Kristiyano kumakain sa may templo, nalito sila. Para sa kanila, parang bumalik pa sila sa dati nilang pagsamba. Nasaktan ang kanilang budhi, ang tinig sa loob na nagsasabi kung tama o mali.

Sabi ni Pablo, "Tayong lahat ay may kaalaman." Pero agad niyang dinagdag: ang kaalaman lang, kung walang pag-ibig, ay nagpapalalo. Parang lobong pumapalaki pero wala namang laman sa loob. Ang pag-ibig naman ang siyang nagpapatibay, gaya ng matatag na bahay na may matibay na pundasyon.

"Pero paano kung mali ang iniisip ng kapatid ko?" Baka tanong mo iyan. Sabi ni Pablo, hindi pagkain ang nagpapalapit o nagpapalayo sa atin sa Diyos. Hindi tayo mas mabuti kung kumain tayo, ni mas masama kung hindi tayo kakain. Pero kung ang iyong pagkain ay magiging dahilan para matisod ang kapatid mo, para matumba siya sa kaniyang pananampalataya, iyon na ang tunay na problema.

Isipin mo na naglalakad kayong dalawa patungo sa isang tulay na kahoy. Alam mong matibay ito. Pero natatakot ang kaibigan mo, dahil dati siyang nahulog doon. Kung tatakbo ka papuntang gitna para patunayan lang na ligtas ito, baka lalo pa siyang matakot, at hindi na siya tatawid kailanman. Pero kung hahawakan mo ang kamay niya at maglalakad kayong dahan-dahan, makakatawid din siya.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang ibig sabihin, mas mahalaga ang pag-ibig sa kapatid kaysa sa pagpapakita na "tama ako." Si Pablo mismo ay may kaalaman, alam niyang walang kabuluhan ang mga diyus-diyosan. Pero handa siyang magpigil, kahit hindi na siya kumain ng karne kailanman, kung iyon ang makatutulong sa kaniyang kapatid na huwag matisod.

Ang mensahe ay ito: mas mahalaga ang kapatid mo kay Cristo kaysa sa iyong sariling karapatan. Kung may bagay kang pwedeng gawin, pero nakakasakit ito sa budhi ng iba, piliin mong huwag muna itong gawin.

Ang Nag-uugnay na Kuwento

Sabi ni Pablo, "ang mga mahihinang kapatid na siyang dahilan kung bakit namatay si Cristo ay napupuksa." Dito natin makikita ang pinakamalaking dahilan. Namatay si Jesus para sa bawat isa, kahit sa pinakamahina, kahit sa pinakanalilito. Kung ganoon kamahal ni Cristo ang kapatid mo, dapat din siyang mahalin mo. Ang pag-ibig ni Jesus ang nagtuturo sa atin kung paano magmahal: hindi sa pagpapatunay na tama tayo, kundi sa paghahanda ng sarili para sa kapakanan ng iba.

Para sa Iyo

Minsan may bagay kang alam na okay lang gawin, pero nakikita mong nalilito o nasasaktan ang kaibigan mo dahil doon. Halimbawa, may laro kang alam na ligtas, pero takot ang kapatid mong bata na subukan ito. Pwede mong sabihin, "Tingnan mo, ligtas naman ito!" Pero mas mabuting hawakan mo ang kamay niya, at unti-unti siyang tulungan. Hindi puwersahan, kundi pagmamahal.

Pag-usapan Ito

May kilala ka bang kaibigan na natatakot o nalilito sa isang bagay na okay lang naman sa iyo? Paano mo siya matutulungan nang may pag-ibig?

Bakit mas mahalaga ang pag-ibig kaysa sa pagiging "tama" lagi?

Manalangin Tayo

Panginoon Jesus, salamat dahil mahal mo ang bawat isa sa amin, kahit yung mga mahina at nalilito. Tulungan mo kaming mahalin ang aming mga kapatid, hindi lang ipakita na kami ay tama. Amen.