Daniel 2

The Explanation

Si Haring Nebucadnezar ay hindi makatulog. Nanaginip siya ng kakaibang bagay, at hindi niya maalala kung ano talaga ang ibig sabihin nito. Kaya ipinatawag niya ang lahat ng matatalinong tao sa kaharian, mga salamangkero, mga mangkukulam, lahat sila. "Sabihin ninyo sa akin ang panaginip ko, at ang kahulugan nito!" utos niya.

Ngunit walang sinuman ang nakaalam ng kanyang panaginip. "Paano po namin masasabi ang kahulugan kung hindi po naman ninyo sinasabi ang panaginip mismo?" tanong nila. Galit na galit ang hari. Iniutos niyang patayin silang lahat, pati ang mga taong kasama nila, kabilang na si Daniel at ang kanyang mga kaibigan.

Dumating ang mga bantay ng hari upang hanapin si Daniel. Ngunit hindi natakot si Daniel. Nagtanong siya ng mahinahon kay Arioc, ang pinuno ng mga bantay, kung bakit ganoon kabigla ang utos. Pagkatapos, humingi siya ng panahon sa hari. Uuwi muna siya, sabi niya, at ihahanda niya ang sagot.

Pagdating sa bahay, tinawag ni Daniel ang kanyang tatlong kaibigan, sina Hananias, Misael, at Azarias. Nanalangin sila nang magkasama, hiniling nila sa Diyos ng langit na ipakita sa kanila ang lihim ng panaginip. At nang gabing iyon, habang natutulog si Daniel, ipinakita ng Diyos sa kanya ang lihim sa isang pangitain! Kinabukasan, umawit si Daniel ng papuri: "Purihin ang pangalan ng Diyos magpakailanman, sapagkat sa kanya ang karunungan at kapangyarihan."

Dinala ni Daniel si Arioc sa hari. "Huwag mo silang patayin," sabi niya, "sasabihin ko ang kahulugan ng panaginip." Sa harap ng hari, sinabi ni Daniel: "Wala akong sariling karunungan na mas dakila kaysa sa iba. Ngunit may Diyos sa langit na nagbubunyag ng mga lihim."

Isinalaysay ni Daniel ang panaginip: isang malaking imahen na ang ulo ay ginto, ang dibdib at braso ay pilak, ang tiyan at hita ay tanso, ang binti ay bakal, at ang paa ay bakal na hinaluan ng putik. Bigla, isang bato ang gumuho mula sa bundok, hindi hinipo ng kamay ng tao, at tumama ito sa paa ng imahen. Nagkadurog-durog ang buong estatwa, at natangay ng hangin parang alikabok. Ngunit ang bato ay lumaki, lumaki, hanggang naging isang bundok na sumakop sa buong daigdig.

Ipinaliwanag ni Daniel: ang mga bahagi ng imahen ay kumakatawan sa mga kaharian na darating at lilipas, isa-isa. Ngunit ang bato ay ang kaharian ng Diyos, isang kahariang hindi kailanman mawawasak.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Nakita ng hari ang isang bagay na napakalaki, kumikinang, at kahanga-hanga. Ngunit lahat ng iyon ay nawasak. Ang mga kaharian ng tao, gaano man kalakas, ay lumilipas din. Subalit ang isang bagay ang nananatili: ang kaharian ng Diyos. Hindi ito nagmula sa kamay ng tao. Dumating ito na parang isang bato mula sa bundok, hindi inaasahan, ngunit hindi na ito matitigil.

Ang Pangunahing Ugnayan

Ang bato na hindi hinipo ng kamay ng tao ay tanda ng kaharian na itatayo ng Diyos, isang kahariang mananatili magpakailanman. Si Jesus ang nagsimula ng kahariang iyon, hindi sa pamamagitan ng espada o hukbo, kundi sa pamamagitan ng pag-ibig at pagliligtas. Tulad ng bato, tila maliit ang simula, ngunit kumalat ito sa buong mundo, at hindi ito matatapos.

Para Sa Iyo

Kung minsan takot ka rin, tulad ni Daniel noong dumating ang bantay ng hari. Ngunit hindi siya nagtago. Sa halip, nanalangin siya kasama ang kanyang mga kaibigan. Kaya mo rin iyon: kapag natatakot ka, huwag mag-isa. Tawagan mo ang isang kaibigan, at manalangin kayo nang magkasama. Ang Diyos na nakikinig kay Daniel ay siya ring nakikinig sa iyo.

Pag-usapan Ito

Bakit sa palagay mo hindi natakot si Daniel kahit dumating ang bantay upang patayin siya?

Ano ang ginawa ni Daniel bago siya pumunta sa hari? Bakit importante iyon?

Manalangin Tayo

Diyos naming nasa langit, salamat po dahil ikaw ang nakakaalam ng lahat ng lihim, kahit ang mga bagay na hindi namin maintindihan. Turuan mo kaming lumapit sa iyo tulad ni Daniel, kapag kami ay natatakot. Salamat po dahil ang kaharian mo ay hindi kailanman matatapos. Sa pangalan ni Jesus, amen.