Deuteronomio 16

The Explanation

Sa Deuteronomio 16, nagtuturo si Moises sa bayan ng Israel tungkol sa tatlong malaking pista na kailangan nilang ipagdiwang bawat taon. Una, ang Paskua, na dapat gunitain sa buwan ng Abib, dahil doon sila inilabas ni Yahweh mula sa Ehipto, sa gabi, nang sila ay mga alipin pa lamang. Pitong araw silang kakain ng tinapay na walang lebadura, tinawag na "tinapay ng dalamhati," para hindi nila makalimutan kung gaano sila nagmadali noong umalis sa Ehipto. Pangalawa, ang Pista ng mga Linggo, pitong linggo pagkatapos simulan ang pag-ani, kung saan sila magdadala ng kusang-loob na handog bilang pasasalamat sa ani na ibinigay sa kanila. Pangatlo, ang Pista ng mga Kanlungan, pagkatapos malikom ang lahat ng ani mula sa giikan at sa pigaan ng ubas. Sa bawat pista, hindi lamang ang mga lalaki ang dapat magsaya, kundi pati ang mga anak, ang mga lingkod, ang mga Levita na walang sariling lupain, at maging ang mga dayuhan, ulila, at balo. Pagkatapos nito, inutusan din ni Moises ang bayan na magtalaga ng mga hukom na hahatol nang may katarungan, walang pagpanig, walang suhol. At sa dulo, mahigpit na ipinagbawal ang pagtatayo ng mga diyus-diyosang Asera o anumang batong haligi na ginagamit sa paganong pagsamba, dahil ito ay kinasusuklaman ng Diyos.

What Does This Mean?

Ang mga pista na ito ay hindi lamang mga pagdiriwang, kundi mga paraan para hindi makalimutan ng Israel kung sino sila at sino ang Diyos nila. Tatlong beses sa isang taon, kailangan nilang ihinto ang kanilang trabaho at pumunta sa lugar na pipiliin ng Diyos, para alalahanin ang kanilang kasaysayan. Interesante na sinasabi rin sa kanila na dapat isama ang mga walang kapangyarihan: ang lingkod, ang dayuhan, ang ulila, ang balo. Ibig sabihin, ang kagalakan sa harap ng Diyos ay hindi para sa ilan lamang, kundi para sa lahat. Walang dapat maiwan sa labas ng kasiyahan. At ang katarungan na binanggit sa huli ay hindi hiwalay sa pagsamba. Ang taong tunay na sumasamba sa Diyos ay dapat ding tapat sa korte, hindi sumusuhol, hindi pumapanig. Ang pagsamba at ang pamumuhay ay magkadugtong, hindi puwedeng ihiwalay.

The Common Thread

Kapansin-pansin na ang Paskua, na nagsimula noong iniligtas ng Diyos ang Israel mula sa Ehipto, ay siya ring pista na ginugunita ni Jesus bago siya namatay. Sa huling hapunan niya kasama ang mga alagad, kinain niya ang tinapay na walang lebadura, at ipinaliwanag niya na siya mismo ang magiging kordero na iaalay, para ang lahat ng naniniwala sa kaniya ay makawala, hindi mula sa Ehipto, kundi mula sa kasalanan at kamatayan. Kaya ang pistang ginawa nila bawat taon ay isang larawan lamang ng mas malaking paglaya na darating. Ang Diyos ay hindi nagbago. Kung paano niya sinabihang isama ang dayuhan, ang ulila, ang balo sa kasiyahan, ganoon din niya tinatanggap ngayon ang bawat tao na lumalapit sa kaniya sa pamamagitan ni Jesus, sino man siya, mayaman man o mahirap, kilala man o hindi.

For You

Minsan iniisip natin na ang pananampalataya ay tungkol lamang sa kung ano ang nasa puso natin, kaya hindi na kailangang ipakita sa labas. Pero ang Deuteronomio 16 ay nagpapaalala na ang pagsamba ay dapat makita rin sa paraan ng ating pakikitungo sa ibang tao, lalo na sa mga hindi gaanong pinapansin, katulad ng bagong estudyante sa klase, o ang batang laging naiiwan sa laro. Tanungin mo ang sarili mo: sino ang kadalasan nakakaligtaan sa inyong grupo? Puwede mo ba silang isama, hindi dahil kailangan mo, kundi dahil ganoon din ang ginagawa ng Diyos? At tungkol sa katarungan, hindi mo pa marahil hinahatulan ang mga tao sa korte, pero may mga maliliit na pagkakataon na maaari kang maging makatarungan o hindi, tulad ng paghusga sa isang kaklase bago mo pa siya makilala, o pagsisinungaling para makaiwas sa gulo.

Talk About It

Bakit kaya mahalaga sa Diyos na isama ang mga lingkod, dayuhan, ulila, at balo sa kasiyahan ng mga pista?

May nakikita ka bang koneksyon sa pagitan ng pagsamba sa Diyos at ang paraan ng paghatol natin sa ibang tao? Bakit kaya magkaugnay ang dalawang ito?

Praying Together

Panginoon, salamat sa mga pagkakataon na ibinibigay mo sa amin para magsaya at magpahinga, at para alalahanin kung ano ang ginawa mo para sa amin. Tulungan mo kaming maging matapat, hindi lamang sa aming salita, kundi pati sa aming ginagawa. Tulungan mo kaming isama ang mga taong madalas naiiwan, dahil sila rin ay mahal mo. Salamat dahil kay Jesus, kami ay malaya na mula sa kasalanan. Amen.