Ezekiel 1

Paliwanag

Si Ezekiel ay hindi nasa sariling bayan. Bihag siya, kasama ng maraming Israelita, malayo sa Jerusalem, sa tabi ng isang ilog na tinatawag na Kebar. Malungkot doon. Wala silang hari, wala silang templo, parang nakakulong sila sa ibang lupain.

Pero isang araw, habang nakatayo si Ezekiel sa tabi ng ilog, may nangyari na hindi niya malilimutan. Nabuksan ang kalangitan! Hindi ito ordinaryong araw. Nakita niya mga bagay na halos hindi niya makayang ilarawan.

Una, may malakas na hangin mula sa hilaga, dala-dala ang isang malaking ulap. May kumikislap na apoy sa loob nito, nagniningning tulad ng kulay-ambar na bato. Tapos nakita niya apat na kakaibang buhay na nilalang. Mayroon silang anyong tao, pero apat ang mukha ng bawat isa, mukha ng tao, mukha ng leon, mukha ng toro, at mukha ng agila. May apat na pakpak sila, at nagniningning ang kanilang mga paa tulad ng pinakintab na tanso.

Saan man sila pumunta, hindi na sila kailangang lumingon, dahil may mukha sila sa bawat direksyon. Kapag kumikilos sila, mabilis sila tulad ng kidlat. Sa tabi ng bawat nilalang, may gulong na puno ng mata sa paligid, at kapag ang nilalang ay gumagalaw, gumagalaw rin ang gulong, parang iisa lang ang kilos nila. "Ang espiritu ng mga buhay na nilalang ay nasa mga gulong," ani ng Diyos sa pamamagitan ni Ezekiel.

Sa ibabaw ng kanilang mga ulo, may parang kristal na bubong na nagniningning. At sa ibabaw pa noon, nakita ni Ezekiel ang isang trono, kulay sapiro, kahanga-hanga. Sa trono, may anyong parang tao, pero puno ng apoy at liwanag, kulay bahaghari ang nakapalibot sa kaniya.

Nang makita ito ni Ezekiel, hindi siya natuwa lang nang walang pakiramdam. Natakot siya, namangha siya, at nagpatirapa siya sa lupa. Pagkatapos, may narinig siyang tinig na nagsasalita sa kaniya.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Bakit ipinakita ito sa kaniya? Dahil gusto ipaalala ng Diyos na hindi siya nakakulong sa Jerusalem lang. Kahit malayo si Ezekiel, kahit mukhang natalo ang bayan ng Diyos, ang Diyos ay naroon pa rin, maluwalhati, makapangyarihan, buhay. Hindi siya nananatili sa isang gusali lamang. Siya ang Diyos na gumagalaw saanman, kasing bilis ng kidlat, at nakikita ang lahat, gaya ng mga matang nasa mga gulong.

Ang Pangunahing Kuwento

Noong una, ang Diyos ay nagsalita rin sa mga lingkod niya sa pamamagitan ng mga pangitain at panaginip, tulad nito kay Ezekiel. Pero pagkatapos, ang Diyos ay dumating nang personal, sa pamamagitan ni Jesus. Hindi na lang trono at apoy ang nakita ng mga tao, kundi mukha ni Jesus mismo, naglalakad, kumakain, nagsasalita. Ang parehong Diyos na kay Ezekiel ay siya ring Diyos na naging tao para malapitan tayo.

Para Sa Iyo

Kapag minsan sa buhay mo, pakiramdam mo ay parang bihag ka rin, malungkot, malayo sa mga minamahal mo, o may mahirap na nangyayari, alalahanin mo si Ezekiel sa tabi ng ilog. Hindi siya kalimutan ng Diyos. Puwede kang manalangin, kahit saan ka man naroon, dahil ang Diyos ay naroon din, hindi nakatali sa isang lugar lamang.

Pag-usapan Ito

Ano sa palagay mo ang naramdaman ni Ezekiel nang makita niya ang mga nilalang at ang trono?

May araw ba na pakiramdam mo malayo ang Diyos sa iyo? Ano ang maaari mong gawin sa oras na iyon?

Manalangin Tayo

Diyos, salamat dahil hindi ka nakatali sa isang lugar lamang. Ikaw ay naroon kahit saan kami naroroon, maluwalhati at buhay. Tulungan mo kaming manalig sa iyo kahit mahirap ang araw namin. Sa pangalan ni Jesus, amen.