Hosea 1

The Explanation

Maraming taon na ang nakalipas, nabuhay ang isang lalaking nagngangalang Hosea sa lupain ng Israel. Siya ay propeta, ibig sabihin, kausap niya ang Diyos at sinasabi niya sa mga tao ang narinig niya. Isang araw, nagsalita ang Diyos kay Hosea, at ang sinabi niya ay nakakagulat. "Humayo ka," sabi ng Diyos, "at mag-asawa ka ng babaing nagbebenta ng aliw." Isipin mo na lang, iyon ay hindi karaniwang kahilingan. Pero mayroon itong dahilan: gusto ng Diyos na ipakita sa pamamagitan ng buhay ni Hosea kung ano ang nararamdaman niya tungkol sa kaniyang bayan. Tumalikod ang Israel sa Diyos, parang asawang hindi na tapat. Sumunod si Hosea. Pinakasalan niya si Gomer, anak na babae ni Diblaim. Nagkaroon sila ng mga anak, at ang bawat pangalan ng mga anak ay may mensahe mula sa Diyos.

Ang unang anak ay lalaki. Sinabi ng Diyos, "Tawagin mo siyang Jezreel," dahil paparusahan niya ang sambahayan ni Jehu dahil sa dugong dumanak doon, at wawakasan niya ang kaharian ng Israel.

Pagkatapos, isinilang ang isang anak na babae. Pinangalanan siyang Lo-ruhama, na ang ibig sabihin ay "hindi kinahahabagan." Mahirap pakinggan, pero ito ang sinabi ng Diyos: hindi na niya patatawarin ang Israel, dahil matagal na nilang tinalikuran siya.

May pangatlong anak, isa pang lalaki. Tinawag siyang Lo-ammi, na ang ibig sabihin ay "hindi ko bayan." Sinabi ng Diyos, "Hindi ko kayo mga tao, at hindi ako ang inyong Diyos."

What Does This Mean?

Malungkot ang mga pangalang ito, hindi ba? Pero may dahilan kung bakit sinabi ito ng Diyos nang malakas. Gusto niyang marinig ng buong bayan ang hinanakit niya, na parang sigaw na nagmumula sa puso. Tinalikuran nila ang Diyos na nagligtas sa kanila, sumamba sila sa mga diyus-diyosan, at nagsinungaling sila sa kaniya. Ang Diyos ay hindi malamig na hukom na basta nagpaparusa. Siya ay parang asawang masakit ang puso dahil sa hindi pagtapat ng minamahal niya. Kaya ipinahayag niya ang sakit na iyon sa pamamagitan ng buhay ni Hosea, sa pamilya niya, maging sa pangalan ng mga bata.

The Common Thread

Pero hindi dito nagtatapos ang kuwento. Pagkatapos ng lahat ng mga malungkot na pangalan, biglang nagbago ang tinig ng Diyos. Sinabi niya, "Ang bilang ng mga tao ng Israel ay magiging tulad ng buhangin sa dalampasigan, na hindi masusukat o mabibilang." At ang mga taong tinawag na "hindi ko bayan" ay tatawaging, "Kayo ay mga tao ng buhay na Diyos." Nangako pa siya na magtitipon ang Juda at Israel, at magtatalaga sila ng isang pinuno. Ito ang nakakagulat na bahagi: kahit sobrang galit at lungkot ng Diyos, hindi niya binitawan ang kaniyang pag-ibig. Ang pangakong ito tungkol sa isang pinuno ay tumuturo tungo kay Jesus, ang Hari na magsasama-sama ng lahat ng tumatalikod sa Diyos at gagawin silang muling bahagi ng pamilya niya.

For You

Minsan tayo rin ay tumatalikod sa Diyos, gaya ng Israel noon. Baka nagsisinungaling tayo, o kinakalimutan natin siyang kausapin. Pero ang Diyos na nagmahal kay Israel kahit matigas ang kanilang ulo, mahal ka rin niya. Ngayong araw, maaari kang magpasalamat sa kaniya sa pamamagitan ng dasal, kahit maikli lang. Maaari mo ring sabihin sa isang kaibigan na hindi ka tatalikod sa kanila, dahil ganoon din ang gustong ituro ng Diyos sa atin: tapat na pagmamahal.

Talk About It

Bakit kaya pinili ng Diyos na gamitin ang buhay ni Hosea para ipakita ang nararamdaman niya?

Ano ang pinakamasayang bahagi ng kuwentong ito para sa iyo, kahit malungkot ang karamihan nito?

Praying Together

Panginoon, salamat dahil hindi mo kami binibitawan kahit minsan kami ay tumatalikod sa iyo. Tulungan mo kaming maging tapat sa iyo, araw-araw. Amen.