Joshua 14

Ang Paliwanag

Pagkatapos ng matagal na pakikipaglaban, dumating na ang panahon para hatiin ang lupain ng Canaan sa mga lipi ng Israel. Sa kabanatang ito, tayo'y dinadala sa Gilgal, kung saan si Josue, si Eleazar ang pari, at ang mga pinuno ng mga pamilya ang naghahati-hati ng lupain sa pamamagitan ng palabunutan, tulad ng iniutos ng Panginoon kay Moises noon. Ang mga Levita, ang lipi na naglilingkod sa templo, ay hindi tumanggap ng sariling lupain, kundi mga lungsod lamang na matitirhan.

Pero ang gitna ng kabanata ay tungkol sa isang tao: si Caleb. Lumapit siya kay Josue at ipinaalala ang isang lumang pangako. Apatnapung taon na ang nakalipas, siya ay isa sa mga espiya na isinugo ni Moises papuntang Canaan. Habang ang ibang mga espiya ay natakot at pinatakot din ang buong bayan, si Caleb ang nagsabi ng totoo tungkol sa lupain, kasama ang pananampalataya. Dahil dito, sumumpa si Moises na ang lupang nilakaran ni Caleb ay magiging kaniyang mana magpakailanman.

Ngayon, si Caleb ay walumpu't limang taong gulang na. Apatnapu't limang taon siyang naghintay, naglakbay sa ilang, nakita ang buong henerasyon na namatay sa paglilibot, at ngayon lamang natupad ang pangako. Hiningi niya ang Hebron, isang lugar na may malaking bundok at may matibay na mga lungsod na tinitirhan ng mga Anakim, mga taong kilala sa kalakhan nila. Ibinigay ito ni Josue sa kaniya bilang mana.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang kwento ni Caleb ay hindi tungkol sa isang matandang lalaki na sumakay lamang sa suwerte. Ito ay tungkol sa katapatan na tumagal ng mahigit apat na dekada. Isipin mo: naniwala si Caleb sa pangako ng Diyos noong siya apatnapung taon. Naghintay siya, nakita niya ang mga kapwa niya espiya na sinisi at itinakwil ang lupang pangako dahil sa takot. Ngunit hindi siya sumuko sa pananampalataya. Sinabi mismo ng teksto tungkol sa kaniya: "lubos akong sumunod kay Yahweh na aking Diyos."

Hindi ito nangahulugan na madali para kay Caleb. Walumpu't limang taong gulang na siya at kailangan pa niyang labanan ang mga Anakim, mga malalaking mandirigma sa matibay na mga lungsod. Hindi siya nagsabing, "Matanda na ako, ibigay na lang sa iba." Sinabi niya, "Malakas pa rin ako," at hiniling niya mismo ang mahirap na lugar, hindi ang pinakaligtas. Ito ang klase ng tao na hindi hinihanap ang komportableng buhay, kundi ang katuparan ng pangako ng Diyos, kahit mahirap iyon.

Ang Iisang Kwento

Ang buong Kasaysayan ng Israel ay isang kwento ng tipan, ang pangako ng Diyos na hindi nakukalimutan kahit matagal ang paghihintay. Si Caleb ay nagpapakita sa atin kung ano ang buhay ng taong tumatanggap sa pangakong iyon nang buong puso, kahit ibang tao sa kaniyang paligid ay hindi naniniwala. Sa katunayan, ang buong henerasyong nagdoble ng takot sa Kades Barnea ay namatay sa disyerto, at si Caleb at si Josue lamang ang nakapasok sa lupang pangako mula sa mga lumang espiya.

Ito rin ang klase ng tiwala na ipinamalas ni Jesus, na hindi tumigil sa Kaniyang misyon kahit kinamuhian, pinabayaan, at kinuwestyon ang bawat hakbang. Si Caleb ay hindi tagapagligtas, pero siya ay isang halimbawa ng taong hindi nagsawa sa paghihintay sa pangako ng Diyos, tulad ng ating pananalig kay Kristo na kailangan din nating mapanatili hanggang sa katuparan.

Para Sa Iyo

Marahil ikaw man ay may pangarap o pangako na parang matagal na nating hinihintay. Baka isang bagay sa paaralan, sa pamilya, o sa pagsunod sa Diyos na hindi mo pa nakikita ang kasagutan. Ang kwento ni Caleb ay hindi nagsasabing madali ang paghintay. Apatnapu't limang taon! Pero hinihikayat tayo nitong tanungin: kanino ako sumusunod habang naghihintay? Sinusunod ko ba ang mga taong natatakot at kumukuwestyon, o ang salita ng Diyos?

Hindi kailangan ang perpektong kasagutan para maniwala. Kailangan lang ang tapat na puso, tulad ni Caleb, na hindi hinusgahan ang sariling kakayahan kundi tumingin sa Diyos na siyang tapat sa Kaniyang salita.

Pag-usapan Natin

Bakit kaya pinili ni Caleb ang pinakamahirap na lugar, ang bundok na may Anakim, imbes na humiling ng mas ligtas na lupa?

May naghihintay ka bang bagay na matagal na, kagaya ni Caleb? Ano ang tumulong sa iyo para hindi sumuko sa paghintay?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat sa Iyong pangako na hindi nakukalimutan kahit matagal ang paghihintay. Turuan Mo kaming maging tapat tulad ni Caleb, hindi natatakot kahit mahirap ang landas. Tulungan Mo kaming manatiling malapit sa Iyo habang naghihintay sa Iyong mga pangako. Sa pangalan ni Jesus, amen.