Nehemias 12

Ang Paliwanag

Natapos na ang pader ng Jerusalem. Matagal na pinagtrabahuhan iyon ni Nehemias at ng mga tao. Ngayon, oras na para ipagdiwang ito. Pero hindi lang basta kasiyahan ang ginawa nila. Una, hinanap nila ang mga Levita, ang mga taong tagapaglingkod sa templo ng Diyos. Naghanap sila sa bawat baryo, kahit malayo pa iyon, para dalhin ang mga mang-aawit patungong Jerusalem.

Bakit kailangan ang mga mang-aawit? Dahil ang pagtatapos ng pader ay hindi lang tungkol sa bato at semento. Ito ay tungkol sa pasasalamat sa Diyos na tumulong sa kanila. Kaya bago nagsimula ang kasiyahan, dinalisay muna ng mga pari at mga Levita ang kanilang sarili. Pagkatapos, dinalisay rin nila ang mga tao, ang mga tarangkahan, at ang pader mismo. Parang naghahanda sila bago dumating ang isang mahalagang panauhin.

Pagkatapos noon, nagtalaga si Nehemias ng dalawang malaking pangkat ng mang-aawit. Isang pangkat ang umakyat sa pader at naglakad papunta sa isang direksiyon, dumaan sa Tarangkahan ng Dumi. Ang isa namang pangkat ay naglakad sa kabilang direksiyon, dumaan sa Tore ng mga Pugon, sa Tarangkahan ng Efraim, sa Tarangkahan ng Isda, hanggang sa Tarangkahan ng mga Tupa. Isipin mo iyon: dalawang hanay ng mga tao, may mga trumpeta, may mga pompiyang, alpa, at lira, naglalakad sa ibabaw ng pader na kakatapos lang nilang itayo. Si Ezra, ang eskriba, ay nasa harapan ng isa sa mga pangkat.

Nagkita ang dalawang pangkat sa tahanan ng Diyos. Doon sila naghandog, kumanta, at nagdiwang nang labis. Hindi lang mga lalaki ang sumali. Ang mga babae at ang mga bata ay nagsaya rin. At ang tunog ng kasiyahan sa Jerusalem ay narinig mula sa malayo.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Ang kasaysayang ito ay nagtuturo sa atin na hindi sapat ang matapos lang ang gawain. Kailangan ding tandaan kung sino ang gumawa niyon posible. Ang mga Israelita ay hindi nagmayabang sa sarili nilang tagumpay. Nagpasalamat sila sa Diyos nang malakas, may musika, may sayaw ng puso. Bawat isa ay may papel: may nagbantay sa tarangkahan, may nagbuhat ng alpa, may nag-alay ng handog. Walang itinuring na maliit ang trabaho.

Ang Pangunahing Kuwento

Sinunod nila ang utos ni David, ang lingkod ng Diyos, patungkol sa pag-awit at papuri. Iyon ay dahil matagal nang itinuro ng Diyos sa kaniyang bayan na dapat silang magsaya kasama niya, hindi lang mag-isip tungkol sa kaniya. Ang kagalakang narinig mula sa malayo ay isang maliit na larawan ng mas malaking kagalakan na darating balang-araw, kung kailan si Jesus ay titipunin ang lahat ng tao mula sa iba't ibang lugar para magpuri sa Diyos nang magkakasama, walang sinumang maiiwan sa labas.

Para Sa Iyo

Kapag may natapos kang gawin, isang mahirap na proyekto, isang matagal na pagsasanay, alalahanin mong magpasalamat sa Diyos. Hindi mo kailangan ng trumpeta o alpa. Puwede kang kumanta ng isang papuring kanta, o manalangin nang malakas sa tabi ng iyong pamilya. Imbitahan mo rin ang ibang tao na makisaya sa iyo, tulad ng ginawa nila noon.

Pag-usapan Ito

Bakit sa tingin mo, dinalisay muna ng mga tao ang kanilang sarili bago sila nagdiwang?

May magagawa ka bang maliit na bagay ngayon bilang pasasalamat sa Diyos, tulad ng isang awit o isang panalangin?

Manalangin Tayo

Diyos, salamat po sa lahat ng ginawa ninyo para sa amin. Katulad ng mga tao sa Jerusalem, gusto po naming magpasalamat sa inyo nang buong puso, hindi lang sa salita kundi sa awit at saya. Turuan n'yo po kaming tandaan kung sino ang tumutulong sa amin sa bawat gawain. Amen.