Ezekiel 39

Ang Paliwanag

Malayo, napakalayo sa kanilang bahay, may mga taong nakaupo sa lupa. Malungkot sila. Sila ang bayan ng Diyos. Nawala ang kanilang lupain, nawala ang kanilang bahay.

Kasama nila ay may isang lalaki. Ang pangalan niya ay Ezekiel. Tahimik siyang nakikinig. Kasi ang Diyos ay may sasabihin sa kaniya.

"Ezekiel," sabi ng Diyos, "makinig ka. May darating na malaking hukbo. Galing sa malayong-malayong hilaga. Si Gog ang pangalan ng kanilang pinuno."

At dumating nga sila. Marami-marami silang kabayo. Tunog ng paa. Tunog ng kalasag. May mga pana sila. May mga palaso. May mga sibat na matulis at makintab. Papunta sila sa mga bundok ng Israel.

Naku. Nakakatakot ba? Makinig ka.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Sabi ng Diyos: "Masdan mo! Laban ako sa iyo, Gog."

At ang Diyos ay malakas. Napakalakas. Binitiwan ni Gog ang kaniyang pana. Nalaglag ito sa lupa. Nalaglag din ang mga palaso mula sa kaniyang kamay.

Tapos. Tahimik na ang bundok. Tahimik na tahimik.

Pagkatapos, lumabas ang bayan ng Diyos sa kanilang mga lungsod. Pinulot nila ang mga pana. Pinulot nila ang mga kalasag at ang mga sibat. Dinala nila ang lahat sa isang malaking bunton.

At ano ang ginawa nila? Ginawa nila itong apoy. Isang malaking, mainit na apoy!

Ang apoy ay kumaluskos. Ang apoy ay mainit sa mga kamay. Hindi na kailangang pumutol ng puno sa gubat. Kasi ang mga pana na ito ang nagpainit sa kanila. Isang taon. Dalawang taon. Ganoon ang tagal ng apoy.

Walang pana na natira. Walang sibat na natira. Wala nang makakasakit sa bayan ng Diyos.

Ang Hibla ng Kuwento

At pagkatapos ay may isa pang magandang bagay.

Tiningnan ng Diyos ang kaniyang mga tao. Ang mga malungkot na tao, doon sa malayo. At naawa siya sa kanila. Sabi niya: "Dadalhin ko kayong pauwi."

Isa-isa niya silang tinipon. Hindi siya nakalimot ni isa. Wala, wala talagang naiwan.

Nakauwi sila sa lupain nila. Nakatulog sila sa gabi. Ligtas. Walang katok, walang tunog ng kabayo. Wala nang dapat katakutan.

At sabi ng Diyos: "Hindi ko na itatago ang aking mukha sa kanila."

Ang mukha ng Diyos ay nakatingin sa kanila. Tulad ng nanay na tumitingin sa iyo. Tulad ng tatay na hindi umaalis sa iyong tabi.

At alam mo? Ganoon din ang ginawa ni Jesus. Dumating siya para maging malapit sa atin. Hindi siya nagtatago. Hinahanap niya ang mga tao at dinadala niya silang pauwi.

Para sa Iyo

Nakatulog ka na ba sa gabi na medyo natatakot? Baka madilim ang kwarto. Baka may tunog sa labas.

Ang Diyos ay nakatingin sa iyo. Ganoon din sa dilim. Hindi siya nagtatago. Hindi siya natutulog.

Kaya maaari kang matulog na ligtas. Tulad ng bayan ng Diyos sa kanilang bahay.

Pag-usapan Natin

Ano ang ginawa ng bayan ng Diyos sa mga pana at sibat?

Ano ang nakakatakot sa iyo? Sabihin natin kay Diyos.

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat po. Malakas po kayo. Nakatingin po kayo sa akin, kahit madilim. Dalhin po ninyo akong palapit sa inyo. Salamat sa pagmamahal ninyo sa akin. Amen.