1 Corinto 7

The Explanation

Ang mga taga-Corinto ay nagsulat kay Pablo ng mga tanong tungkol sa pag-aasawa, sex, at pagiging walang asawa. Marahil may mga tao doon na nag-iisip na mas "espiritwal" kung iiwasan na ang lahat ng bagay na may kinalaman sa katawan, kahit sa loob ng kasal. Sinasagot ni Pablo ang mga iyon nang diretso.

Sinabi niya na mabuti ang pag-aasawa, at ang pagtatalik sa loob ng kasal ay hindi marumi kundi isang karapatan na dapat ibigay ng mag-asawa sa isa't isa, hindi pagkait maliban kung pareho silang pumayag sanhi ng panalangin, at sa takdang panahon lamang. Pero sinabi rin niya na mabuti ang manatiling walang asawa, tulad niya. Hindi ito utos na dapat sundin ng lahat, kundi isang kaloob galing sa Diyos na hindi pareho sa bawat isa.

Pagdating sa mga kasal na, ang utos ay malinaw: huwag maghiwalay. Kung may hiwalayan man, dapat manatiling walang asawa o magkabalikan. Pagdating naman sa mga may asawang hindi mananampalataya, sinabi ni Pablo na manatili sa kasal kung ang kabilang panig ay nais pa ring manatili, dahil sa ganoong kalagayan "naibukod" ang kabilang panig dahil sa mananampalatayang asawa. Pero kung umalis ang hindi mananampalataya, hayaan siyang umalis, sapagkat tinawag tayo ng Diyos na mamuhay na mapayapa.

Mula doon, binigyan ni Pablo ng isang prinsipyong mas malawak: manatili sa kalagayang itinawag sa iyo ng Diyos, maging tuli o hindi, alipin o malaya, dahil hindi iyon ang mahalaga kundi ang pagsunod sa mga utos ng Diyos. At tungkol sa mga dalaga o hindi pa nag-aasawa, binigyan niya sila ng payo, hindi utos, dahil sa "kagipitan sa kasalukuyan," isang mahirap at mapanganib na panahon para sa simbahan. Mas mabuti, aniya, na manatili sila sa kanilang kalagayan, dahil ang oras ay maiksi na at ang mundo, sa anyong kilala nila, ay lilipas.

What Does This Mean?

Hindi sinasabi ni Pablo na masama ang kasal o mas banal ang pagiging single. Ang punto niya ay mas malalim: kung sino ka man, may asawa o wala, alipin o malaya, ang susi ay ang hindi nahahating puso para sa Panginoon. Ang taong may asawa ay natural na inaalala ang kaniyang kabahagi, iyan ay tama at mabuti. Ang taong walang asawa ay may ibang klaseng kalayaan na maaaring gamitin para lubusang italaga ang sarili sa Diyos. Pareho itong kaloob, hindi kasalanan ang isa at biyaya lang ang isa.

Mahalaga rin ang konteksto. Sinusulat ito ni Pablo sa gitna ng isang krisis, malamang na panahon ng pag-uusig o matinding kahirapan para sa simbahan sa Corinto. Kaya hindi niya ito ibinibigay bilang walang hanggang batas para sa bawat kultura at panahon, kundi bilang matinong payo para sa isang partikular na sitwasyon. Ang permanenteng katotohanan sa likod nito ay ito: wala kang pag-aari sa sarili mo kung ikaw ay kay Cristo. "Kayo ay nabili ng may halaga." Iyan ang nagbibigay-liwanag sa lahat.

The Common Thread

Ang salitang "nabili ng may halaga" ay hindi basta-basta. Ito ay tumutukoy sa krus. Binili tayo ni Cristo, hindi ng pilak o ginto, kundi ng kaniyang sariling dugo. Iyan ang dahilan kung bakit hindi tayo dapat magpaalipin sa anumang tao o anumang bagay, kahit sa larangan ng relasyon o pag-aasawa. Ang kasal ay mabuti, pero hindi ito ang pinakamataas na layunin ng buhay. Ang pagiging single ay mabuti rin, pero hindi rin ito ang layunin. Ang layunin ay si Cristo mismo.

Ito rin ang kalunos-lunos na katotohanan sa likod ng "maiksi na ang panahon": ang mundong ito, kasama ang mga institusyon nito, kasal, pag-aari, kalungkutan, kasiyahan, ay lilipas. Ito ay bahagi ng mas malaking kuwento ng Diyos na gumagawa ng bagong langit at bagong lupa. Habang hinihintay natin ito, tinatawag tayong mamuhay nang hindi lubos na nakakabit sa mga bagay na hindi naman mananatili, kundi nakatuon sa Diyos na mananatili magpakailanman.

For You

Sa edad mo, malaki ang presyon mula sa paligid tungkol sa relasyon: kung may kasintahan ka na, kung kailan ka magkakaroon, kung ano ang itsura ng "tamang" pag-ibig na nakikita mo sa social media. Minsan pakiramdam mo, kung wala kang kapartner, parang may kulang sa iyo. Si Pablo mismo ay single, at hindi niya ito itinuturing na kapintasan. Sa totoo lang, sinabi niyang may bentahe pa ito, kalayaang hindi mo makukuha sa ibang kalagayan.

Hindi ibig sabihin nito na dapat mong iwasan ang pag-ibig o pangarapin mong mag-isa habambuhay. Ang punto ay ito: huwag mong ibatay ang pagkatao mo sa kung may kasintahan ka o wala. Ang tanong na dapat mong itanong sa sarili mo ay hindi "paano ako makakakuha ng kapartner" kundi "paano ko bibigyan ng buong puso ang Diyos sa kalagayan kong kinaroroonan ngayon." Kung ikaw ay single, gamitin ang panahong ito para makilala siya nang higit, hindi bilang paghihintay lamang, kundi bilang isang tunay na kalagayan ng biyaya. At kung darating man ang pag-ibig, lumapit dito nang hindi umaasa na ito ang magliligtas sa iyo, dahil iisa lang ang nagliligtas, at hindi ito tao.

Talk About It

Bakit kaya binibigyang-diin ni Pablo na parehong "kaloob" ang pagiging single at ang pagiging kasal, kahit alam natin na mas gusto ng karamihan sa mga tao ang magkaroon ng asawa?

Sa anong mga bagay sa buhay mo ngayon mo mas pinaniniwalaan ang kakayahan ng isang relasyon kaysa sa kakayahan ng Diyos na kumumpleto sa iyo?

Praying Together

Panginoon, salamat dahil ako ay sa iyo, binili mo ako sa halagang hindi ko kayang bayaran. Tulungan mo akong huwag ibatay ang aking halaga sa kung may kasama ako o wala. Turuan mo akong maging tapat sa kalagayang ibinigay mo sa akin ngayon, at gawin mong buo ang puso ko para sa iyo, anuman ang dumating. Amen.