1 Timoteo 1

Ang Paliwanag

Isinulat ni Pablo ang liham na ito kay Timoteo, isang batang lalaki na iniwan niya sa Efeso para mamuno sa iglesya doon. Hindi ito abstract na teolohiya na sinulat para sa libro. Ito ay isang matandang mentor na nagsusulat sa isang nababahalang nakababata, dahil may problema sa Efeso: may mga tao na nagtuturo ng mga ibang doktrina, mga kwento at kasaysayan ng lahi na walang katapusan at walang kabuluhan, bagay na nagdudulot lamang ng pagtatalo.

Sinasabi ni Pablo na ang layunin ng buong kautusan, ng buong batas ng Diyos, ay hindi upang gumawa ng mga eksperto na marunong makipagtalo. Ang layunin ay pag-ibig, mula sa dalisay na puso, mula sa mabuting budhi, mula sa tapat na pananampalataya. May mga tao, sabi niya, na nalihis mula rito at napunta sa walang kabuluhang pananalita. Gusto nilang maging guro ng kautusan pero hindi man lang nila naiintindihan ang sinasabi nila.

Pagkatapos, ginagawa ni Pablo ang isang kakaibang galaw. Hindi niya tinatago ang sarili niyang kasaysayan. Inamin niya nang tapat na siya dati ay lapastangan sa Diyos, umuusig, at marahas na tao. Sinabi niya ito nang walang pagdadahilan. At pagkatapos niyang sabihin iyon, sinabi niya ang isa sa pinakakilalang pangungusap sa buong Bibliya: si Cristo Jesus ay naparito sa mundo para iligtas ang mga makasalanan, at siya, si Pablo, ang pinakamasama sa kanila.

Ang kabanata ay nagtatapos sa isang personal na utos kay Timoteo: ipagpatuloy mo ang mabuting pakikipaglaban, panatilihin mo ang pananampalataya at mabuting budhi. May mga tumalikod at nasira ang pananampalataya nila, gaya ng pagbagsak ng barko. Hindi biro ang babala.

Ano Ang Ibig Sabihin Nito?

May isang bagay dito na mahalaga para sa iyo ngayon, lalo na kung minsan mong naiisip na ang relihiyon ay tungkol sa pagsunod sa mga tamang rules para maging katanggap-tanggap sa Diyos. Sabi ni Pablo, hindi. Ang kautusan ay hindi ginawa para sa taong matuwid na gumagawa nang tama, kundi para huminto ang taong lumalabag. Ibig sabihin, ang batas ay parang babala sa daan, hindi ang destinasyon. Ang destinasyon ay pag-ibig na galing sa isang pusong malinis.

At dito pumapasok ang pinakamahalagang bahagi: si Pablo mismo ay hindi naging mabuti bago siya nakilala ni Cristo. Siya ay umusig, marahas, lapastangan. Walang palusot. Pero tumanggap siya ng habag, sabi niya, dahil hindi niya alam ang ginagawa niya. At hindi lang tumanggap siya ng sapat na habag para mabuhay, tumanggap siya ng biyaya na umaapaw, sobra-sobra, higit pa sa kailangan niya.

Ibig sabihin, ang Ebanghelyo ay hindi para sa mga taong may malinis na record na kailangan lang ng konting polish. Ito ay para sa mga taong alam nilang may sira sila, malalim na sira, at hindi na kayang ayusin ng sarili nilang kamay.

Ang Nag-uugnay na Sinulid

Ang buong kabanatang ito ay umiikot sa isang linya: si Cristo Jesus ay naparito sa mundo para iligtas ang mga makasalanan. Ito ang buod ng buong kasaysayan ng Diyos sa mundo, mula Genesis hanggang sa huling pahina ng Bibliya. Hindi ito bagong idea na naisip ni Pablo. Ito ang dahilan kung bakit nangako ang Diyos sa mga propeta, kung bakit ipinanganak si Jesus, kung bakit siya namatay at nabuhay muli.

At pansinin mo, sinabi ni Pablo na siya mismo ang halimbawa ng "buong pagtitiyaga" ni Cristo. Hindi siya naging halimbawa dahil napakabait niya. Siya ay naging halimbawa dahil napakalaki ng kailangan niyang kapatawaran, at pumunta pa rin si Cristo sa kanya. Kung may lugar sa puso ni Jesus para sa isang umuusig tulad ni Pablo, may lugar din doon para sa iyo, kahit ano man ang kasaysayan mo, kahit ano man ang itinatago mo sa likod ng mga tahimik na gabi.

Para Sa Iyo

Marahil ikaw ay nasa yugto ng buhay kung saan gusto mong may kumpiyansa ka sa sarili mong kabutihan. Gusto mong maramdaman na sapat ka, na tama ang ginagawa mo, na deserve mo ang pagtanggap. Ang kabanatang ito ay sumisira sa ganitong paraan ng pag-iisip, pero sa mabuting paraan. Hindi mo kailangang maging perpekto para lapitan ang Diyos. Kailangan mo lang aminin, tulad ni Pablo, kung ano talaga ang nangyayari sa puso mo.

Isa pang bagay: baka may mga pagtatalo sa paligid mo ngayon, online man o sa totoong buhay, tungkol sa relihiyon, tungkol sa kung sino ang tama, tungkol sa mga detalye na kahit sinong hindi na matandaan. Tanungin ang sarili mo kung saan ka gumugugol ng lakas mo: sa pagtatalo, o sa pag-ibig na may dalisay na puso? Hindi palagi madaling malaman, pero ito ang tanong na iniwan ni Pablo kay Timoteo, at iniiwan din niya sa iyo.

Pag-usapan Natin Ito

May mga lugar ba sa buhay mo kung saan mas pinipili mo ang pagtatalo tungkol sa tama at mali, kaysa sa pag-ibig na galing sa dalisay na puso?

Kung sinabi ni Pablo na siya ang "pinakamasama" at tumanggap pa rin siya ng sobrang biyaya, ano ang ibig sabihin nito para sa mga bagay sa kasaysayan mo na pakiramdam mo'y hindi na mapapatawad?

Nananalangin Tayo

Panginoon, salamat dahil hindi mo hinihintay na maging perpekto muna kami bago kami lapitan mo. Tulad ni Pablo, marami kaming itinatago, maraming bagay sa nakaraan na hindi namin ipinagmamalaki. Turuan mo kaming aminin ito nang tapat sa harap mo, at tulungan mo kaming tumanggap ng biyaya mong umaapaw, hindi lang sapat kundi sagana. Ibalik mo ang puso namin sa pag-ibig, hindi sa walang kabuluhang pagtatalo. Amen.