2 Mga Taga-Tesalonica 2

Ang Paliwanag

Isipin mo ang isang grupo ng mga kabataan sa Tesalonica na kakabalita lang ay dumating na ang katapusan, na dumaan na sila sa "araw ng Panginoon" nang hindi nila namamalayan. May sulat na kumalat, baka pekeng liham na parang galing kay Pablo, na nagsabing ganito na nga ang nangyari. Takot sila. Nalilito sila. Kaya sumulat si Pablo ulit, at ang unang linya niya ay parang isang malalim na paghinga: huwag kayong mabalisa, huwag kayong padadala kaagad.

Sa bahaging ito, ipinaliwanag ni Pablo na bago dumating ang araw ng Panginoon, may dalawang bagay munang mangyayari. Una, may "pagbagsak" o paghihimagsik laban sa Diyos. Pangalawa, may lilitaw na "taong suwail," isang tao na itataas ang sarili laban sa lahat ng tinatawag na Diyos, na uupo pa nga sa templo at magpapanggap na siya mismo ang Diyos. Malinaw na ito ay isang matinding paghihimagsik, hindi lang isang maliit na pagkakamali. Ngunit sinabi ni Pablo na may isang bagay o isang tao na pumipigil sa kaniya sa ngayon, hanggang sa dumating ang tamang panahon.

Ang mahalagang punto ay ito: hindi pa nangyayari ang lahat ng ito, kaya hindi pa dumating ang araw ng Panginoon. Ang taong suwail ay may kapangyarihan mula kay Satanas, kasama ang mga tanda at himalang mapanlinlang. Ngunit ang mga taong tatanggapin ang panlilinlang na ito ay yaong mismong tumangging tanggapin ang pag-ibig ng katotohanan. Kaya't ang Diyos, sa Kaniyang matinding katarungan, hinayaan silang manampalataya sa kasinungalingan na kanilang pinili.

Pagkatapos ng madilim na larawang ito, biglang lumiliko si Pablo. Nagpapasalamat siya sa Diyos para sa mga taga-Tesalonica, dahil pinili sila ng Diyos, itinalaga para sa kaligtasan sa pamamagitan ng Espiritu at ng pananampalataya sa katotohanan. Sila ang kabaligtaran ng mga taong nalinlang. Kaya't ang payo niya: manatiling matatag, hawakan nang mahigpit ang itinuro sa kanila. At tinatapos niya ang lahat ng ito sa isang panalangin, hiling na aliwin at patatagin sila ng Panginoon at ng Diyos Ama, na siyang nagbigay ng walang hanggang kaaliwan at mabuting pag-asa sa pamamagitan ng biyaya.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

May isang bagay dito na mahalagang makita mo: hindi tinuruan ni Pablo ang mga kabataang ito na kalkulahin ang eksaktong araw ng katapusan. Ang ginawa niya ay tinuruan sila na huwag matakot sa bawat balita, bawat teoriya, bawat "propesiya" na kumakalat. Marahil kilala mo rin ito, kahit sa ibang anyo. May grupo, may video online, may taong sigurado na alam niya kung kailan matatapos ang mundo, o kung sino ang "antikristo." Ang sagot ni Pablo ay hindi kaba-kabahan kundi katatagan na nakaugat sa katotohanang alam mo na, hindi sa bagong balita na kumakalat.

Ang isa pang bagay na hindi dapat palampasin: sinabi ni Pablo nang tuwiran na may hangganan ang kasamaan. Hindi ito ganap na malaya. May pumipigil dito, may Diyos na nag-iiskedyul kahit sa gitna ng pinakamadilim na kaguluhan. Ito ay hindi pagsasabi na madali ang buhay o walang tunay na paghihirap. Ito ay pagsasabi na kahit ang pinakamalaking kasamaan sa kasaysayan ay hindi lalampas sa pananggalang na hawak ng Diyos.

Ang Kaugnayan sa Dakilang Kuwento

Ang buong kabanatang ito ay umiikot sa isang pangalan: "ang ating Panginoong Jesu-Cristo." Siya ang darating, siya ang magtitipon sa mga kaniya, siya rin ang papatay sa taong suwail "sa pamamagitan ng hininga ng kaniyang bibig." Kung babasahin mo nang mabuti, makikita mo na kung gaano man kalaki ang paghihimagsik, kung gaano man kalakas ang kasinungalingan, hindi ito katapat ng kapangyarihan ni Cristo. Isang hininga lang niya, tapos na.

Ito ay hindi bagong kuwento. Sa buong Bibliya, may pattern na ito: ang kasamaan ay lumalaki, tila nananalo, tapos dumarating ang Diyos at binabaligtad ang lahat. Iyan ang ginawa niya sa Ehipto, sa Babilonya, at ganap niyang ginagawa sa krus, kung saan tila nanalo ang kasamaan pero doon mismo dinurog ni Cristo ang kapangyarihan nito. Ang 2 Tesalonica 2 ay pagpapatuloy lang ng parehong kuwento: darating muli ang panahon na ganap na ihahayag ang kaniyang tagumpay.

Para sa Iyo

Kabilang ka sa isang henerasyong laging may bagong balita, bagong opinyon, bagong "eksperto" sa social media na sigurado sa lahat. Marami sa mga ito ay gustong tumakot sa iyo, kasi ang takot ay mabentang produkto. Ang tanong na kailangan mong itanong sa sarili mo, tulad ng itinanong ni Pablo sa mga taga-Tesalonica, ay ito: saan ba talaga nakaugat ang aking katatagan? Sa pinakabagong balita, o sa katotohanang itinuro na sa akin?

Hindi ibig sabihin na dapat kang manatiling manhid o walang pakialam sa mundo. Ibig sabihin, kapag may kaguluhan, may kalituhan, may nagbabalitang tapos na ang mundo o tapos na ang lahat, may lugar kang mapupuntahan na hindi umuuga. Hindi ito guni-guni o pagtakas. Ito ay ang paghawak nang mahigpit sa isang katotohanan na mas malaki, mas matatag, at mas malalim kaysa sa anumang panic na kumakalat ngayon.

Pag-usapan Ito

Bakit kaya mas madaling mangibabaw ang takot kaysa katatagan, lalo na kapag maraming impormasyon at opinyon ang bumabaha sa iyo araw-araw?

May "kasinungalingang" ba sa buhay mo ngayon na mas gusto mong paniwalaan kaysa sa mahirap na katotohanan? Ano ang gagawin mo dito?

Manalangin Tayo

Panginoon, sa gitna ng maraming boses at balita, tulungan mo akong hindi matakot nang walang dahilan, at tulungan mo akong hindi rin manhid sa katotohanan. Patatagin mo ang puso ko sa iyong salita, hindi sa alingawngaw ng mundo. Salamat dahil hindi ako lubos na nag-iisa sa gitna ng kaguluhan, dahil ikaw ang may hawak ng lahat. Amen.