2 Timoteo 2

Ang Paliwanag

Isipin mo ang isang lalaking nakatanikala sa isang selda sa Roma. Hindi siya kriminal, pero itinatrato siyang parang kriminal. Alam niyang malamang hindi na siya makakalabas. At ang isinusulat niya ay hindi paghihinagpis kundi isang liham sa isang mas batang kaibigan, isang taong tinuruan niya, isang tinatawag niyang "anak ko." Iyon ang konteksto ng 2 Timoteo 2. Si Pablo ay nasa hulihan ng kaniyang buhay. Si Timoteo ay nasa gitna ng sa kaniya, at may bigat sa balikat niya na mas mabigat sa gulang niya.

Nagsisimula si Pablo hindi sa isang utos kundi sa isang pinagmumulan: "maging matatag ka sa biyayang nakay Cristo Jesus." Hindi sa sarili mong tapang. Sa biyaya. Pagkatapos ay ipinapasa niya ang isang tungkulin: ang narinig mo sa akin, ipagkatiwala mo sa mga tapat na tao na kaya ring magturo sa iba. Apat na henerasyon sa isang pangungusap: si Pablo, si Timoteo, ang mga tapat na tao, at ang iba pa.

Pagkatapos ay tatlong larawan. Ang sundalo, hindi nakatali sa lahat ng bagay ng buhay na ito, nakatuon sa nag-utos sa kaniya. Ang manlalaro, hindi kokoronahan maliban kung susundin niya ang mga alituntunin. Ang masipag na magsasaka, siya ang unang tatanggap ng bahagi sa ani. Disiplina, integridad, pasensya. Wala ni isa sa mga ito ang mabilis o madali.

Sa gitna ng kabanata ay isang pag-uutos na parang tumutugtog na kampana: "Alalahanin mo si Jesu-Cristo, mula sa binhi ni David, na binuhay mula sa mga patay." At agad pagkatapos: ako ay nakadena, pero "ang salita ng Diyos ay hindi nakatanikala." Ang tao ay maaaring ikulong. Ang mensahe, hindi.

Pagkatapos ay sinipi ni Pablo ang tila isang himno na kinakanta ng mga unang Kristiyano: kung namatay tayong kasama niya, mabubuhay din tayo kasama niya; kung magtitiis tayo, maghahari din tayong kasama niya; kung ikakaila natin siya, ikakaila din niya tayo; kung hindi tayo tapat, nananatili siyang tapat. Ang huling linya ay hindi katiwalian ng lohika. Iyon ang pinakamalalim na punto ng lahat.

Ang huling bahagi ay tungkol sa mga salita. May mga tao sa kongregasyon, pinangalanan pa sila, sina Himeneo at Fileto, na nagsasabing nangyari na ang muling pagkabuhay. Ang kanilang pananalita, sabi ni Pablo, ay kumakalat na parang ganggrena, ang kumakalat na pagkabulok ng laman. Ang panlaban ay hindi mas malakas na sigawan. Ito ay: huwag makipag-away tungkol sa mga salita, panghawakan mo ng tama ang salita ng katotohanan, at maging marahan sa lahat.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

Dalawang bagay ang binabanggit ni Pablo na madalas nating hinihiwalay: ang tigas ng pagtitiis at ang lambot ng pakikitungo. Sa kabanatang ito, hindi nila magkahiwalay.

Ang tigas: ang pananampalataya ay hindi mood. May mga larawan siyang lahat may kinalaman sa oras at sakit. Ang sundalo ay hindi pumipili ng komportableng puwesto. Ang manlalaro ay hindi nagre-reklamo sa mga alituntunin. Ang magsasaka ay naghihintay ng buwan-buwan bago may makain. Kung ang inaasahan mo sa pananampalataya ay agarang damdamin, palagi kang mabibigo. Ang Diyos ay gumagawa sa pamamagitan ng pagtitiyaga.

Ang lambot: kapag may nagkamali, kapag may nagsasabi ng mali tungkol sa Diyos, ang tukso ay debate hanggang sa madurog. Sinasabi ni Pablo, walang mapapakinabangan doon; sa halip, may pagkawasak para sa mga nakikinig. Ang tama ay hindi awtomatikong nakakatulong. Ang lingkod ng Panginoon ay hindi nakikipag-away kundi marahan, may kakayahang magturo, at matiyaga. Hindi dahil mahina ang katotohanan, kundi dahil ang layunin ay ang tao, hindi ang panalo.

At sa ilalim ng lahat: "Nakikilala ng Panginoon kung sino ang mga kaniya." Iyon ang tatak sa pundasyon. Hindi ka ang nagtatayo ng pundasyon. Nakatayo na iyon.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Tingnan mo kung paano itinukoy ni Pablo si Jesus: mula sa binhi ni David, binuhay mula sa mga patay. Doon nakalagay ang buong Bibliya sa isang linya. Ang pangako sa Israel na darating ang isang hari mula sa lahi ni David ay natupad sa isang taong napako sa krus. Namatay siya at bumangon. Iyon ang dahilan kung bakit walang katuturan ang sinasabi ni Himeneo, na nangyari na ang muling pagkabuhay: kung tapos na ang lahat, wala nang inaasahan; pero ang buong Kristiyanong buhay ay ang pagtitiis sa pagitan ng muling pagkabuhay ni Jesus at ng atin.

At ang linyang "kung hindi tayo tapat, nananatili siyang tapat, sapagkat hindi niya maaaring ipagkaila ang kaniyang sarili" ay hindi lisensya sa kapabayaan. Ito ay pundasyon. Ang katapatan ng Diyos ay hindi nakasalalay sa lakas ng iyong pananampalataya sa Martes ng gabi. Nakasalalay ito sa kung sino siya. Hindi niya kayang ipagkaila ang kaniyang sarili.

Para sa Iyo

Isang bagay ang gusto kong itanong: ano ang nakatali sa iyo? Sabi ni Pablo, walang sundalong naglilingkod habang nakatali sa mga bagay ng buhay na ito. Hindi ito tungkol sa pag-iwas sa buhay. Ito ay tungkol sa kung ano ang tunay na may hawak sa iyo, ang panonood na hindi natatapos, ang pangangailangang mapansin, ang relasyong pinipilit mong itago dahil alam mong hindi maganda ang direksyon nito.

Pangalawa: ang larawan ng lalagyan. Sa isang mayamang tahanan, may ginto at pilak, at may kahoy at putik. Ang punto ni Pablo ay hindi ang materyal. Ang punto ay ang paglilinis. Kung may nagsisikap na maglinis ng kaniyang sarili, siya ay nagiging kagamit-gamit. Ang kabanalan ay hindi pagpapaganda ng imahe. Ito ay paglilinis ng lalagyan para may mailagay dito.

Ang hamon, at hindi ito magaan: sa susunod na may magpost ng isang bagay na alam mong mali tungkol sa Diyos, huwag kang mag-reply agad. Manahimik ka ng isang araw. Pagkatapos, kausapin mo siya nang personal, marahan, at may tanong bago may sagot. Mas mahirap iyon kaysa sa pagtalo sa comments. Iyon din ang tanging paraang sinasabi ni Pablo na maaaring gamitin ng Diyos para may makawala sa bitag.

Pag-usapan Natin

Kung tapat ka, ano ang mas madali sa iyo: manindigan sa katotohanan o maging marahan sa taong mali? At bakit sa tingin mo iyon?

"Kung hindi tayo tapat, nananatili siyang tapat." Nakakapagpahinga ba ito sa iyo, o nakakabahala? Ano ang isinasabi niyan tungkol sa larawan mo sa Diyos?

Manalangin Tayo

Panginoon, hindi ako matatag sa sarili ko. Kaya panghawakan mo ako sa biyayang nakay Cristo Jesus. Turuan mo akong tumagal kung mahaba ang panahon, at maging marahan kung madaling magalit. Salamat na kilala mo kung sino ang mga iyo, kahit sa mga araw na hindi ako sigurado. Nananatili kang tapat. Amen.