Exodo 8

The Explanation

Narinarito muli si Moises sa harapan ni Paraon, hawak ang parehong mensahe mula sa Diyos: "Hayaan mong umalis ang aking bayan para sila ay sumamba sa akin." Pero muli, tumanggi si Paraon. Kaya dumating ang ikalawang salot, mga palaka. Hindi lang ilang palaka, kundi sapat para mapuno ang mga ilog, bahay, silid tulugan, kahit ang mga hurno at masahang mangkok ng mga Ehipsiyo. Walang sulok na malinis dito.

Kapansin-pansin, kaya rin itong gawin ng mga salamangkero ni Paraon. Kaya naman hindi pa rin siya natitinag, dahil para sa kaniya, parang parehong kapangyarihan lamang ang kinikita niya. Pero may kakaibang bagay na nangyari sa kuwentong ito. Sa unang pagkakataon, humingi si Paraon ng tulong kay Moises, "Manalangin kayo kay Yahweh." At nang tanungin siya kung kailan niya gustong matapos ang salot, sinagot niya, "Bukas." Hindi ngayon, bukas pa. Parang ayaw pa niyang bitawan agad ang kontrol niya sa sitwasyon, kahit humihingi na siya ng kaligtasan.

Nang matupad ang hiniling ni Paraon at mamatay ang mga palaka, nagbagong-isip siya agad. Nakita niyang may kaginhawahan na, kaya pinatigas niya ulit ang kaniyang puso. Dumating ang ikatlong salot, ang mga niknik mula sa alikabok ng lupa, at sa pagkakataong ito, hindi na kayang tularan ng mga salamangkero ang ginawa ni Aaron. Aminado sila, "Ito ang daliri ng Diyos." Pero kahit alam na nila kung sino talaga ang gumagawa nito, hindi pa rin nakinig si Paraon.

Sumunod ang mga kuyog ng langaw, pero may pagkakaiba ngayon. Ipinahiwatig ng Diyos na hindi niya gagalawin ang lupain ng Gosen, kung saan naninirahan ang bayan ng Israel. Mayroong malinaw na linya sa pagitan ng mga taong pinoprotektahan ng Diyos at ng mga hindi. Nang dumating ang salot, bumaling muli si Paraon kay Moises, pero sa pagkakataong ito, nag-alok siya ng kompromiso: maghandog sila sa Diyos, pero huwag lalayo. Tumanggi si Moises, dahil alam niyang hindi ito totoong pagsunod sa utos ng Diyos. Sa huli, pumayag si Paraon na umalis sila, nangako pa siyang hihingi ng panalangin. Pero nang tumigil na ang mga langaw, pinatigas niya muli ang kaniyang puso.

What Does This Mean?

Ang unang bagay na makikita natin dito ay ang paulit-ulit na pattern. Salot, pagsuko, pangako, kaginhawahan, at pagbabalik sa katigasan ng puso. Hindi ito basta kuwento tungkol sa makapangyarihang himala. Ito ay kuwento tungkol sa isang pusong ayaw talagang magbago, kahit harap-harapan na siya sa katotohanan.

May dalawang bagay na tinatapat ng salot na ito. Una, tinatapat nito ang mga diyos-diyosan ng Ehipto. Ang mga palaka, halimbawa, ay may kaugnayan sa diyosang si Heqet, na dapat sana'y simbolo ng buhay at kasaganaan. Pero sa halip, naging biyak ng kalupitan at kadumihan ang mga ito. Ang Diyos ay gumagamit ng mismong mga simbolo ng kanilang sambahan para ipakita na wala talagang kapangyarihan ang mga ito kumpara sa kaniya.

Ikalawa, tinatapat nito ang puso ni Paraon. Ang kasabihang "pinatigas niya ang kaniyang puso" ay hindi lang isang detalye, ito ang ugat ng buong kuwento. Walang kulang si Paraon sa patunay. Nasaksihan niya mismo ang himala, naranasan niya ang paghihirap nito, pumayag pa siya sa panalangin, pero ang kaniyang puso ay hindi nagbago kailanman nang totoo. Humihiling lamang siya ng ginhawa, hindi ng kapatawaran o pagbabagong-buhay.

The Common Thread

Ang buong kuwentong ito ay bahagi ng mas malaking balangkas ng Diyos na nagliligtas sa kaniyang bayan mula sa pagkaalipin. Ang mga salot ay hindi lamang parusa, ito ay senyales na sumisigaw, "Kayong mga Ehipsiyo, kilalanin ninyo kung sino talaga ang Panginoon." Sinabi mismo ng Diyos sa Gosen, "Ito ay mangyayari para iyong malaman na ako si Yahweh." Ang buong kasaysayan ng Exodo ay patungo sa isang punto: ang Diyos na magliligtas sa kaniyang bayan, hindi dahil sila ay karapat-dapat, kundi dahil ganoon talaga siya.

Sa pagtingin natin pasulong, makikita natin kung paano ang Diyos ay palaging naghahanap ng tunay na pagbabago ng puso, hindi lang panlabas na kompromiso. Si Paraon ay nangako nang maraming beses, pero palagi siyang bumabalik sa parehong katigasan. Si Jesus mismo ay nagsabi na kailangan ng tao ng bagong puso, hindi lamang bagong pangako. Ang kaligtasan na dala ni Cristo ay hindi tungkol sa panandaliang ginhawa, kundi tungkol sa tunay na kalayaan mula sa ugat ng ating pagrerebelde.

For You

Madali tayong humusga kay Paraon, pero kung tapat tayo sa ating sarili, kilala rin natin ang pattern na ito. Minsan, kapag nahihirapan tayo, humihingi tayo ng tulong sa Diyos, pero ang totoong hangarin natin ay matapos lang ang sakit, hindi tunay na pagbabago. Humihiling tayo ng ginhawa, hindi ng pagkukumpisal. Nangangako tayo ng pagbabago kapag nasa krisis tayo, pero kapag lumipas na ang matinding presyon, bumabalik din tayo sa dati.

Ang tanong na kailangan nating itanong sa ating sarili ay hindi "kailan ako mananalangin para tumigil ang problema ko" kundi "handa ba akong hayaang baguhin ng Diyos ang aking puso, kahit anuman ang kahihinatnan." Hindi ito tungkol sa pagiging perpekto agad, kundi tungkol sa katapatan. Si Paraon ay walang kakulangan sa patunay, ang kulang sa kaniya ay pagnanais na magbago. Baka iyon din ang kulang natin kung minsan.

Talk About It

Sa anong bahagi ng buhay mo pinapatigas mo ang iyong puso, kahit alam mo na ang Diyos ay nagpapakita ng katotohanan sa harapan mo?

Nahuli mo na ba ang sarili mong humihiling lang ng ginhawa sa halip na hinihiling ang tunay na pagbabago? Ano ang pagkakaiba ng dalawang iyon sa buhay mo ngayon?

Praying Together

Panginoon, alam mo kung gaano kadali maging tulad ni Paraon, humihingi ng tulong kapag mahirap na, pero bumabalik sa dati kapag lumilipas na ang sakit. Hilingin namin, bigyan mo kami ng lakas ng loob na hayaan kang baguhin ang aming puso, hindi lang ang aming sitwasyon. Turuan mo kaming manatiling tapat sa iyo, kahit kapag hindi na agarang nawawala ang paghihirap. Amen.