Jeremias 36

Ang Paliwanag

Ang kabanatang ito ay nagaganap sa isang panahon ng matinding tensyon. Si Jehoiakim ang hari ng Juda, at ang bansa ay patungo sa kapahamakan dahil sa kanilang pagtalikod sa Diyos. Inutusan ng Panginoon si Jeremias na kunin ang lahat ng propesiya niyang naipahayag sa loob ng mahabang panahon, mula pa sa panahon ni Josias, at isulat ito sa isang balumbon. Hindi ito isang maikling sulat. Ito ay taon-taong babala, paulit-ulit na panawagan upang magsisi, isinulat sa isang kasulatan.

Si Jeremias mismo ay hindi na makapasok sa templo, marahil dahil siya ay pinagbawalan o nasa isang uri ng kulungan. Kaya tinawag niya si Baruc, ang kaniyang kalihim, at isinalaysay niya ang lahat ng salita ng Diyos habang isinusulat ito ni Baruc. Pagkatapos, inutusan niya si Baruc na pumunta sa templo sa araw ng pag-aayuno at basahin ang balumbon nang malakas, sa harap ng lahat ng taong nagtipon mula sa iba't ibang bayan ng Juda.

Narinig ito ng isang opisyal, si Micaias, at ibinalita niya ito sa ibang mga opisyal ng hari. Pinatawag nila si Baruc at pinabasa ulit ang balumbon. Natakot sila. Hindi ito galit o pagkairita lang, kundi tunay na pagkatakot, dahil nakita nila ang bigat ng sinasabi ng Diyos. Sinabi nila kay Baruc na ibalita ito sa hari, pero una nilang pinayuhan sina Baruc at Jeremias na magtago.

Dinala ang balumbon sa hari. Habang binabasa ito sa kaniya, at habang nasa harapan niya ang apuyan dahil taglamig, ginugupit ni Jehoiakim ang bawat ilang hanay na nabasa at itinatapon sa apoy. Hindi lang isang pahina, kundi buong balumbon, piraso-piraso, hanggang sa wala nang natira. Tatlong opisyal ang nagmakaawa sa kaniya na huwag sunugin ito, pero hindi siya nakinig. Pagkatapos, inutusan niya pa ang kaniyang mga tauhan na hulihin sina Jeremias at Baruc. Pero itinago sila ng Diyos.

Ang kuwento ay hindi natapos doon. Inutusan ulit ng Diyos si Jeremias na sumulat ng bagong balumbon, na may lahat ng dating nilalaman, at dinagdagan pa ng iba. At may dagdag na hatol laban kay Jehoiakim mismo: wala sa kaniyang mga anak ang mauupo sa trono ni David, at ang kaniyang sariling bangkay ay itatapon lang, walang karangalan.

Ano ang Ibig Sabihin Nito?

May isang bagay na nakakatakot sa kabanatang ito, pero hindi ang apoy. Ang nakakatakot ay kung gaano kadali itapon ang salita ng Diyos kapag ito ay nakakadisturbo. Hindi pinunit ni Jehoiakim ang balumbon dahil hindi niya naintindihan ito. Pinunit niya ito dahil naintindihan niya ito nang buo, at ayaw niyang marinig.

Ito ang laman ng tunay na espirituwal na krisis: hindi palaging kawalan ng impormasyon, kundi katigasan ng puso. May mga tao na nag-aalinlangan dahil hindi nila alam ang sagot. Pero may mga tao rin na alam na nila ang katotohanan, at tahasan nilang itinatakwil ito dahil ayaw nilang baguhin ang kanilang buhay. Si Jehoiakim ay kabilang sa ikalawang grupo. Hindi siya naguluhan. Nagalit lang siya, at pumili siyang sunugin ang mensahe sa halip na sunduin ito.

Pero narito ang kakaibang katotohanan: hindi nasunog ang salita ng Diyos. Nasunog lang ang papel. Ang salita mismo, ang katotohanan na naroon, hindi natapos. Isinulat ulit ito, mas mahaba pa nga. Ang mensahe ng Diyos ay hindi umaasa sa kung sino ang handang tanggapin ito. Patuloy itong mananatili, patuloy itong sasabihin, kahit walang nakikinig.

Ang Kaugnay na Tema

May isang pattern dito na umaabot hanggang kay Hesus. Ang salita ng Diyos, kapag binigkas, ay laging pinupunta sa dalawang direksyon: tinatanggap o itinatakwil, at wala sa pagitan. Nang dumating si Hesus bilang Salita na naging laman, marami rin ang tumalikod sa kaniya, dahil ang kaniyang mensahe ay humipo sa mga bagay na ayaw nilang hipuin. Sinubukan din siyang patayin, sinubukan ding patahimikin, kasinglaki ng paraang ginawa kay Jeremias at Baruc.

Pero tulad ng balumbon na hindi natapos sa apoy, ang salita ng Diyos kay Hesus ay hindi natapos sa krus. Ang muling pagkabuhay ay parang isa pang balumbon na isinulat, mas malakas pa sa una, at ngayon ay nananatili magpakailanman. Walang kapangyarihan ng tao, walang apuyan, walang hari, ang makakapigil sa salita ng Diyos.

Para sa Iyo

Marahil ikaw ay hindi katulad ni Jehoiakim na hayagang sinusunog ang Bibliya. Pero may mga araw kung saan ikaw ay nakakarinig ng isang bahagi ng salita ng Diyos na gusto mong putulin, itago, o balewalain, dahil hindi ito umaangkop sa gusto mong gawin. Marahil may isang bagay na alam mong sinasabi ng Diyos tungkol sa iyong relasyon, sa iyong oras, sa iyong mga salita, at inaayawan mo lang itong marinig nang buo.

Ang tanong ay hindi kung alam mo ang katotohanan. Ang tanong ay kung ano ang gagawin mo kapag narinig mo ito. Katulad ba ng tatlong opisyal na natakot at nagmakaawa, o katulad ba ng hari na kumuha ng kutsilyo? Ang pagsunog ng balumbon ay hindi nag-aalis ng hatol. Isinulat lang itong muli, at mas malinaw pa.

Pag-usapan Natin

May bahagi ba sa buhay mo ngayon kung saan parang gusto mong "sunugin" o iwasan ang isang bagay na malinaw na sinasabi ng Diyos sa iyo? Bakit?

Bakit sa tingin mo mas madaling takasan ang salita ng Diyos kaysa tapusin ito nang buo?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat sa salita mong hindi natatapos kahit itakwil namin ito. Patawarin mo kami kapag hinahanap namin ang paraan para iwasan ang bahaging mahirap sa iyong katotohanan. Bigyan mo kami ng lakas na tanggapin ang buong mensahe mo, hindi lang ang bahaging gusto namin. Amen.