Mga Awit 107

Ang Paliwanag

Salmo 107 ay isang pagdiriwang. Pero hindi ito nagsisimula sa saya, nagsisimula ito sa pagkilala kung sino talaga ang tumawag: mga taong ligaw sa disyerto, mga bilanggo sa dilim, mga maysakit na halos mamatay, mga manlalayag na hampas ng bagyo sa laot. Apat na larawan, apat na uri ng tao, pero iisang pattern na inuulit-ulit sa buong salmo: nasa kagipitan sila, tumawag sila kay Yahweh, at sinagip niya sila.

Tingnan mo ang unang grupo, ang mga naligaw sa ilang, gutom at uhaw, walang lungsod na matutuluyan. Ito ang taong nawawalan ng direksyon, walang alam kung saan patungo ang buhay niya. Pagkatapos may mga bilanggo, nakakadena dahil sa sarili nilang pagrerebelde, sinasabi mismo ng teksto na "nagrebelde sila laban sa salita ng Diyos." Ito ang kahihinatnan ng sariling pagpili, hindi lang malas. May mga maysakit din, halos mamatay dahil sa sarili nilang kamangmangan, "hangal sila sa kanilang suwail na mga pamamaraan." At sa huli, mga manlalayag, mga taong sumubok sa laot para sa negosyo, tapos biglang hinampas ng bagyo, "nayanig sila at sumuray-suray tulad ng mga lasinggero."

Apat na larawan ng pagkasira. Iba't ibang dahilan, may naligaw lang dahil sa buhay, may nasira dahil sa sariling kasalanan, may nagdusa dahil sa sariling kamangmangan, may nasaktan kahit gumagawa lang sila ng tama. At sa bawat kaso, iisa ang sinasabi: "tumawag sila kay Yahweh sa kanilang problema, at inalis niya sila." Apat na beses inulit iyon, halos parang koro. Pagkatapos ng bawat pagliligtas, may parehong panawagan din: "Papupurihan si Yahweh dahil sa kaniyang katapatan sa tipan."

Sa huling bahagi, lumalawak ang tanawin. Hindi na lang tungkol sa indibidwal, tungkol na sa mundo mismo. Ginagawang ilang ng Diyos ang mayamang lupa dahil sa kasamaan ng mga naninirahan doon, pero ginagawa rin niyang mayaman ang ilang para sa mga nagugutom. Ibinababa niya ang mga pinuno, itinataas niya ang nangangailangan. May kamay siya sa kasaysayan, hindi lang sa mga personal na krisis.

Ano ang Kahulugan Nito?

Ang salmong ito ay hindi nangangako na magiging madali ang buhay mo. Sa katunayan, kinikilala nito nang tapat na may mga taong naligaw dahil sa sariling desisyon, may nagdusa dahil sa sariling kasalanan, at may nasaktan kahit walang kasalanan sa kanilang panig, tulad ng mga manlalayag na basta na lang hinampas ng bagyo. Iba't ibang uri ng kadiliman, pero iisang Diyos na naririnig ang tawag mula sa bawat isa.

Ang mahalaga rito ay hindi ang pagiging perpekto mo bago ka tumawag. Tingnan mo, tumawag ang mga rebelde, tumawag ang mga hangal, tumawag ang mga inosente. Walang kondisyon bago pinakinggan sila. Ang tanging kondisyon ay pagtawag mismo, pag-amin na kailangan mo ng saklolo, na hindi mo kayang iligtas ang sarili mo.

Sa mundong palaging sinasabi sa'yo na kailangan mong ayusin muna ang sarili mo bago ka maging karapat-dapat sa tulong, ito ay ibang balita. Hindi hinihintay ng Diyos na maging maayos ka bago siya makinig. Naririnig niya sa gitna mismo ng gulo.

Ang Iisang Kuwento

Ang buong salmong ito ay isang maliit na retrato ng buong kasaysayan ng kaligtasan. Ang tao, sa bawat panahon, ay naliligaw, nabibihag, nagkakasakit dahil sa sariling kasalanan, hinahampas ng mga bagyong hindi niya hawak. At palaging ang parehong Diyos ang tumutugon sa tawag.

Sa Bagong Tipan, makikita mo ito nang mas malinaw pa. Sinabi ni Jesus na siya ang daan para sa mga naliligaw, siya ang nagbukas ng bilangguan ng kasalanan, siya ang nagpapagaling sa mga may sakit sa kaluluwa, at oo, minsan pinatahimik pa niya ang literal na bagyo sa dagat gamit lang ang kaniyang salita, kaparehong larawan ng mga tumawag na manlalayag sa Salmo 107. Ang "kaniyang salita" na ipinadala para magpagaling sa talata 20 ay siyang naging laman sa katauhan ni Jesu-Cristo. Siya mismo ang tugon sa tawag ng sangkatauhan.

Kaya kapag binasa mo ang salmong ito, hindi mo lang binabasa ang lumang kasaysayan ng Israel. Binabasa mo ang balangkas ng ebanghelyo mismo: tayo ay naliligaw, tayo ay nagrerebelde, tayo ay may sariling kasalanan, at tumatawag tayo, at may Diyos na sumasagip.

Para Sa Iyo

Marahil kilala mo ang isa sa apat na larawang ito. Baka naliligaw ka, hindi mo alam kung saan patungo ang buhay mo. Baka nasa gitna ka ng kahihinatnan ng sarili mong desisyon, at hirap kang aminin iyon. Baka may bagyo sa buhay mo na wala kang kagagawan, isang bagay na sumalanta lang sa'yo. O baka pareho ang lahat ng ito, magkakahalo, tulad ng buhay ng karamihan sa atin.

Ang katanungan ay hindi kung gaano kalinis ang kalagayan mo bago tumawag. Ang katanungan ay tumatawag ka ba talaga. Madaling manahimik, magtago, subukang ayusin mag-isa. Pero ang salmong ito ay paalala na ang pagtawag mismo ay isang gawa ng pananampalataya, hindi kahinaan.

Pag-usapan Ito

Sa apat na larawan ng kagipitan sa salmong ito (naligaw, nabihag, nagkasakit, hinampas ng bagyo), alin ang pinakamalapit sa kalagayan mo ngayon, at bakit mahirap para sa'yo na aminin iyon?

Bakit kaya mahirap tumawag sa Diyos kapag alam mong sarili mong pagkakamali ang dahilan ng kagipitan mo? Ano ang sinasabi ng salmong ito tungkol doon?

Manalangin Tayo

Panginoon, salamat dahil hindi mo hinihintay na maging perpekto ako bago ka makinig. Marami akong bagyo, ilan sa mga ito ay dala ng sarili kong pagkakamali, ilan ay wala akong kagagawan. Tulungan mo akong tumawag sa'yo nang tapat, hindi magtago sa dilim. Salamat dahil ang salita mong nagpapagaling ay nagkatawang-tao kay Jesus, at siya ang aking kaligtasan. Amen.