Mikas 3

Ang Teksto

Tumayo si Mikas sa harap ng mga may kapangyarihan sa Jerusalem at hindi siya nagpaligoy-ligoy. Sinabi niya sa mga pinuno at hukom na sila ang mga kumakain ng laman ng bayan, sa mga propeta na ang kanilang mensahe ay nakasalalay sa kung sino ang nagpapakain sa kanila, at sa mga pari na nagtuturo kapalit ng bayad. Ang lahat ng ito ay ginagawa nila habang panatag na sinasabing, "Hindi ba't kasama natin si Yahweh?" Ang sagot ng Diyos ay hindi isang pagsaway lamang kundi isang hatol: aararuhin ang Sion tulad ng isang bukid, at ang burol ng templo ay magiging masukal.

Ang Ubod

May isang kakila-kilabot na linya sa kabanatang ito: "dadaing kay Yahweh, ngunit hindi niya kayo sasagutin." Ito ang pinakamalalim na hatol sa Bibliya, hindi apoy, kundi katahimikan. At tingnan kung bakit: dahil ang mga pinunong dapat sanang nagpapakinig sa daing ng dukha ay biningi ang kanilang sarili. Ang katahimikan ng Diyos ay salamin ng kanilang sariling katahimikan. Ipinapakita rito na ang katarungan ay hindi karagdagang programa ng pananampalataya kundi ang mismong hugis ng pagkakakilala sa Diyos. Ang Diyos ng Israel ay hindi mabibili, hindi mapapasunod ng ritwal, at hindi maloloko ng wastong teolohiya sa bibig ng isang taong may suhol sa bulsa.

Ang Sinulid na Nag-uugnay

Ang huling talata ay tumagos sa kasaysayan. Mahigit isang siglo pagkalipas, binanggit pa rin ng mga matatanda ang hula ni Mikas nang litisin si Jeremias, at iyon ang nagligtas sa buhay ni Jeremias: may propetang nangahas magsabi na ang templo ay maaaring maging bunton ng guho. Ganito rin ang ginawa ni Jesus nang tumingin siya sa mga bato ng templo at sabihing walang matitira ni isa sa ibabaw ng isa. Hindi siya nagsasalita laban sa pagsamba kundi laban sa pagsambang ginagamit bilang panangga ng kasamaan. At sa huli, siya mismo ang napunta sa lugar ng hinatulan: ang katawang winasak upang magkaroon ng bagong templo. Ang kapangyarihang ipinagmamalaki ni Mikas sa talata 8 ay ang Espiritu ng Diyos, at iyon din ang Espiritung sumasakay kay Cristo at ngayon ay sa atin.

Ang Salamin

Ang mahirap sa kabanatang ito ay hindi ang malaking kasamaan; kakaunti sa atin ang aktuwal na tumatanggap ng suhol. Ang mahirap ay ang talata 11: gumagawa sila ng mali habang tunay na naniniwala silang kasama nila ang Diyos. Iyon ang katotohanang tumutusok. Kaya mong ipagpaliban ang sahod ng tagalinis ng bahay at magdasal pa rin nang may init sa puso kinagabihan. Kaya mong pumili ng mensaheng gusto mong marinig, ang tagapagsalitang hindi kailanman bumabanggit sa iyong pera o galit, at tawagin iyong pagpapala. Kaya mong ipagtanggol ang iyong reputasyon sa trabaho sa pamamagitan ng katahimikan tungkol sa isang taong inaapi, at umuwing panatag. Ang tanong ni Mikas ay simple at hindi matatakasan: sino ang nagpapakain sa iyong mga paniniwala? Kaninong kaginhawahan ang binabantayan ng iyong teolohiya?

Ngayong araw: isipin ang isang taong may kaunting kapangyarihan ka laban sa kanila, isang empleyado, isang anak, isang tindera, isang taong nakadepende sa iyong desisyon. Isulat ang pangalan niya sa papel, at tanungin nang malakas: "Ano ang utang ko sa kaniya na hindi ko pa nababayaran?" Huwag ka munang tumayo hangga't wala kang sagot.

Ang Tanong

Bakit hindi sumasagot ang Diyos? Ang talata 4 ay nakababahala dahil parang may hangganan ang awa. Marami sa atin ang tinuruang laging nakikinig ang Diyos. Hindi iyon sinasabi rito. Ang sinasabi rito ay may panahong ang panalangin ng mapang-api ay isang insulto, at ang hindi pagsagot ay mismong sagot: hindi kita tutulungang manatiling ligtas sa isang sistemang binuo mo sa dugo. Hindi ito nangangahulugang sinusukat ng Diyos ang ating kabutihan bago makinig; si Mikas mismo ay nagsalita ng pagsuway upang may makapagsisi pa. Pero hindi ito dapat palambutin. May katahimikan ng Diyos na hindi misteryo kundi paghatol, at hindi natin alam nang eksakto kung kailan iyon nagsisimula. Iyon ang dahilan kung bakit ngayon ang panahon ng pagbabago, hindi bukas.

Ang Mga Nakarinig

Isipin mo ang unang nakarinig nito: mga taga-Jerusalem sa ilalim ng banta ng Asiria, mga magsasakang nawalan ng lupa dahil sa utang at sa mga hukom na binayaran ng mga may-ari. Para sa kanila, ang larawan ng kaldero at ng laman ay hindi metapora lamang; iyon ang pakiramdam ng buwis, ng sapilitang paggawa, ng korteng palaging nasa panig ng mayaman. At narinig nila ang isang bagay na halos hindi maisip: na ang templo, ang tanging katiyakan ng bansa, ang lugar kung saan nananahan ang pangalan ng Diyos, ay magiging masukal na burol. Iyon ay parang sabihing wala nang Diyos sa Israel. Kaya't nang marinig nila ito, ang tanong ay hindi "totoo kaya?" kundi "kung totoo iyan, ano pa ang natitira sa amin?"

Konteksto

Nabuhay si Mikas sa huling bahagi ng ikawalong siglo bago si Cristo, kapanahon ni Isaias, ngunit hindi siya taga-lungsod. Galing siya sa Moreset, isang maliit na bayan sa kanayunan, at iyon ang naririnig mo sa kaniyang galit. Nakikita niya kung ano ang ginagawa ng Jerusalem sa mga baryo: ang mga proyektong pangkaunlaran, ang pagpapaganda ng lungsod, ang mga bagong gusali, lahat ay pinondohan ng lupang inagaw at paggawang hindi binayaran. "Itinayo ninyo ang Sion sa pamamagitan ng dugo." Sa panahong iyon, ang propeta, pari, at pinuno ay tatlong sagradong tungkulin, at inaakusahan ni Mikas ang tatlo nang sabay. Ang pananalapi nila ay magkakaugnay, at gayundin ang kanilang pagkabulag.

Pagninilay

Kanino ka humihingi ng payo tungkol sa pera, at may kapangyarihan ba silang sabihing mali ka?

Kung tatanungin ka ng taong pinakaapektado ng iyong mga desisyon, ano ang sasabihin nila tungkol sa iyong pananampalataya?