2 Wafalme 21

Maandiko

Manase anaanza kutawala akiwa na miaka kumi na miwili, na anatawala miaka hamsini na mitano, muda mrefu kuliko mfalme mwingine yeyote wa Yuda. Anazibomoa juhudi za baba yake Hezekia: mahali pa juu vinajengwa tena, madhabahu za Baali na Ashera zinasimama ndani ya nyua za nyumba ya Yahwe, mwanawe mwenyewe anapitishwa motoni, na Yerusalemu inajaa damu ya wasio na hatia. Manabii wanatangaza hukumu isiyoweza kurudi nyuma. Baada yake anakuja Amoni, anayefuata njia hiyo hiyo kwa miaka miwili, hadi watumishi wake wanamuua ndani ya nyumba yake; na watu wa nchi wanamweka Yosia mtoto wake kuwa mfalme.

Kiini

Neno linalotawala sura hii ni "machukizo", kwa Kiebrania to'evah, kitu kinachochochea karaha, kile ambacho Mungu hawezi kuvumilia kwa sababu ya jinsi alivyo. Sura hii haitusimulii kwamba Manase alikosea kanuni fulani; inatuambia kwamba aliweka kile kinachomkirihi Mungu ndani ya chumba ambacho Mungu alikichagua kwa jina lake. Hapa ndipo utakatifu na agano vinapokutana kwa uchungu. Mungu aliahidi: "nitaliweka jina langu milele", na aliahidi pia kwamba miguu ya Israeli haitatoka nje ya nchi, "kama tu watakuwa makini kutii". Agano halikuwa mkataba wa kudai bila wajibu. Hukumu haitokei kwa sababu Mungu amebadilika, bali kwa sababu hajabadilika. Utakatifu wake si hisia kali; ni ukweli kwamba upendo wake hauwezi kuishi pamoja na uovu bila kuupinga.

Uzi Unaopita Katikati

Sura hii inaacha kitu kigumu wazi: nyumba ambayo jina la Mungu lilikaa inakuwa mahali pa sanamu, na Mungu anasema atafuta Yerusalemu "kama kufuta sahani". Hekalu si kinga ya kichawi. Lakini uzi wa wokovu haukatikiwi hapa. Baada ya mfalme mbaya kuliko wote, anazaliwa Yosia, na baada ya Yosia, uhamisho, na baada ya uhamisho, urejeo. Mungu anaendelea kushikilia mstari wa Daudi hata pale ambapo mstari huo unamkirihi. Ndipo tunapoona ni kwa nini Kristo aliitwa mwana wa Daudi: baraka haikutoka kwa uaminifu wa wafalme, ilipita kupitia ufalme uliooza. Naye Yesu alisema atajenga hekalu jipya katika mwili wake, mahali ambapo jina la Mungu hukaa milele bila kuchafuliwa na Manase yeyote.

Kioo

Kuna kitu cha kuogofya katika mstari wa tatu: Manase anajenga tena kile ambacho baba yake alikibomoa. Marekebisho ya kizazi kimoja yanaweza kufutwa katika kizazi kimoja. Hii inagusa wale wanaolea watoto, wanaoongoza vikundi vya Biblia, wanaotumikia kanisani: kile unachoshughulikia kwa uchungu, mtu anayekuja baada yako anaweza kukiacha. Hilo haliondoi wajibu wako, lakini linakuponya kutoka kwa kiburi cha kufikiri kwamba unaweza kuhakikisha imani ya wengine. Kuna kioo cha pili. Manase hakuondoa Yahwe; alimwongezea Ashera na nyota. Ndiyo dini yetu ya kawaida: Bwana pamoja na pesa, Bwana pamoja na hadhi, Bwana pamoja na uhakika wa dawa au akiba. Mchanganyiko huo unaonekana kuwa wa busara, lakini kwa Mungu ni machukizo, kwa sababu unamweka kando ya vitu.

Mhusika Mkuu

Manase anabaki bila sauti katika sura hii; hasemi neno hata moja. Tunaona matendo tu, na hilo lenyewe ni hukumu: mtu ambaye maisha yake yote yanapimwa kwa alichojenga na aliyemwaga. Alikuwa na miaka kumi na miwili alipoanza, mtoto aliyewekwa kwenye kiti cha mamlaka, na uwezekano ni kwamba alizungukwa na washauri waliomwonyesha jinsi ulimwengu wa mataifa unavyofanya kazi: Ashuru ilikuwa na nguvu, nyota za mbinguni zilionekana kuwa na mamlaka, na dini ya Hezekia ilionekana kushindwa kisiasa. Hivyo Manase alichagua kile kinachofanya kazi. Ndipo ukatili ulipoingia; yeyote anayefanya dini kuwa chombo cha nguvu mwishowe hutumia nguvu kama dini, na Yerusalemu inajaa damu. Ni picha ya kutisha ya moyo wa mwanadamu ukiachwa na uwezo na uhuru wa muda mrefu.

Undani Mdogo

Mstari wa kumi na tatu unatumia zana za mjenzi: kipimo na msatari, kamba ya kupima na uzani unaoshuka kwa mstari mnyoofu. Hivi ni vifaa vya kuunda kitu, sio kubomoa. Mungu hasemi atavunja Yerusalemu kwa hasira ya kipofu; anasema atapima. Hukumu yake ni ya usahihi, sio ya machafuko. Na kipimo ni kile "kilichotumika dhidi ya Samaria", uzani "utakaotumika dhidi ya nyumba ya Ahabu". Kwa maneno mengine: Yuda haitahukumiwa kwa kiwango cha pekee. Kile kilichoangusha ufalme wa kaskazini ni kile kile kinachopima Yerusalemu, kwa sababu Mungu ni mmoja na haki yake haina upendeleo. Ndipo ilipo faraja isiyotarajiwa: Mungu anayehukumu kwa mstari mnyoofu ndiye tu ambaye anaweza kuaminiwa pia katika rehema zake.

Maandiko Yanayoitikia

Wafalme wa Pili haisemi neno lolote juu ya toba ya Manase. Lakini 2 Nyakati 33 inaeleza kwamba akiwa mateka, alijinyenyekeza na Mungu akamsikia. Hizi mbili hazipingani; zinaonyesha pande mbili za ukweli mmoja. Wafalme inatuambia matokeo ya dhambi hayafutwi na hisia za baadaye: hukumu ilikuja kama ilivyosemwa. Nyakati inatuambia kwamba hakuna mwenye hatia mkubwa asiyeweza kupata neema. Na Yeremia 15 inarudia jina la Manase kama sababu ya uhamisho, miaka mingi baada ya kifo chake, kumbusho kwamba dhambi ya kiongozi hupanda mizizi katika taifa. Hivyo tunaachwa na mvutano wa kweli wa Injili: neema ni ya kweli, na haifuti historia.

Kutafakari

Ni kipi katika maisha yangu ninachoweka "kando ya" Bwana, kama Manase alivyoweka Ashera ndani ya nyumba iliyokuwa yake pekee?

Kama Mungu anayehukumu kwa kipimo na msatari ni yule yule anayemsikia Manase katika minyororo, hilo linabadilisha nini katika jinsi ninavyoyaangalia makosa yangu ya zamani?