Matendo ya Mitume 9:39

Maandiko

Petro anaamka, anaondoka na wale wajumbe wawili, na anapofika Yafa wanampandisha kwenye chumba cha juu, mahali ambapo mwili wa Tabitha umelazwa. Pale hakuna ukimya wa heshima tu; kuna kilio. Wajane wamesimama kumzunguka, na mikononi mwao kuna ushahidi: "wakimwonyesha koti na nguo ambazo Dorcas aliwashonea wakati akiwa pamoja nao." Hawamwombi Petro chochote kwa maneno. Wanainua vitambaa. Nguo zilizoshonwa na mikono iliyokufa sasa zinakuwa hoja, kumbukumbu, na maombi yasiyo na sentensi. Mstari huu hauelezi muujiza. Unaeleza huzuni ikishika kitu kinachoonekana, na kundi la wanawake maskini wakisimama kuzunguka kitanda cha mtu aliyewapenda, wakikataa kuachana naye kimya kimya.

Kiini

Kuna jambo la kushangaza hapa: Luka hakuandika kwamba wajane walikumbuka mahubiri ya Tabitha, wala sala zake, wala maneno yake. Aliandika kwamba walionyesha nguo. Upendo wa Mungu, unapopita ndani ya mtu, mara nyingi huchukua umbo la kitu kinachoshikika: mkate, blanketi, koti. Katika ulimwengu wa Agano Jipya, mjane alikuwa mtu asiye na ulinzi wa kiuchumi; kumshonea nguo hakukuwa ukarimu wa ziada, kulikuwa kumwezesha kuishi kwa heshima. Hivyo mstari huu unatuambia kitu kuhusu jinsi ufalme wa Mungu unavyoingia duniani. Si kwa matamshi makubwa kwanza, bali kwa sindano na uzi. Na Mungu haoni aibu kuhesabu kazi hiyo kuwa ya thamani ya kutajwa katika Maandiko matakatifu.

Uzi Unaopita Katikati

Yesu alisimama mbele ya hazina ya Hekalu akamtazama mjane akitupa senti mbili, na akasema kuwa alitoa zaidi ya wote. Yeye huyo huyo sasa, kupitia Petro, anapanda ngazi kuingia katika chumba cha juu kilichojaa wajane. Haiwezekani kusoma mstari huu bila kumwona Bwana aliyepokea mafuta kutoka kwa mwanamke, aliyemsimamisha mtoto wa mjane wa Naini, aliyewakabidhi mama yake kwa mwanafunzi akiwa msalabani. Kanisa linapoendelea kutoka Yerusalemu kuelekea mataifa, halisahau wale wasio na sauti. Tabitha ndiye mwanamke wa kwanza katika Matendo kuitwa "mwanafunzi" kwa neno hilo moja kwa moja, na ushahidi wa uanafunzi wake ni rundo la nguo. Hii ndiyo njia ya Kristo ikiendelea kwa mikono mingine.

Kioo

Jiulize ni nini watu watakachoshika mikononi mwao siku utakapoondoka. Si cheo chako kazini, wala idadi ya mikutano uliyoongoza. Labda ni simu uliyopiga kila Jumanne kwa mtu aliyeachwa peke yake. Labda ni mlo ulioupeleka bila kutangaza. Tunaishi tukihofia kutokuwa na umuhimu, na hofu hiyo hutusukuma kutafuta mambo makubwa, yanayoonekana, yanayopigiwa makofi. Wajane wa Yafa hawakulia kwa ajili ya mtu maarufu; walilia kwa ajili ya mtu aliyewaona. Kuna tofauti kubwa kati ya kutaka kukumbukwa na kutaka kuwa wa manufaa, na moyo wetu mara nyingi huchanganya mambo hayo mawili. Leo, chukua dakika kumi: tafuta kitu kimoja ulichonacho nyumbani, nguo, chakula, au kitabu, kiweke kando kwa jina la mtu mmoja anayehitaji, kisha mtumie ujumbe mfupi ukimwambia utakipeleka wiki hii.

Mazingira

Yafa ni mji wa bandari, mahali pa wavuvi, wafanyabiashara na watu wa tabaka la chini. Lida iko karibu, safari ya saa chache kwa miguu, na ndiyo sababu wanafunzi wanatuma watu wawili wakimsihi Petro, "Njoo kwetu bila kuchelewa". Hawasemi kwa nini. Mwili tayari umeoshwa na kuwekwa chumba cha juu, maandalizi ya mazishi yameanza, na kwa desturi ya Kiyahudi maziko yangefanyika haraka. Kila kitu kinaelekeza mwisho. Lakini wanafunzi wanatuma ujumbe. Hilo lenyewe ni kitendo cha ajabu: kumwita mtume kwenye chumba cha maiti. Hawaombi muujiza waziwazi; hawathubutu. Wanamwita tu. Wakati mwingine imani yetu haifiki mbali zaidi ya hapo, na mstari huu hauilaumu.

Mhusika Mkuu

Tabitha ndiye kitovu cha mstari huu, ingawa yeye ni kimya kabisa. Hasemi, haombi, hajitetei. Anajulikana kupitia wengine: "Huyu mwanamke alijaa kazi njema na matendo ya rehema aliyoyafanya kwa maskini." Jina lake lina sura mbili, Tabitha kwa Kiaramu na Dorcas kwa Kiyunani, ishara kwamba aliishi kati ya dunia mbili na alijulikana katika zote. Lakini sifa yake haikujengwa kwa maneno yake bali kwa uwepo wake, "wakati akiwa pamoja nao." Hiyo ni kauli ya ukaribu, si ya msaada wa mbali. Hakutuma misaada; alikaa nao. Na sasa amekufa, na upendo wake umebaki ukiwa umefumwa katika kitambaa. Je, kuna njia bora ya kueleza maisha ya Kikristo kuliko hiyo?

Swali

Kwa nini Tabitha, na si wengine? Wajane wengi walilia kwenye vyumba vya juu katika karne ile, na Petro hakufika kwao. Watu wengi wa Mungu wenye mikono ya ukarimu walikufa na kubaki wamekufa. Maandiko hayajibu swali hili, na jaribu la kuliziba kwa maelezo mazuri linapaswa kupingwa. Muujiza hauthibitishi kwamba Mungu anampenda Tabitha kuliko mama yako aliyefariki. Unaonyesha tu kwamba kifo si mwisho wa neno la Mungu, na kwamba siku moja neno lile, "Tabitha, amka", litasemwa kwa kila mmoja wa watu wake. Kati ya leo na siku ile kuna chumba cha juu, kilio, na nguo zinazoshikwa mikononi. Mungu haondoi chumba hicho. Anaingia ndani yake.

Tafakari

Ni nani aliyekushonea "koti" katika maisha yako, kwa namna ya ukarimu usiotangazwa, na je, umewahi kumwambia?

Kama wajane wangesimama karibu na kitanda chako leo, wangeshika nini mikononi mwao?