Kutoka 39

Maandiko

Sura hii inahesabu, kipande kwa kipande, jinsi mavazi ya ukuhani yalivyofumwa: naivera ya dhahabu na uzi wa bluu, kifuko cha kifuani chenye mistari minne ya mawe ya thamani, koti la zambarau lenye kengele na makomamanga zikipishana kwenye upindo, kilemba, na lile bamba la dhahabu safi lililochongwa maneno "Utakatifu kwa Yahweh." Kisha kila kitu kilichotengenezwa kinaletwa mbele ya Musa: hema, sanduku, meza, kinara, madhabahu, mapazia, kamba, misumari. Musa anakagua yote, anaona kwamba kazi imefanyika kama Bwana alivyoamuru, naye anawabariki watu.

Kiini

Kuna kirai kinachorudiwa mara saba katika sura hii: "kama vile Yahweh alivyokuwa amemwamuru Musa." Kwa msomaji wa haraka inachosha. Lakini kumbuka tulipotoka: sura saba zilizopita, dhahabu ileile ilimiminwa kuwa ndama, na Aruni, yuleyule atakayevaa mavazi haya, ndiye aliyeisimamia. Sasa dhahabu inafuliwa kuwa nyuzi nyembamba za kufumia mavazi matakatifu. Utii hapa si sheria kavu; ni ushahidi kwamba Mungu hakuwaacha baada ya uasi wao. Hiyo ndiyo neema isiyotajwa kwa jina katika sura nzima: watu walioabudu sanamu wanaruhusiwa kujenga mahali pa kukaa kwa Mungu wao. Utakatifu si kizuizi tu; ni mwaliko uliopangwa kwa makini.

Uzi Unaopita

Mstari wa 32 na 43 unasikika kama mwangwi wa kitu tulichokisoma mwanzoni kabisa mwa Biblia. Katika Mwanzo, Mungu anamaliza kazi, anaona yote aliyoyafanya, na anabariki. Hapa Musa anaona kazi yote, anathibitisha imefanyika kama ilivyoamriwa, na anabariki. Lugha ni ya makusudi: maskani ni ulimwengu mdogo, nafasi iliyoumbwa upya ambamo Mungu anakaa na watu wake tena baada ya Edeni kufungwa. Na katikati ya ulimwengu huu mdogo kuna mtu mmoja anayebeba majina ya makabila kumi na mawili mabegani na kifuani mwake, yakichongwa "kwa michongo ya muhuri," yasiyofutika. Hapo ndipo unapomwona Kristo si kwa mfano wa kulazimisha bali kwa kivuli halisi: kuhani asiyeingia mbele za Mungu peke yake, bali akiwa amebeba majina ya watu wake.

Kioo

Ni rahisi kusoma orodha hii na kujiuliza ni nani aliyeshona kengele za dhahabu kati ya makomamanga, mmoja baada ya mwingine, kuzunguka upindo mzima, kazi ambayo hakuna mtu angeiona kwa undani. Wengi wetu tunafanya kazi za aina hiyo: kupanga madawati kabla ya wanafunzi kufika, kuosha vyombo usiku, kuandika ripoti ambayo mtu mmoja tu atasoma, kumtunza mzazi anayesahau majina. Kishawishi chetu ni kudhani kazi ndogo haina uzito wa kiroho. Sura hii inasema vinginevyo: kila pete, kila kamba, kila msumari uliletwa mbele za Musa na ukabarikiwa. Lakini pia inagusa jambo lingine: kuhani alibeba majina. Leo, andika kwenye karatasi majina matatu ya watu unaowabeba moyoni, weka karatasi hiyo mfukoni mwako, na uombee kila jina kwa sauti sasa hivi.

Wasikilizaji wa Kwanza

Wasikilizaji wa kwanza walikuwa watu wa jangwani, kisha vizazi vilivyosikia maneno haya wakiwa mbali na hekalu, wengine wakiwa uhamishoni bila madhabahu wala kuhani. Kwao orodha hii haikuwa kumbukumbu ya mahesabu, bali uthibitisho: majina ya makabila yetu yalichongwa kwenye mawe ya thamani mbele za Mungu, na hayajafutwa. Ni vizuri kujua kwamba mwishoni mwa Biblia, Yohana anaona mji mtakatifu wenye misingi kumi na miwili ya mawe ya thamani na majina kumi na mawili yaliyoandikwa kwenye malango yake. Mawe yaleyale, majina yaleyale. Kile ambacho kuhani mmoja alikibeba kifuani mwake siku moja kitakuwa jiji zima. Wasikilizaji wa kwanza walisikia ahadi pale tunapoona orodha.

Swali

Kwa nini Mungu anatumia sura nzima kurudia kwa kina kile ambacho tayari kiliamriwa katika sura ya ishirini na tano hadi thelathini na moja? Ikiwa Biblia ni fupi kiasi hicho kuhusu mateso ya Ayubu au kifo cha Yesu, kwa nini ukarabati wa pete za dhahabu unapata nafasi hii? Jibu rahisi ni kwamba undani ndio ujumbe: mapenzi hudhihirika katika vitu vidogo. Lakini hilo halimalizi usumbufu. Kunabaki jambo gumu hapa: utakatifu wa Mungu unahitaji upatanishi uliopimwa kwa shubiri, si ukaribu wa kawaida. Hatuwezi kumsogelea Mungu jinsi tunavyotaka. Sura hii haifafanui kwa nini ni hivyo; inaonyesha tu kwamba ni hivyo, na kwamba Mungu mwenyewe alitoa maelekezo ya jinsi ya kuja.

Mhusika Mkuu

Jina la Bezaleli linaonekana mara tatu katika sura hii, kisha linapotea katika Biblia nzima. Yeye ndiye aliyeweka mawe ya shohamu mabegani mwa naivera, akafanya kifuko cha kifuani, akashona koti la zambarau. Mtu huyu alijazwa Roho wa Mungu si kwa ajili ya kuhubiri wala kutawala, bali kwa ajili ya ufundi: kufua dhahabu, kuchonga mawe, kufuma kitani. Ni jambo linalostahili kusimama juu yake kidogo. Mungu alimjaza mtu Roho wake ili afanye kazi ya mikono vizuri. Na Bezaleli hakudai umiliki; alileta kila kitu kwa Musa, akabarikiwa pamoja na wengine, kisha akatoweka. Ndivyo ilivyo kwa wengi wanaojenga nyumba ya Mungu: wanaacha kazi, si jina.

Tafakari

Ni kazi gani ndogo na isiyoonekana unayoifanya sasa ambayo, ikikaguliwa mbele za Mungu, ingeweza kusikia maneno "walikuwa wameifanya kama vile Yahweh alivyokuwa ameamuru"?

Ikiwa jina lako limechongwa kwenye jiwe la thamani mbele za Mungu na halifutiki, hofu gani unayoibeba leo inapaswa kupungua uzito?