Ibrahimu: Baba wa Imani na Ahadi za Mungu
Utangulizi
Fikiria mzee mmoja akiwa amesimama nje ya hema lake usiku, mahali fulani katika nchi ambayo si yake, akitazama nyota. Anaambiwa kwamba wazao wake watakuwa wengi kama nyota hizo. Lakini ndani ya hema hakuna mtoto. Hakuna kilio cha mwana. Kuna mke aliyezeeka, ngamia wachache, watumishi, na ahadi ambayo imekuwa ikichelewa kwa miaka ishirini na mitano.
Hapo, katika nafasi hiyo tupu kati ya neno la Mungu na utimilifu wake, ndipo imani ya Ibrahimu ilizaliwa; na ndipo Biblia inamwita "baba wa wote waaminio."
Katika ukurasa huu tutatembea na Ibrahimu tangu Uru wa Kaldayo hadi kaburi la Makpela: wito wake, makosa yake, maagano yake, na mlima wake mgumu zaidi. Tutaona pia jinsi ahadi aliyopewa inatufikia sisi katika Yesu Kristo, na kwa nini imani yako leo inashiriki mzizi mmoja na imani yake.
Mtazamo wa mwongozo huu
Watu wengi wanamsoma Ibrahimu kama shujaa wa imani, mtu mwenye nguvu za kiroho zisizo za kawaida. Mwongozo huu unamsoma kutoka nafasi tofauti: nafasi ya kusubiri. Ibrahimu hakupata imani kwa sababu alikuwa hodari; alipata imani kwa sababu Mungu aliendelea kuzungumza katika miaka ya ukimya, na yeye akaendelea kuamini hata alipochoka, hata alipojaribu kushika ahadi kwa mikono yake mwenyewe na akaharibu. Tunamtazama Ibrahimu katika pengo lile kati ya ahadi na utimilifu, kwa sababu hapo ndipo wengi wetu tunakaa leo. Imani yake haikuwa hisia kali; ilikuwa kushikilia mkono wa Mungu asiyeacha kushika.
Biblia inasema nini kuhusu Ibrahimu, baba wa imani?
Habari za Ibrahimu zinaanza bila utangulizi mkubwa. Mwanzo 11 inatuambia kwamba Tera alimzaa Abramu katika Uru wa Kaldayo, mji wa ustaarabu na wa miungu mingi, na kwamba familia hiyo ilihamia Harani. Hapo hakuna kitu kinachomtofautisha Abramu. Hakuwa kuhani, hakuwa mfalme, na baadaye Yoshua 24:2 inasema wazi kwamba baba zake waliitumikia miungu mingine. Wito wake haukuja kwa sababu ya usafi wake, ulikuja kwa neema.
Kisha Mungu anazungumza, na maneno hayo yanabadilisha historia ya wanadamu. Mwanzo 12:1-3 inasema: "Bwana akamwambia Abramu, Toka wewe katika nchi yako, na jamaa zako, na nyumba ya baba yako, uende mpaka nchi nitakayokuonyesha; nami nitakufanya taifa kubwa, na kukubariki, na kulikuza jina lako; nawe uwe baraka; nami nitawabariki wakubarikio, naye akulaaniye nitamlaani; na katika wewe jamaa zote za dunia watabarikiwa."
Tazama muundo wa maneno hayo. Kuna amri moja, "toka," na kisha mfululizo wa ahadi ambazo zote zinaanza na "nami nita." Mungu anajitwika mzigo wote wa utimilifu. Ibrahimu anaitwa kuondoka; Mungu anajifunga kutenda. Na ahadi haiishii kwa mtu mmoja: "katika wewe jamaa zote za dunia watabarikiwa." Kuanzia mstari huu, kila kitu kinakuwa sehemu ya mpango mkubwa wa Mungu wa kuokoa dunia iliyopotea tangu Mwanzo 3.
Waebrania 11:8 inatuonyesha jinsi Ibrahimu alijibu: "Kwa imani Ibrahimu alipoitwa aliitika, atoke aende mahali pale atakapopapata kuwa urithi; akatoka asijue aendako." Neno la mwisho ndilo gumu: hakujua aendako. Imani ya Biblia haianzi na uhakika wa ramani, inaanza na uhakika wa aliyeita.
Miaka inapita. Ahadi ya mwana haikutimia. Katika Mwanzo 15, Ibrahimu analalamika kwa uwazi kwamba nyumba yake bado haina mrithi. Mungu anamtoa nje, anamwonyesha nyota, na anarudia ahadi. Kisha unafuata mstari ambao Paulo atautumia kama nguzo ya Injili yote. Mwanzo 15:6 inasema: "Akamwamini Bwana, naye akamhesabia jambo hili kuwa haki." Hapa hakuna dhabihu, hakuna hekalu, hakuna sheria, hakuna kutahiriwa. Kuna mtu mmoja aliyechoka anayemwamini Mungu, na Mungu anamhesabia kuwa mwenye haki.
Warumi 4:3 inauchukua mstari huo na kuufanya msingi wa hoja: "Kwa maana yanenaje maandiko? Ibrahimu alimwamini Mungu, ikahesabiwa kwake kuwa haki." Paulo anasisitiza kwamba tukio hili lilitokea kabla ya kutahiriwa kwa Ibrahimu, ambako kunakuja katika Mwanzo 17, na miaka mia nne kabla ya sheria ya Musa. Maana ni kubwa: mwanadamu hahesabiwi haki kwa matendo yake, bali kwa kumwamini Mungu anayetoa ahadi.
Na tazama jambo la kushangaza katika Mwanzo 15. Mungu anaamuru dhabihu zigawanywe vipande viwili, kama ilivyokuwa desturi ya kufunga maagano ya kale, ambapo wanaoagana walipita katikati ya vipande hivyo kusema, "Ikiwa nitavunja agano hili, nitakuwa kama wanyama hawa." Lakini Ibrahimu analala usingizi mzito, na moto ndio unapita katikati ya vipande. Mungu peke yake anajifunga.
Mungu alipita peke yake katikati ya vipande.
Ndio maana Ibrahimu anaitwa baba wa imani. Sio kwa sababu imani yake ilikuwa kamilifu, bali kwa sababu maisha yake yanaonyesha jinsi Mungu anavyofanya kazi: anaahidi kwa neema, anatimiza kwa uweza wake, na anahesabia haki wale wanaomtumaini.
Uzi unaopita katika Biblia yote
Ukiondoa Ibrahimu, Biblia inapoteza mgongo wake. Kuanzia Mwanzo 12, kila kitu kinasogea kwa msingi wa ahadi tatu: nchi, wazao, na baraka kwa mataifa yote.
Isaka anazaliwa, na ahadi inarudiwa kwake. Yakobo anaikimbia nyumba yake na anaikutana nayo kwenye ndoto ya ngazi. Wana kumi na wawili wanakuwa makabila, na wanaishia Misri. Musa anasimama mbele ya kichaka kinachowaka, na Mungu anajitambulisha kwa jina la uhusiano: Mungu wa Ibrahimu, wa Isaka, na wa Yakobo. Wakati Israeli inalalamika chini ya utumwa, kumbukumbu ya Mungu inarudi kwa agano lile la Mwanzo 15. Nchi ya Kanaani inatolewa kwa sababu ya ahadi kwa Ibrahimu, sio kwa sababu ya wema wa Israeli, jambo ambalo Kumbukumbu la Torati linasisitiza tena na tena.
Manabii wanamwita Ibrahimu wanapotaka kuwapa watu tumaini uhamishoni. Isaya 51:2 inawaambia watu waliovunjika moyo kumtazama Ibrahimu, kwa sababu Mungu aliweza kufanya taifa kubwa kutoka mtu mmoja aliyekuwa peke yake. Ujumbe ni wazi: Mungu anayeanza kwa mmoja hawezi kushindwa na hali yenu ndogo.
Kisha Agano Jipya linafunguka na sentensi inayounganisha yote: Mathayo 1:1 inamwita Yesu mwana wa Daudi, mwana wa Ibrahimu. Maria anaimba kwamba Mungu amekumbuka rehema zake alizowaahidi baba zetu, Ibrahimu na wazao wake. Zakaria anaimba juu ya kiapo alichomwapia Ibrahimu.
Yesu mwenyewe anasema katika Yohana 8:56 kwamba Ibrahimu alishangilia kuiona siku yake, na akaiona, akafurahi. Yaani, kile Ibrahimu alichokitazamia kwa mbali kutoka mlangoni wa hema lake, kimefika.
Paulo anakamilisha hoja katika Wagalatia 3. Anasema kwamba ahadi ile ya "katika wewe jamaa zote za dunia watabarikiwa" ilikuwa Injili iliyohubiriwa mapema, na kwamba "mzao" wa Ibrahimu, kwa umoja wake, unamwelekea Kristo. Kisha unakuja mstari unaowahusu wasomaji wote wa ukurasa huu. Wagalatia 3:29 inasema: "Na kama ninyi ni wa Kristo, basi, mmekuwa uzao wa Ibrahimu, na warithi sawasawa na ahadi."
Hii ni kubwa kuliko tunavyodhani. Haisemi kwamba tunapata mfano mzuri kutoka kwa Ibrahimu. Inasema kwamba tumeingizwa ndani ya ahadi ileile aliyopewa usiku ule wa nyota. Wewe uliyeamini Yesu, Mkenya, Mtanzania, Mkongo, Mganda, wewe ni uzao wa Ibrahimu, na ile baraka kwa mataifa yote imekufikia. Ahadi ilianza kwa mtu mmoja aliyesubiri, ikapita kwa Mwana mmoja aliyekufa, ikamfikia mtu mmoja anayeamini leo.
Kiini cha maisha yake
Maisha ya Ibrahimu yanatanda kwa miaka mia moja, lakini yanashikiliwa na matukio matatu makubwa.
La kwanza ni wito wa Harani. Alikuwa na miaka sabini na mitano, umri ambao mtu hafunga safari mpya. Alikuwa na maisha yaliyokaa vizuri, na Mungu asiyejulikana katika nchi hiyo alimwambia aondoke. Matendo 7:2-3 inatukumbusha kwamba Mungu wa utukufu alimtokea Ibrahimu hata kabla ya kufika Harani. Kuondoka kwake kulikuwa upasuko: alivunja uhusiano na miungu ya baba zake, na aliyaacha maisha ya uhakika kwa maisha ya hema. Waebrania 11:9-10 inatuambia kwamba aliishi katika hema kwa sababu alikuwa akitazamia mji wenye misingi. Hema linaonyesha jambo la kiroho: mtu anayeamini ahadi ya Mungu hujifunza kuishi bila kushikilia sana vitu vya sasa.
La pili ni agano la Mwanzo 15 na kile kilichofuata. Baada ya usiku wa nyota, ile imani nzuri ilipata mtihani wa wakati. Sara hakupata mtoto, na katika Mwanzo 16 wanaamua kutumia njia ya kibinadamu: Hagari, mjakazi. Mtoto akazaliwa, Ishmaeli, na nyumba ikajaa uchungu, wivu, na kudharauliana. Hii ndiyo sehemu ya kweli ya habari ya Ibrahimu, na Biblia haiifiche. Mtu aliyeitwa baba wa imani ni yuleyule aliyemwambia Farao kwamba Sara ni dada yake ili ajilinde mwenyewe, akihatarisha mke wake mara mbili, katika Mwanzo 12 na Mwanzo 20. Aliomba kwa moyo wa huruma kwa ajili ya Sodoma, kisha akaogopa mfalme mdogo wa Gerari na akadanganya tena. Imani yake ilikua kwa mikwaruzo, sio kwa mstari ulionyooka.
Miaka kumi na mitatu ya ukimya inafuata baada ya Mwanzo 16. Kisha Mungu anatokea tena katika Mwanzo 17, anabadilisha jina lake kutoka Abramu, "baba aliyetukuka," kuwa Ibrahimu, "baba wa mataifa mengi." Anamwita kutembea mbele zake na kuwa mkamilifu, anaweka alama ya kutahiriwa, na anaahidi mwana kutoka Sara mwenyewe. Isaka anazaliwa, na jina lake linamaanisha kicheko: kicheko cha kutoamini kilibadilishwa kuwa kicheko cha furaha.
La tatu ni mlima wa Moria. Mwanzo 22:2 inasema: "Akasema, Umtwae mwanao, mwana wako wa pekee, umpendaye, Isaka, ukaende zako mpaka nchi ya Moria, ukamtoe sadaka ya kuteketezwa huko juu ya mlima mmojawapo nitakaokuambia." Mungu anaomba kitu kinachoonekana kama kupingana na ahadi yake mwenyewe. Ibrahimu anaondoka asubuhi na mapema. Safari ya siku tatu. Na anapoulizwa na mwanawe kuhusu mwana-kondoo, anajibu kwamba Mungu atajipatia mwana-kondoo. Waebrania 11:19 inatufunulia mawazo yake: aliamini kwamba Mungu aweza kufufua wafu. Kisu kinasimamishwa, kondoo mume anapatikana, na mahali panaitwa "Bwana atajitolea."
Wito, agano, mlima. Kila hatua ilimwondoa kutoka kwenye kutegemea uwezo wake mwenyewe.
Tunachojifunza kutoka kwa Ibrahimu
Somo la kwanza ni kwamba imani ni kuhesabiwa haki, sio kufanikiwa. Warumi 4 inaeleza kwamba Ibrahimu hakupata haki kwa sababu alifanya vizuri, bali kwa sababu alimwamini Mungu anayehesabia haki wasiomcha Mungu. Hii inatuweka huru kutoka mzigo wa kujitahidi kupendeza Mungu. Ukiangalia maisha ya Ibrahimu kwa haki, unaona uongo, hofu, kutokusubiri, na nyumba yenye migogoro. Bado anaitwa mwenye haki. Sio kwa sababu Mungu alifumbia macho dhambi, bali kwa sababu Mungu alishika mwenyewe mzigo wa agano. Ile Injili tunayoisikia katika Yesu ilikuwa imeanza kuonekana katika hema la mzee huyo.
Somo la pili ni kwamba kusubiri ni shule ya imani, sio adhabu. Ibrahimu alisubiri robo karne kwa ahadi moja. Katika miaka hiyo alijaribu njia za mkato, na njia hizo zilizaa maumivu ambayo yanaonekana hata katika vizazi vilivyofuata. Mungu hakuachana naye kwa sababu ya Hagari, lakini pia hakuondoa matokeo ya uamuzi huo. Tunajifunza kwamba subira si kukosa uwezo; ni kumwacha Mungu awe Mungu kwa ratiba yake. Imani si kutokuwa na shaka; ni kushikilia mkono unaoshika zaidi.
Somo la tatu ni kwamba baraka ya Mungu daima inaelekea kwa wengine. Ibrahimu hakubarikiwa ili aitunze baraka yake. Aliambiwa kwamba jamaa zote za dunia zitabarikiwa katika yeye. Kila mara Ibrahimu alipojaribu kujilinda mwenyewe, alikuwa akiwaumiza waliomzunguka: Sara katika Misri, Hagari nyikani, Abimeleki katika Gerari. Kila mara alipoishi kwa kutumaini Mungu, alikuwa baraka: alimwokoa Lutu, alitoa zaka kwa Melkizedeki, aliwaombea watu wa Sodoma waliomwelewa vibaya. Kanisa lililojifungia ndani ya baraka zake mwenyewe linakuwa kinyume cha wito wa Ibrahimu. Uliyopewa hukupewa kwa ajili yako peke yako.
Kioo
Sasa nikuulize wewe. Uko katika pengo lipi la kusubiri sasa hivi?
Labda ni kazi. Umetuma maombi mengi, umeomba, umefunga, na majibu hayajafika, na sasa unashawishika kufanya kitu ambacho unajua ndani ya moyo wako si sawa: uongo mdogo kwenye wasifu wako, njia ya mkato, mtu unayemwomba kukusaidia kwa njia isiyo safi. Ibrahimu alikuwa hapo. Aliogopa Farao, akadanganya, na akapata mali nyingi kwa uongo ule. Uongo hufanya kazi kwa muda mfupi, halafu unakuvunja.
Labda ni tumbo lililokataa kuzaa, au ndoa isiyofika, au mwili unaokuumiza mwaka baada ya mwaka. Sara alicheka kwa uchungu nyuma ya mlango, na Mungu hakumkataa. Mungu aliuliza swali lililokuwa kubwa kuliko hali yake: kuna neno gani lisiwezekana kwa Bwana? Swali hilo linakuja kwako pia, sio kama kejeli, bali kama mwaliko wa kumkabidhi yeye kile unachoshindwa kubadilisha.
Labda unashikilia kitu kwa nguvu sana. Mtoto. Kazi. Fedha. Huduma. Jina lako. Moria inakuuliza swali gumu: kile unachopenda zaidi, kimekuwa mahali pa Mungu? Mungu hakumtaka Isaka; alitaka moyo wa Ibrahimu uwe huru. Na alimrudisha mwana huyo, akiwa amebadilishwa.
Ibrahimu alikufa bila kuiona nchi yote ikiwa mikononi mwake. Alikuwa na kaburi moja alilonunua na mwana mmoja wa ahadi. Bado Biblia inasema alikufa akiwa ameshiba siku. Inawezekana kuishi kwa amani ndani ya ahadi ambazo hujaziona bado, kwa sababu uhakika wetu haupo kwenye kile tunachoshika, bali kwa yule anayetushika.
Imeelezwa kwa watoto
Habari ya Ibrahimu ni mojawapo ya habari nzuri kuwaeleza watoto, kwa sababu ina safari, hema, nyota, ngamia, na mtoto anayezaliwa kwa njia ya kimiujiza. Kwa maneno rahisi, unaweza kusema: Mungu alimwambia mzee mmoja aondoke nyumbani kwake na aende mahali ambapo hakujua, na Mungu akamwahidi kumpa familia kubwa sana na kuwabariki watu wote wa dunia kupitia yeye. Ibrahimu akamwamini Mungu, akaondoka, akaishi katika hema kwa muda mrefu, akasubiri sana, na Mungu akamtimizia ahadi yake alipomzaa Isaka wakati akiwa mzee kabisa.
Kwa watoto ni muhimu kuunganisha habari hii na Yesu, kwa sababu ndipo inapofikia hitimisho lake. Nyota za usiku ule zinamaanisha kwamba na wao wamo katika familia ya Ibrahimu kwa kumwamini Yesu.
Jambo moja linahitaji hekima: sehemu ya mlima wa Moria inaweza kuwatisha watoto wadogo. Inafaa kuelezwa kwa uangalifu mkubwa, kwa msisitizo kwamba Mungu hakuruhusu Isaka kuumizwa, na kwamba Mungu mwenyewe alitoa dhabihu.
Katika Faith.network tunaandika maelezo maalum kwa umri tofauti: kwa watoto wadogo wa miaka mitatu hadi sita, kwa watoto wa shule ya msingi wa miaka saba hadi kumi na miwili, na kwa vijana wa miaka kumi na miwili na zaidi, ambao wanaweza kushughulikia maswali magumu kama vile Hagari, uongo wa Ibrahimu, na maana ya agano. Unaweza kuchagua maelezo yanayolingana na mtoto uliye naye mbele yako.
Maswali yanayoulizwa mara kwa mara
Kwa nini Ibrahimu anaitwa baba wa imani?
Anaitwa baba wa imani kwa sababu yeye ni mfano wa kwanza mkubwa katika Biblia wa mtu anayehesabiwa haki kwa kumwamini Mungu, kabla ya sheria na kabla ya kutahiriwa. Warumi 4 inamwita baba wa wote waaminio, wa Wayahudi na wa watu wa mataifa, kwa sababu njia aliyopita ndiyo njia tunayopita sisi: hatujihesabii haki kwa matendo yetu, bali tunamwamini Mungu anayetoa ahadi na kuitimiza. Aliitwa baba pia kwa maana ya kihistoria, kwa kuwa taifa la Israeli lilitoka kwake, na katika Kristo baraka yake ikawafikia mataifa yote.
Ibrahimu aliishi wakati gani na alitoka wapi?
Ibrahimu alitoka Uru wa Kaldayo, mji wa kale ulioko kusini mwa Mesopotamia, karibu na eneo la Iraki ya leo, kisha akahamia Harani na baadaye Kanaani. Wasomi wengi wa Biblia wanamweka katika kipindi cha karne ya ishirini hadi kumi na nane kabla ya Kristo, yaani zaidi ya miaka elfu nne iliyopita. Mwanzo inasema aliondoka Harani akiwa na miaka sabini na mitano na kwamba alikufa akiwa na miaka mia moja sabini na tano, akizikwa katika pango la Makpela lililokuwa karibu na Hebroni pamoja na Sara.
Jina la Abramu lilibadilishwa kwa nini kuwa Ibrahimu?
Katika Mwanzo 17, Mungu anafanya agano naye na anabadilisha jina lake. Abramu linamaanisha "baba aliyetukuka," ilhali Ibrahimu linamaanisha "baba wa wingi" au "baba wa mataifa mengi." Jina jipya lilikuwa la kushangaza, kwa sababu wakati alipoitwa hivyo alikuwa na mwana mmoja tu, Ishmaeli, na Isaka hakuwa amezaliwa. Kila mtu aliyemwita kwa jina hilo alikuwa akitangaza ahadi ambayo bado haikuonekana. Mungu huwapa watu wake majina yanayolingana na kile atakachofanya, sio na kile wanachoonekana kuwa sasa.
Mwanzo 15:6 inamaanisha nini kwa kweli?
Mstari huu unasema: "Akamwamini Bwana, naye akamhesabia jambo hili kuwa haki." Neno "kuhesabia" ni la mahesabu: Mungu anaandika kwenye akaunti ya Ibrahimu kitu ambacho hakukistahili, yaani haki. Hakuipata kwa dhabihu, kwa utii mkamilifu, wala kwa alama ya kidini, bali kwa kumtumaini Mungu aliyekuwa ameahidi. Paulo anajenga hoja yake yote ya kuhesabiwa haki kwa imani juu ya mstari huu, na Warumi 4:3 inaunukuu moja kwa moja. Hii ni Injili ikiwa imeandikwa katika kitabu cha kwanza cha Biblia.
Kwa nini Mungu alimwambia Ibrahimu amtoe Isaka sadaka?
Mwanzo 22:2 inaonyesha Mungu akiomba jambo linaloonekana kupingana na ahadi yake mwenyewe, na Maandiko yanasema wazi kwamba Mungu alikuwa akimjaribu Ibrahimu, sio kutamani kifo cha mtoto. Mungu anachukia dhabihu za watoto, na anaikataa kwa nguvu mahali pengine pote katika Biblia. Kusudi lilikuwa kufunua kwamba moyo wa Ibrahimu ulimtumaini Mtoaji zaidi ya zawadi. Mwishowe Mungu mwenyewe alitoa mbadala, na tukio hilo linatabiri kile Mungu atakachofanya kwenye msalaba, akitoa Mwanawe wa pekee ambaye hakuzuiliwa.
Ibrahimu alifanya makosa gani?
Alidanganya mara mbili kuhusu Sara, akisema ni dada yake, mara ya kwanza mbele ya Farao katika Mwanzo 12 na mara ya pili mbele ya Abimeleki katika Mwanzo 20, akihatarisha mke wake ili kujilinda mwenyewe. Alichukua Hagari kama njia ya kuharakisha ahadi ya Mungu, na uamuzi huo ukaleta maumivu ya muda mrefu kwake, kwa Sara, kwa Hagari, na kwa Ishmaeli. Biblia haifiche mapungufu haya, na hiyo ni faraja: watu wa imani si watu wakamilifu, ni watu wanaoshikwa na neema ya Mungu.
Kuna tofauti gani kati ya Ibrahimu na Ishmaeli na Isaka?
Ishmaeli alizaliwa kwa Hagari, mjakazi wa Sara, kwa mpango wa kibinadamu wa kuharakisha ahadi, na Isaka alizaliwa kwa Sara kwa uweza wa Mungu wakati wote wawili walikuwa wamezeeka kupita uwezo wa kuzaa. Mungu alimbariki Ishmaeli na kumsikia, na hakumtelekeza mama yake nyikani; lakini agano la ahadi lilipita kwa Isaka. Paulo anatumia tofauti hii katika Wagalatia 4 kama picha ya maisha mawili: yale ya kujitahidi kwa nguvu za mwili, na yale ya kupokea kwa ahadi na Roho.
Kwa nini Warumi 4 inamtumia Ibrahimu kuelezea neema?
Kwa sababu Ibrahimu ni ushahidi wa kihistoria kwamba kuhesabiwa haki kwa imani hakuwa uvumbuzi mpya wa Paulo. Alihesabiwa haki katika Mwanzo 15, ilhali kutahiriwa kunakuja katika Mwanzo 17, na sheria ya Musa inakuja miaka mia nne baadaye. Kwa hiyo baba wa Wayahudi mwenyewe alipata haki bila sheria na bila alama ya kidini. Kwa hoja hiyo Paulo anafungua mlango kwa mataifa yote, kwa sababu ikiwa Ibrahimu alihesabiwa haki kwa imani tu, basi mtu wa mataifa anaweza kuingia kwa njia ileile.
Ni kweli kwamba Wakristo ni wazao wa Ibrahimu?
Ndiyo, na Wagalatia 3:29 inasema wazi: "Na kama ninyi ni wa Kristo, basi, mmekuwa uzao wa Ibrahimu, na warithi sawasawa na ahadi." Uzao huu si wa damu bali wa imani, kwa kuwa ahadi ilielekea kwa Kristo, na kila anayeungana na Kristo anaingia katika ahadi hiyo. Hii haiondoi upendo wa Mungu kwa Israeli, kama Warumi 9 mpaka 11 inaonyesha; inaonyesha tu kwamba baraka ya "jamaa zote za dunia" imeanza kutimia kwa watu kutoka lugha na mataifa yote.
Imani ya Ibrahimu ilikuwa kamilifu, au alikuwa na mashaka?
Alikuwa na mashaka ya kweli. Aliuliza Mungu jinsi atakavyojua kwamba ahadi itatimia, alianguka kifudifudi na kucheka aliposikia kwamba Sara atazaa akiwa na miaka tisini, na alichukua Hagari kwa sababu alichoka kusubiri. Lakini Warumi 4:20-21 inasema hakusita kwa kutokuamini, bali alitiwa nguvu katika imani. Maandiko hayapinganishi mambo haya; yanatuonyesha kwamba imani halisi inaweza kuishi pamoja na maswali, machozi, na hata kushuka moyo, kwa sababu haitegemei nguvu ya mwenye kuamini bali uaminifu wa Mungu anayeahidi.
Melkizedeki alikuwa nani, na kwa nini Ibrahimu alimpa zaka?
Melkizedeki anatokea katika Mwanzo 14 kama mfalme wa Salemu na kuhani wa Mungu Aliye Juu, akiwa amembariki Ibrahimu aliporudi kutoka vitani, na Ibrahimu akampa fungu la kumi la vitu vyote. Waebrania 7 inamchukua kama kivuli cha Kristo: kuhani ambaye si wa ukoo wa Lawi, ambaye ukuhani wake ni wa daima. Kwa hiyo tukio dogo katika maisha ya Ibrahimu linakuwa dirisha la kuona ukuhani wa Yesu, mkuu kuliko wa Haruni na wa kudumu zaidi.
Ninawezaje kuishi imani ya Ibrahimu katika hali yangu ya kusubiri?
Anza kwa kukiri hali yako kwa Mungu kama Ibrahimu alivyofanya, kwa uwazi na bila kujifanya mwenye nguvu. Kisha shikilia neno la Mungu badala ya hisia zako, kwa kurudia ahadi zake kwa sauti unapoona giza. Epuka njia za mkato zinazoonekana za busara lakini zinapingana na utii, kwa sababu ndizo zilizoleta uchungu katika nyumba ya Ibrahimu. Tafuta watu wa imani wanaokusaidia kuendelea kuomba. Na kumbuka kwamba Mungu ambaye alipita mwenyewe katikati ya vipande vya agano yuko bado anajitwika mzigo wa kuitimiza ahadi yake.
Kwa kuhitimisha
Ibrahimu si shujaa aliyeshinda kwa nguvu ya tabia yake. Ni mtu aliyeitwa kutoka nchi ya miungu mingi, aliyeishi katika hema kwa miaka mingi, aliyekosea kwa hofu, aliyejaribu njia za mkato, na aliyeendelea kushikwa na Mungu asiyeacha kushika. Kile kinachomfanya baba wa imani si ukamilifu wake, ni ahadi aliyoiamini na Mungu aliyeiahidi.
Ndio maana habari yake haiishii kwenye kaburi la Makpela. Inaendelea kupitia Isaka na Yakobo, kupitia manabii na uhamisho, hadi kwenye hori la Bethlehemu na msalaba wa Golgotha, mahali ambapo Mungu hakumzuia Mwanawe wa pekee. Ahadi ya "jamaa zote za dunia watabarikiwa" ikapasuka na kumwagika kwa mataifa yote, na ikakufikia wewe.
Ukitaka kuendelea, soma Mwanzo 12 mpaka 25 kwa mtiririko, kisha soma Warumi 4 na Wagalatia 3 kama tafsiri ya Mungu ya habari hiyo, na uhitimishe na Waebrania 11. Utakuta kwamba ile nafasi unayoiishi kati ya ahadi na utimilifu si mahali pa kupotea, ni mahali pa kujifunza kumtumaini.
JL Group
Philippines
Nigeria
Zimbabwe
India
Zambia
South Africa
Malawi
Kenya
Indonesia
DR Congo
Ghana
Nepal
Cameroon
Mozambique
Benin
