Waamuzi 1:2

Maandiko

Yoshua amekufa, na taifa linabaki bila kiongozi. Israeli wanamuuliza Yahweh swali la kivita: nani apande kwanza kwenda kupigana na Wakanaani? Jibu ni fupi na lenye mamlaka: "Yuda atawashambulia. Tazama, nimewapa kumiliki nchi hii." Kabila moja linatajwa, na pamoja na jina hilo linatolewa tangazo kwamba nchi tayari imekabidhiwa mikononi mwao, kabla upanga hata mmoja haujachomolewa.

Kiini

Angalia wakati wa kitenzi: "nimewapa." Si "nitawapa." Katika Kiebrania neno natatti ni tendo lililokwisha kutimia. Mungu anazungumza juu ya jambo ambalo bado halijaonekana kwa macho kama vile limeshafanyika. Hii ndiyo namna Mungu anavyoshughulika na watu wake katika kitabu chote cha Waamuzi: ahadi inatangulia, jitihada inafuata. Vita vitakavyokuja si njia ya kupata nchi; ni njia ya kuingia katika kile ambacho tayari kimetolewa. Na hapa kuna mwiba: Israeli wanaulizwa kutenda kwa imani ya kile walichoambiwa, si kwa uhakika wa kile wanachokiona. Sura hii yote inaonyesha kwamba pale walipoacha kuamini tangazo hilo, waliishia kuvumiliana na Wakanaani badala ya kuwafukuza.

Uzi wa Dhahabu

Yuda anachaguliwa, na hakuna sababu inayotolewa. Si kabila la kwanza kuzaliwa; Reubeni ndiye mzaliwa wa kwanza. Lakini tangu baraka ya Yakobo, Yuda amebeba fimbo ya utawala, na hapa tunaona chaguo hilo likifanya kazi mara ya kwanza katika historia ya taifa. Kutoka kwa Yuda watatokea Daudi na, hatimaye, Yesu. Kuna mtiririko unaoanzia kwenye aya hii fupi: kabila linalotanguliwa mbele ya wengine, si kwa ajili ya heshima yake, bali kwa ajili ya kuwabeba ndugu zake vitani. Yuda anaenda kwanza ili wengine waweze kufuata. Katika Kristo mtiririko huo unakamilika: yule wa kabila la Yuda anayeenda mbele yetu katika vita ambavyo sisi tusingeweza kuvishinda, na ushindi wake unakuwa wetu.

Kioo

Kuna tofauti kubwa kati ya kuomba mwongozo na kutaka uhakikisho. Israeli waliuliza "nani aende kwanza," na jibu lilikuwa jina, si mkakati. Hakuna maelezo ya idadi ya adui, hakuna hakikisho kwamba hakuna majeruhi, hakuna ratiba. Tunapenda kuomba mwelekeo lakini kwa kweli tunataka ramani nzima kabla ya kutoa hatua. Unaomba kuhusu kazi mpya, kuhusu mazungumzo magumu na mzazi mzee, kuhusu deni linalokuzidi, na unataka Mungu akuoneshe mwisho kabla ya mwanzo. Neno unalopewa mara nyingi ni dogo kuliko ulivyotarajia: hatua moja tu, na ahadi kwamba nchi tayari ni yako. Leo, chukua dakika tano, andika kwenye karatasi jambo moja unaloliogopa katika wiki hii, kisha andika chini yake maneno haya kama yalivyo: "Tazama, nimewapa kumiliki nchi hii," na uyasome kwa sauti.

Wasikilizaji

Wasikilizaji wa kwanza walijua ladha ya vumbi la Kanaani na sauti ya magari ya chuma yakikaribia. Walikuwa watu wa vijiji vya milimani, wakulima wenye majembe, wakikabiliana na miji yenye kuta na wapiganaji waliofunzwa. Kifo cha Yoshua kiliwaacha bila mtu wa kuwaunganisha; hapakuwa na mfalme, hapakuwa na jeshi la kudumu, ni makabila yaliyotawanyika kila moja likiwa na hofu yake. Katika ulimwengu wao, kifo cha kiongozi kilikuwa mwaliko kwa maadui kuvamia. Kwa hiyo swali lao halikuwa la kitheolojia bali la kuishi au kufa. Na hapa ndipo wanaposikia kitu ambacho sisi tunakipita haraka: Mungu anajibu. Hakuna kiongozi, lakini kuna sauti. Kwa taifa lililopoteza nguzo yake, jibu hilo lilikuwa ni ardhi chini ya miguu.

Mhusika Mkuu

Mhusika hapa si Yuda bali ni Yahweh anayezungumza. Tazama jinsi anavyojibu: bila lawama kwa kuchelewa kuuliza, bila hotuba ndefu, bila kuwakumbusha makosa ya jangwani. Anatoa jina na anatoa ahadi. Kuna aina ya utulivu katika sauti hii; Mungu ambaye hana wasiwasi kuhusu magari ya chuma ya Wakanaani, ambaye anazungumza juu ya nchi kama mmiliki anayekabidhi funguo. Lakini pia kuna kitu kinachotuudhi: anawatuma kwenye vita, si kwenye amani. Mungu wa Waamuzi hawaokoi watu wake kwa kuwaepusha na mapambano bali kwa kwenda nao ndani yake. Aya ya kumi na tisa inasema wazi, "Yahweh alikuwa pamoja na watu wa Yuda." Uwepo, si ulinzi wa kuwazuia wasiguswe.

Swali

Kama Mungu tayari "amewapa" nchi, kwa nini sura hiyo hiyo inaishia na orodha ndefu ya kushindwa? Yuda hawakuweza kuwatoa wenyeji wa bondeni; Benyamini hawakuwafukuza Wayebusi; Manase, Efraimu, Zebuloni, Asheri, Naftali, wote wanashindwa. Ahadi ilikuwa wazi. Matokeo yalikuwa nusu. Tunaweza kusema ni kosa la Israeli, na maandiko yanaelekea huko. Lakini hilo halifuti mvutano: Mungu anatoa kitu kwa uhakika kamili, na watu wanashindwa kukipokea kwa ukamilifu. Sipendi kufunga swali hili haraka. Kuna vitu ambavyo Mungu ametupa kweli, msamaha, uhuru, uzima, ambavyo tunaishi nusu tu ndani yake, tukivumiliana na Wakanaani wetu kwa sababu ni rahisi zaidi kuliko kupigana. Ahadi haipotei. Lakini inaweza kubaki bila kudaiwa, na hilo ni jambo la kuomboleza, si la kuelezea.

Tafakari

Ni ahadi gani ya Mungu unayoiamini kichwani lakini unaishi kana kwamba bado haijatolewa?

Ni "Mkanaani" gani katika maisha yako umeamua kuvumiliana naye kwa sababu kumfukuza kungegharimu zaidi kuliko unavyotaka kulipa?