Luka 12:35

Andiko

Yesu anatoa amri mbili fupi, zenye mkato kama amri za jeshi: funga nguo yako ndefu kwa mkanda, na uhakikishe taa yako inaendelea kuwaka. Hakuna maelezo marefu hapa, ni picha tu mbili zinazotoka katika maisha ya kila siku ya mtumishi wa nyumbani. Mstari unaofuata unafunua kwa nini: bwana wa nyumba yuko kwenye sherehe ya harusi, na hakuna anayejua atarudi saa ngapi. Mtumishi mwaminifu habahatishi. Anakaa amevaa tayari, mwanga ukiwa umewashwa, masikio yakisikiliza hodi mlangoni.

Kiini

Huu si wito wa kuhangaika, bali wa kuwa tayari. Tofauti ni kubwa. Mistari iliyotangulia ilikataza wasiwasi juu ya chakula na mavazi; sasa Yesu anadai uangalifu wa aina nyingine kabisa. Unaweza kuacha kuhangaika kuhusu kesho hasa kwa sababu unamsubiri Mmoja anayekuja. Ufalme wa Mungu si kitu unachojijengea, ni kitu unachopokea mlangoni unapofungua. Na hilo linaumba namna fulani ya kuishi: mtu asiyekaa kwa raha kana kwamba hadithi imeisha. Mungu anayekuja ni Mungu wa kweli, si wazo. Kwa hiyo imani si hisia tu ndani ya moyo; ni mkao wa mwili, ni taa inayochomwa mafuta usiku wa manane.

Uzi Unaounganisha

Nguo iliyofungwa kwa mkanda ina kumbukumbu nzito katika Israeli. Usiku wa Pasaka, watu waliamriwa kula wamefunga viuno, viatu miguuni, fimbo mikononi, kwa sababu Mungu alikuwa karibu kuwatoa Misri. Tangu mwanzo, mkanda uliofungwa ni ishara ya watu wa safari, watu wa ukombozi unaokuja. Yesu anachukua picha hiyo na kuihamisha mbele: sasa tunangoja si kutoka Misri, bali kurudi kwa Mwana wa Adamu. Na jambo la kushangaza linakuja katika mstari wa 37, ambapo Bwana mwenyewe ndiye atakayejifunga mkanda na kuwahudumia watumishi wake. Yule tunayemngojea ni yule yule aliyeinama kuosha miguu. Huduma yetu ya kungoja inakutana na huduma yake ya kutupokea.

Kioo

Fikiria usiku wako wa kawaida. Simu imeshikwa mkononi hadi usingizi unakushinda, kalenda imejaa, na swali la kurudi kwa Kristo halikupitia akilini hata mara moja wiki nzima. Si kwamba umekana imani; ni kwamba umevua mkanda. Umekaa kama mtu asiyetegemea mgeni yeyote. Dalili zake ni ndogo: ahadi unazoahirisha kwa sababu kuna muda mwingi, msamaha unaosubiri hali bora, fedha unazozifunga kwa hofu ya uzee, mazungumzo ya kweli na mwanao ambayo unayasogeza mbele kila wiki. Yesu haitishi hapa, anafungua macho. Leo, chagua jambo moja ulilolisogeza mbele kwa sababu "kuna wakati", kisha lifanye ndani ya dakika kumi: piga simu hiyo, lipa deni hilo dogo, sema maneno uliyoyazuia.

Maandiko Mengine

Mstari wa 34, uliotangulia moja kwa moja, unasema: "Kwa kuwa palipo na hazina yako, ndipo na roho yako itakapokuwepo." Hii inaeleza kwa nini amri ya mstari wa 35 si ya nje tu. Taa inayowaka ni ishara ya moyo ulioelekeza hazina yake mbinguni; mtu aliyeweka hazina yake ghalani atalala usingizi mzito. Na kwa upande mwingine, mstari wa 45 unaonyesha kinyume chake kwa ukali: mtumishi anayesema "bwana wangu anachelewa kurudi" anaanza kupiga wenzake, kula na kulewa. Yaani, kusahau kurudi kwa Bwana hakuishii katika uvivu wa kiroho; kunageuka ukatili kwa watu walio chini yako. Imani inayolegea mikononi mwa Mungu hukaza ngumi dhidi ya jirani.

Mazingira

Katika kijiji cha Galilaya, nguo ya kawaida ilikuwa kanzu ndefu hadi vifundoni. Ulihitaji kuikusanya na kuifunga kwa mkanda wa ngozi kiunoni kabla ya kukimbia, kubeba mzigo, au kumtumikia mtu mezani. Mtumishi aliyesimama bila mkanda alikuwa mtumishi asiyefanya kazi. Taa nayo ilikuwa chombo kidogo cha udongo chenye mafuta ya zeituni na utambi, mwanga hafifu uliohitaji kuongezwa mafuta na utambi kukatwa mara kwa mara. Usiku katika nyumba ya Kipalestina ulikuwa mweusi kabisa. Harusi zilifanyika usiku na zingeendelea saa nyingi; hakuna aliyejua bwana atarudi lini. Watumishi walilala sakafuni karibu na mlango, wakisikiliza. Kufungua mlango kwa kuchelewa kulikuwa aibu ya wazi mbele ya wageni wote waliomsindikiza bwana.

Undani Mmoja

Neno dogo katika mstari huu ni "zihakikishwe kuwa zinaendelee kuwaka." Si "washeni taa," ni "ziendelee." Mwanga unaotakiwa si mlipuko wa shauku ya usiku mmoja, ni uvumilivu wa saa nyingi. Mtumishi aliyewasha taa saa mbili usiku hakuwa amemaliza kazi; mafuta yalipungua, utambi ulijaa masizi, mwanga ulififia. Mtu alipaswa kuamka, kuongeza mafuta, kukata utambi, tena na tena hadi alfajiri. Hapo ndipo ugumu wa maisha ya Kikristo ulipo: si kuanza, ni kuendelea. Ndiyo maana Yesu anataja zamu ya pili na ya tatu ya ulinzi, saa za usiku ambazo hakuna mtu anataka kuwa macho. Uaminifu hupimwa pale ambapo hakuna anayeangalia na mwanga unataka kuzimika.

Maswali ya Kutafakari

Ni sehemu gani ya maisha yangu ninayoiishi kana kwamba Bwana hatarudi kamwe, na nini kingebadilika kesho asubuhi kama ningejua anakuja?

Taa yangu ilipofifia mara ya mwisho, ni nini kilichoniondolea mafuta: uchovu, mafanikio, uchungu, au tu kuzoea?