Hesabu 17:8

Maandiko Yenyewe

Asubuhi iliyofuata, Musa anaingia ndani ya hema ya amri ya agano, mahali pale ambapo fimbo kumi na mbili zilikuwa zimelazwa usiku kucha mbele za Bwana. Fimbo kumi na moja zimebaki vilevile: vijiti vikavu, vilivyokatwa, visivyo na uhai. Lakini moja imebadilika kabisa. Maandiko yanasema, "fimbo ya Haruni kwa ajili ya Kabila la Lawi ilikuwa imetoa machipukizi. Machipukizi yalikuwa hadi kuchanua maua na kuzaa malozi mabivu!" Si chipukizi tu, wala si maua tu. Ni mzunguko mzima wa maisha ya mti, kuanzia kuchipua hadi tunda lililoiva, ukibanwa katika usiku mmoja ndani ya giza la hema. Alama ya Mungu si ngurumo wala moto; ni uhai unaotoka mahali ambapo hapakuwa na uhai.

Kiini cha Ujumbe

Fimbo ni mti uliokufa. Ilikatwa, ikakaushwa, ikatumika kama kifaa cha kutembelea na kuchunga; hakuna mizizi, hakuna maji, hakuna udongo. Na hapo ndipo Mungu anaamua kuweka jibu lake kwa ugomvi wa Israeli kuhusu ukuhani. Hoja ya Kora na wenzake ilikuwa ya kibinadamu kabisa: sisi sote ni watakatifu, kwa nini ninyi mjiinue? Mungu hajibu kwa mabishano. Anajibu kwa kutenda kitendo ambacho hakuna mwanadamu anaweza kukiiga: anatoa uhai kutoka kwenye kifo. Huu ni uchaguzi wa neema, si tuzo ya ustahili. Haruni hakufanya lolote usiku ule; fimbo yake ililala kimya kama zingine. Tofauti pekee ilikuwa Mungu mwenyewe. Na hapo tunagusa kitu kikubwa: Yule anayeumba ndiye anayechagua, na Yule anayechagua huthibitisha wito wake kwa kuzaa matunda, si kwa kupiga kelele.

Uzi wa Pamoja

Kuna mstari unaopita katikati ya Biblia nzima: Mungu huchagua kile kilichokufa ili apitishe uhai wake humo. Tumbo tasa la Sara, bonde la mifupa mikavu, kaburi lililofungwa kwa jiwe. Fimbo ya Haruni ni kiungo kimoja katika mnyororo huo. Barua kwa Waebrania inatuambia kwamba fimbo hiyo iliwekwa ndani ya sanduku la agano pamoja na mbao za sheria na mana, vitu vitatu vinavyoeleza yale Israeli ilikuwa nayo: neno la Mungu, chakula cha Mungu, na kuhani wa Mungu. Kwa hiyo tunapomwona Yesu akiitwa Kuhani Mkuu, hatuanzii mahali pasipo na msingi. Ukuhani wake haukuthibitishwa kwa kura wala kwa ukoo, bali kwa kaburi lililoshindwa kumshika. Pasaka ni fimbo ya Haruni iliyokomaa: mti uliokufa ukatoa matunda yaliyoiva, na sisi ndio tunda hilo.

Kioo

Manung'uniko yaliyomo katika sura hii si ya kigeni kwetu. Hayasemwi kwa sauti kubwa; husemwa jikoni baada ya ibada, kwenye simu na rafiki, ndani ya moyo tunapomwona mtu mwingine akipewa nafasi tuliyoitaka sisi. Ni kile kiu cha kuthibitisha kwamba tunastahili: kwenye kazi ambako umekuwa ukifanya zaidi bila kutambuliwa, kwenye familia ambako ndugu mwingine anaonekana kupendwa zaidi, kwenye kanisa ambako uongozi ulienda kwingine. Israeli walitaka mizani; Mungu akawapa mlozi. Na hilo linaumiza, kwa sababu linatuondolea haki ya kujitetea. Lakini pia linatufungua: kama wito wako unategemea uhai wa Mungu na si ustahili wako, basi huna haja ya kulinda cheo chako kwa ukali. Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja ambaye umekuwa ukimnung'unikia kwa siri wiki hii, kisha mwombee kwa dakika tano, ukimwomba Mungu azae matunda katika huduma yake.

Mazingira ya Wakati Ule

Tukio hili linafuata moja kwa moja baada ya maafa ya Kora, Dathani na Abiramu, pale ardhi ilipopasuka na moto ukateketeza wale mia mbili na hamsini waliotoa ubani. Jamii ilikuwa bado inatetemeka; mamia ya maelfu ya watu jangwani, bila mahakama, bila polisi, wakiongozwa na wazee wa koo. Fimbo ya kiongozi haikuwa kifaa tu bali ilikuwa hati ya mamlaka yake, kama muhuri wa ofisi. Kuweka fimbo kumi na mbili mbele za Bwana usiku kucha ilikuwa sawa na kuweka madai yote ya uongozi mezani, kisha kumwacha Mungu ahukumu. Na hema ya kukutania haikuwa jengo la ibada tu; ilikuwa mahali pa hatari, kama ilivyodhihirika katika ule ukelele wa hofu unaofunga sura hii: "tutakufa hapa!"

Mhusika Mkuu

Mhusika mkuu hapa si Haruni. Haruni hasemi neno lolote katika sura nzima; halalamiki, hajitetei, hafanyi ishara. Mhusika ni Mungu anayeitwa BWANA, na tabia yake katika kifungu hiki inastaajabisha. Angeweza kumaliza ugomvi kwa kifo kingine; badala yake anachagua njia ya taratibu, ya kimya, ya kilimo. Anaiacha fimbo ndani ya giza usiku mzima na kufanya kazi bila mtu kushuhudia. Huyu ndiye Mungu tunayemjua kwingineko: anayeumba kwa neno, anayetunza, anayefanya kile kisichowezekana kionekane rahisi. Lakini kifungu kinaonyesha pia ukali wake. Fimbo ile ilibaki sanduku ikiwa, kwa maneno ya Bwana mwenyewe, "ishara ya hatia mbele ya watu waliopinga." Neema yake ina kumbukumbu. Hatuzoei kumwona Mungu akichanganya maua na hukumu katika kitendo kimoja, lakini ndivyo alivyo.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kwa Waisraeli waliosimama pale asubuhi ile, mlozi haukuwa tunda la kawaida. Katika nchi yao, mlozi ndio mti wa kwanza kuchanua mwishoni mwa majira ya baridi, kabla ya miti mingine yote kuamka. Neno la Kiebrania la mlozi, shaked, linasikika karibu sana na neno la kukesha au kuangalia, na manabii wa baadaye walicheza na mfanano huo makusudi. Kwa hiyo Israeli hawakuona tu ushahidi wa kisheria; waliona ishara kwamba Mungu yu macho, kwamba anaangalia, kwamba hajalala juu ya agano lake. Waliona pia kwamba maisha ya taifa lao yanategemea uhai unaotoka nje yao. Na hilo liliwatia hofu, kama tunavyosoma katika mistari ya mwisho. Uzima wa Mungu ukikaribia, mwanadamu hujikuta akihesabu gharama.

Maswali ya Kutafakari

Ni wapi unajikuta ukidai kwamba unastahili zaidi ya ulivyopewa, na ingekuwaje kama ungeacha madai yako usiku mmoja mbele za Bwana bila kujitetea?

Kama Mungu huthibitisha wito kwa kuzaa matunda badala ya kwa kelele, ni matunda gani yanayoota kimya kimya katika maisha yako ambayo hujawahi kuyashukuru?