Ayubu 30

The Explanation

Sura hii ni kinyume kabisa cha sura iliyotangulia. Ayubu, aliyekuwa akiheshimiwa na kila mtu, sasa anadhihakiwa na vijana ambao baba zao hakuwastahi kuwahudumia mbwa wa kundi lake. Hawa ni watu waliokuwa wamefukuzwa jamii, walioishi kwa njaa mabondeni na mapangoni, wakila mizizi na majani ya vichaka. Sasa watoto wa hao watu wanamfanyia Ayubu wimbo wa dhihaka. Wanamchukia, wanasimama mbali naye, na hawaachi kumtemea usoni, kitendo cha dharau ya hali ya juu.

Ayubu anasema jambo hili limetokea kwa sababu Mungu mwenyewe "ameondoa kamba katika upinde" wake, yaani, amemwacha bila nguvu na bila ulinzi. Kwa hiyo hao vijana wanamshambulia bila kizuizi, wanamzunguka kama jeshi linaloingia mjini kupitia ufa ukutani. Hofu zimemwandama, heshima yake imepeperushwa kama upepo unavyopeperusha wingu.

Kisha maumivu ya mwili yanaelezwa: mifupa inauma usiku, maumivu hayaishi, Mungu mwenyewe "ameshika mavazi yake" na kumtupa matopeni, hata amefanana na vumbi na majivu. Ayubu analia kwa Mungu, lakini hakuna jibu. Anasimama mbele za Mungu, na Mungu tu "anamwangalia." Mungu ambaye zamani alikuwa rafiki yake, sasa ni mkali kwake.

Sehemu ya mwisho ina swali linalochoma: je, Ayubu hakuwalilia watu waliokuwa tabuni? Hakuhuzunika kwa ajili ya wanaohitaji msaada? Alifanya wema, lakini badala ya wema kupokelewa kwa wema, mabaya yalimjia badala ya mema aliyoyatarajia, giza badala ya nuru aliyoisubiri. Sura inafungwa kwa picha ya kusikitisha: ngozi yake imeungua na kuwa nyeusi, amekuwa "ndugu kwa mbwea," na kinubi chake, ambacho zamani kilipiga nyimbo za furaha, sasa kimefunguliwa kwa maombolezo pekee.

What Does This Mean?

Sura hii inatuvunja moyo makusudi. Hapa hakuna suluhisho la haraka, hakuna maadili rahisi. Ayubu anaangamia kwa njia mbili kwa wakati mmoja: mwilini kwa maumivu, na kijamii kwa aibu na dharau. Watu wa chini kabisa wa jamii wanampiga vita mtu aliyekuwa mkubwa kuliko wote. Hii ni dunia iliyopinduka kabisa.

Lakini kitu kikubwa zaidi kinachovunja moyo si dhihaka za watu, ni ukimya wa Mungu. Ayubu analia, na hakuna jibu. Anasimama mbele za Mungu, na Mungu "anamwangalia tu." Hapa ndipo maumivu makubwa zaidi yanapoishi, si katika mwili, bali katika uhusiano wake na Mungu. Alimtumaini Mungu, na sasa anaonekana kama adui.

Ayubu pia anasisitiza kitu muhimu: yeye alikuwa mtu mwema, aliwahurumia wenye shida, aliwalilia wanaohitaji. Bado, mabaya yalimjia. Sura hii inavunja fikra rahisi kwamba wema unafuatana moja kwa moja na baraka, na uovu unafuatana na adhabu. Maisha si hisabati ya moja kwa moja. Wakati mwingine, unafanya vizuri, na bado unaangamia.

The Common Thread

Kilio cha Ayubu, "Nakulilia wewe, Mungu, lakini haunijibu," kinatukumbusha kilio kingine, kilichosemwa karne nyingi baadaye kwenye msalaba: "Mungu wangu, Mungu wangu, mbona umeniacha?" Yesu Kristo, ambaye hakuwa na hatia yoyote, alipatwa na kile kilichompata Ayubu, kudhihakiwa, kutemewa mate, kusimama peke yake mbele ya ukimya wa Baba. Katika saa yake ngumu zaidi msalabani, mbingu hazikujibu.

Tofauti moja kubwa iko hapa: mateso ya Ayubu hayakuwa na maana wazi, wakati mateso ya Yesu yalikuwa na kusudi la wazi, kuwafungulia njia wanadamu wote wa kupatanishwa na Mungu. Yesu alichukua adhabu isiyo yake ili tunaostahili adhabu tupatane na Mungu. Ayubu aliteseka bila kujua sababu. Yesu aliteseka akijua sababu kikamilifu, na akachagua kubaki msalabani hata hivyo.

Lakini kuna kitu kingine muhimu: ukimya wa Mungu kwa Ayubu haukuwa mwisho wa hadithi, sura ijayo bado haijafika kwenye ufumbuzi kamili, lakini kitabu chote cha Ayubu kinaendelea, na baadaye Mungu anajibu kutoka kimbunga. Vivyo hivyo, ukimya wa Mungu Ijumaa Kuu haukuwa neno la mwisho. Jumapili ya Ufufuo ilikuja. Injili haitufundishi kwamba mateso hayana maana, bali kwamba mateso hayana neno la mwisho.

For You

Kuna nyakati utahisi kama Ayubu, umefanya jema, umejaribu kuishi kwa uadilifu, na bado maisha yanakupiga bila huruma. Watu wanaweza kukudhihaki kwa mambo ambayo hayakustahili kudhihakiwa. Unaweza kupiga kelele kwa Mungu na kuhisi anakuangalia tu, kimya.

Sura hii inakupa ruhusa ya kuwa mkweli katika maombi yako. Usilazimishe furaha ambayo hauhisi. Ayubu hakuficha uchungu wake mbele ya Mungu, na maneno yake yamehifadhiwa kwenye Biblia yenyewe. Hii inatuonyesha kwamba Mungu anaweza kubeba kilio chako halisi, si tu sala nzuri zilizopambwa.

Wakati unapohisi kama Mungu ni kimya, kumbuka kwamba Kristo alishapita njia hiyo hiyo, na akaifikia mwisho ambao Ayubu bado hakuufikia katika sura hii. Msalaba haukuwa mwisho wa Yesu. Ukimya wa sasa haupaswi kufasiriwa kama mwisho wa hadithi yako.

Talk About It

Umewahi kuhisi kama umeomba kwa dhati na Mungu "kakuangalia tu" bila kujibu? Ulishughulikiaje hali hiyo?

Ayubu anajitetea kwamba alikuwa mwema, lakini mabaya yalimjia. Je, hili linakinzana na jinsi wewe umefundishwa kuhusu uhusiano kati ya wema na baraka?

Praying Together

Bwana, wakati mwingine tunahisi kama Ayubu, tunalia na hatuoni jibu, tunasimama mbele zako na tunahisi umegeuka mkali. Tunakushukuru kwa sababu Yesu alipitia ukimya huo hasa msalabani, na hakuutoroka. Tufundishe kuwa wakweli mbele yako katika uchungu wetu, na tuvute matumaini kwamba ukimya wako si neno la mwisho. Kwa jina la Yesu, Amina.