Maombolezo 4

Maelezo

Lamentations 4 ni shairi la maombolezo lililoandikwa na mtu aliyeshuhudia kwa macho yake mwenyewe uharibifu wa Yerusalemu. Hii siyo hadithi ya mbali. Mwandishi anaeleza jinsi jiji takatifu, mahali ambapo hekalu la Mungu lilikuwa, lilivyogeuka kuwa jehanamu ya njaa na kifo.

Anafungua kwa taswira kali: dhahabu iliyokuwa safi imechakaa, mawe matakatifu yametupwa ovyo mitaani. Hii ni ishara ya jinsi kila kitu kilichokuwa cha thamani, hata watu wenyewe waliokuwa "wa dhamani ya uzito wa dhahabu safi," sasa hawana thamani zaidi ya vyungu vya udongo. Watoto wanauliza mkate na hakuna anayewapa. Wanawake wenye huruma, ambao kwa kawaida hulea watoto wao kwa upendo, wamefikia hatua ya kuwapika watoto wao wenyewe kwa sababu ya njaa kali. Soma hilo tena. Hilo ndilo linaandikwa hapa, bila kupambwa, bila kufunikwa. Njaa ilikuwa mbaya kiasi hicho.

Mstari wa 6 unasema hukumu ya Yerusalemu ilikuwa kubwa kuliko ile ya Sodoma, mji ambao Mungu aliuangamiza kwa moto kwa sababu ya uovu wake. Lakini kuna tofauti moja ya kutisha: Sodoma iliangamizwa "kwa dakika," haraka. Yerusalemu ilikufa kwa taratibu, kwa kuzingirwa, kwa njaa iliyoendelea kwa miezi. Viongozi waliokuwa na afya njema, wazuri kama theluji, sasa hawatambuliki mitaani, ngozi zao zimekakamaa kwenye mifupa.

Mstari wa 13 unasema kwa uwazi kabisa kwa nini haya yote yalitokea: dhambi za manabii na uovu wa makuhani, wale waliopaswa kuongoza watu kwa unyofu mbele za Mungu, badala yake walimwaga damu ya wenye haki. Watu wa Mungu wenyewe walisababisha hii, kwa kupindisha ukweli, kwa kukataa kusahihishwa. Sura hii inafunga kwa kutaja Edomu, taifa jirani lililofurahia kuangamia kwa Yerusalemu. Mwandishi anawaonya: siku yao pia itafika. Lakini kwa Sayuni, kuna ahadi ndogo iliyofichwa katika giza hili lote: "hukumu yako itafika mwisho."

Maana Yake Ni Nini?

Sura hii inatulazimisha kukabiliana na kitu ambacho hatupendi kukiona: matendo yana matokeo, na wakati mwingine matokeo hayo ni ya kutisha kiasi cha kuhuzunisha hata jamii nzima, wasio na hatia wakiwemo. Watoto walikuwa na njaa kwa sababu ya dhambi za viongozi wao. Hii siyo haki tunayotaka kuisikia, lakini ni ukweli wa maisha uliozungumzwa katika Biblia bila kufichwa.

Ni muhimu kutambua kitu: mwandishi hafanyi hoja ya kwamba Mungu ni mkatili kwa kufurahia mateso. Anatambua kwamba hasira ya Mungu ilimwagwa (mstari 11) kwa sababu ya dhambi iliyoendelea kwa muda mrefu bila toba, hasa kutoka kwa viongozi wa kidini wenyewe. Wakati unadai kwamba wewe unayefundisha wengine kuhusu Mungu unaishi kinyume na hilo, matokeo hayaishii kwako pekee. Yanawaathiri wale unaowaongoza.

Kwa kijana kama wewe, hii inagusa jambo halisi: kuna gharama ya kuvunjika kwa uongozi, wa kimwili au wa kiroho. Umeona hilo, labda katika jamii yako, kanisa lako, au familia yako. Wakati wale wanaopaswa kuwa mfano wanashindwa, watu wanaovutwa nao wanavuja.

Uzi Unaounganisha

Katika mstari wa 20, mwandishi anamlilia "mpakwa mafuta wa Yahweh," yaani mfalme aliyewekwa na Mungu kuwaongoza watu wake, ambaye sasa amekamatwa katika shimo. Hii inaelekeza kwenye tatizo la msingi la kitabu chote cha Lamentations: viongozi wa kibinadamu, hata wale waliotiwa mafuta na Mungu, wanashindwa kuwaokoa watu wao kikamilifu. Wanaugua, wanapotea, wanaanguka.

Hapa ndipo hadithi kubwa ya Biblia inapoingia. Miaka mingi baadaye, kutakuwa na Mpakwa Mafuta mwingine, Kristo, ambaye pia atatembea katika mji huohuo wa Yerusalemu, atakamatwa, atateswa, na kufa. Lakini tofauti moja kubwa itakuwepo: yeye hatakufa kwa sababu ya dhambi zake, kama wafalme wa Yuda, bali kwa sababu ya dhambi za wengine, ikiwa ni pamoja na dhambi zilizosababisha janga lililoelezwa katika sura hii. Msalaba wa Kristo ni mahali ambapo hukumu tuliostahili kuipata, kama inavyoelezwa hapa kwa uchungu wote, ilimwagwa juu yake badala yetu.

Ahadi ndogo ya mstari wa 22, kwamba hukumu ya Sayuni "itafika mwisho," ni mbegu ya tumaini ambayo baadaye itakua kuwa injili kamili: kwamba adhabu ya Mungu haina lengo la mwisho la kuangamiza kabisa, bali ina mwisho, na baada ya hapo kuna urejesho.

Kwa Ajili Yako

Ni rahisi kusoma sura kama hii na kuiweka mbali, kama historia ya mbali isiyokuhusu. Lakini fikiria kuhusu maeneo ya maisha yako ambapo unaona uongozi ukiwa umevunjika, iwe ni kanisa, familia, au jamii. Hebu ujiulize kwa uaminifu: je mimi mwenyewe ni sehemu ya tatizo au sehemu ya ufumbuzi? Dhambi ya viongozi wa Yerusalemu haikuwa jambo la mbali kwao, ilikuwa uongo mdogo uliozoeleka, kutafuta faida badala ya ukweli, ukimya mahali ambapo walipaswa kusema.

Pia, sura hii inakupa ruhusa ya kuwa mkweli mbele za Mungu kuhusu maumivu yasiyoeleweka. Huhitaji kufunika huzuni yako kwa maneno matamu. Mungu anavumilia maombolezo halisi, hata yale yasiyo na jibu la haraka.

Zungumzeni Kuhusu Hili

Sura hii inasema wazi kwamba dhambi za viongozi ziliwaathiri watu wasio na hatia, hasa watoto. Unaonaje hilo linatumika leo, katika jamii yako au kanisa lako?

Mwandishi haficha ukweli mchungu kwa maneno matamu. Kwa nini unafikiri ni muhimu kwa Biblia kuzungumza kwa uwazi hivi kuhusu mateso, badala ya kuyapunguza au kuyafunika?

Kuomba Pamoja

Bwana, tunakiri kwamba dhambi ina gharama, na mara nyingi wale wasio na hatia wanabeba uzito wake. Tufanye tuwe waaminifu mahali tulipowekwa kuongoza, hata kama ni katika mambo madogo. Tunashukuru kwamba katika Kristo, hukumu tuliyostahili ilimwagwa juu yake, na kwamba giza hili, kama lile la Yerusalemu, halina neno la mwisho. Tufariji sasa katika huzuni zetu za kweli, na tutufundishe kutumaini mwisho wako mwema. Amina.