Wagalatia 3

Ufafanuzi

Paulo anawaandikia Wagalatia, watu waliomwamini Yesu, lakini sasa kuna waalimu wanaowaambia jambo geni: kwamba kuamini Yesu haitoshi, lazima pia washike sheria za Kiyahudi ili Mungu awakubali. Paulo anakasirika sana, karibu anawaita "wajinga" kwa kukubali wazo hilo haraka hivyo.

Anawauliza swali gumu: mlipopokea Roho wa Mungu, ilikuwa kwa sababu mlishika sheria, au kwa sababu mliamini habari njema mliyosikia kuhusu Yesu aliyesulubiwa? Jibu ni wazi, ilikuwa kwa imani. Kisha anarudi nyuma sana, mpaka kwa Abrahamu, babu wa taifa la Waisraeli. Abrahamu alimwamini Mungu, na kwa sababu ya imani hiyo, Mungu alimhesabu kuwa mtu mwadilifu, mwenye haki mbele zake. Hii ilitokea kabla hata ya sheria kuwepo.

Paulo anaeleza kwamba ahadi ya Mungu kwa Abrahamu, kwamba mataifa yote yatabarikiwa kupitia yeye, ililenga mtu mmoja hasa: Kristo. Sheria ilikuja miaka mia nne na thelathini baadaye, na haikuweza kufuta ahadi ile ya awali. Kwa nini basi sheria ilitolewa? Paulo anasema ilitolewa kuonyesha makosa, kama mwalimu au mlezi anayemwongoza mtoto mpaka umri wa kuelewa mwenyewe. Sasa kwamba Kristo amekuja, hatuko tena chini ya mlezi huyo. Sisi sote, kwa imani katika Kristo, tumekuwa watoto wa Mungu.

Maana Yake Ni Nini?

Wazo kuu la Paulo ni hili: mtu hawezi kujipatia upendo wa Mungu kwa kufanya mambo mengi mazuri au kushika kanuni nyingi. Upendo wa Mungu hupokelewa, si hulipwa. Hii ni habari ngumu kuelewa, kwa sababu sisi wanadamu tunapenda kuhesabu, tukifanya vizuri tunatarajia tuzo, tukikosea tunatarajia adhabu. Lakini Paulo anasema wazi kwamba hata Abrahamu, ambaye ni baba wa imani, hakupata kibali cha Mungu kwa matendo yake, bali kwa kumwamini Mungu tu.

Sheria yenyewe si mbaya. Paulo hasemi hivyo. Lakini sheria haikuweza kutoa uzima, haikuweza kumfanya mtu awe mwadilifu. Kazi yake ilikuwa kuonyesha wazi kwamba wanadamu wote wamekosea, hivyo tunahitaji kitu kingine, mtu mwingine, ili tuwe salama. Hilo ndilo linalofanya sheria ionekane ngumu, lakini pia inatuandaa kumtafuta Kristo.

Uzi Unaounganisha

Sura hii nzima ni kuhusu ahadi moja kubwa Mungu aliyoitoa kwa Abrahamu miaka mingi kabla ya Yesu kuzaliwa: kwamba kupitia yeye mataifa yote duniani yatabarikiwa. Paulo anaonyesha kwamba ahadi hiyo ilitimia kwa Yesu Kristo, "mzao" wa Abrahamu aliyeahidiwa. Kristo alichukua laana iliyokuwa juu yetu kwa sababu hatukuweza kutimiza sheria kikamilifu, akaifanya laana hiyo iwe yake mwenyewe pale msalabani. Kwa hiyo, kila anayemwamini Yesu, Myahudi au si Myahudi, mwanamke au mwanaume, mtumwa au huru, anakuwa mtoto wa Abrahamu na mrithi wa ahadi ile ile kubwa. Hii ndiyo habari njema ambayo Agano la Kale lote lilikuwa likielekea kwake.

Kwa Ajili Yako

Wewe pia labda unafikiri wakati mwingine kwamba Mungu atakupenda zaidi ukiwa mtiifu zaidi, au atakukasirikia ukikosea sana. Hisia hizo ni za kawaida, lakini Paulo anasema jambo lingine: Mungu tayari amekukubali kupitia Yesu, si kwa sababu ya matendo yako. Hii haimaanishi kwamba hakuna umuhimu wa kuishi vizuri, bali inamaanisha kwamba huanzi kumpendeza Mungu kwa juhudi zako, unaanza kwa kumwamini yeye, na maisha mazuri yanafuata baadaye kama tunda, si kama sharti la kwanza. Je, unaweza kumwamini Mungu hata siku unapokosea? Hilo ni swali la kujiuliza mara kwa mara, si la kujibiwa mara moja na kuachwa.

Zungumzeni Kuhusu Hili

Kwa nini Paulo anasema sheria haiwezi kumfanya mtu awe mwadilifu mbele za Mungu, hata kama mtu anajaribu sana kuishika?

Ni jambo gani zito zaidi kwako: kuamini kwamba Mungu tayari amekukubali, au kujaribu kumfanya akukubali kwa matendo yako?

Kuomba Pamoja

Mungu wetu, asante kwa sababu hutupendi kwa kadiri ya matendo yetu, bali kwa sababu ya ahadi yako na kazi ya Yesu msalabani. Tusaidie tuamini hilo kikamilifu, hata siku tunazokosea. Tufundishe kuishi kwa shukrani, si kwa hofu. Kwa jina la Yesu, Amina.