1 Mambo ya Nyakati 28

Maandiko

Daudi, mzee na karibu na mwisho wa siku zake, anasimama kwa miguu yake mbele ya viongozi wote wa Israeli waliokusanyika Yerusalemu na anakiri hadharani jambo ambalo lilimvunja moyo: alitaka kujenga hekalu, akakusanya vifaa, akapanga kila kitu, lakini Mungu akamzuia. Kisha anatangaza aliyechaguliwa, Sulemani, anamsihi mbele ya taifa lote amtafute Mungu kwa moyo wote, na anamkabidhi mipango yote iliyoandikwa, hadi uzito wa kila kikombe cha dhahabu. Anafunga kwa maneno ya faraja: usiogope, Yahweh yupo nawe, hatakuacha mpaka kazi imalizike.

Kiini

Hapa tunaona kitu ambacho ni chungu na chenye neema kwa wakati mmoja: mtu anayeanzisha kazi si lazima awe mtu anayeikamilisha. Daudi anasikia sentensi ambayo hakuna mfalme wa kale angependa kuisikia: "Hautajenga hekalu kwa ajili ya jina la langu, kwasababu wewe ni mwanaume wa vita na umemwaga damu." Hii si adhabu tu; ni tamko kuhusu tabia ya Mungu. Nyumba ya Mungu haijengwi kwa mikono iliyojaa damu. Na bado Mungu hamkatai Daudi; anamtumia kama mpangaji, mwandishi wa mchoro, mkusanyaji wa dhahabu. Kuna nafasi ya kutumikia hata katika ndoto ambazo hazitatimia kwa mikono yetu. Uchaguzi wote hapa ni wa Mungu: alimchagua Yuda, alimchagua nyumba ya Yesse, alimchagua Daudi, akamchagua Sulemani. Ufalme ni wa Yahweh, na kiti cha enzi ni chake, si cha Daudi.

Uzi Mwekundu

Neno la Kiebrania linalotumika kwa "mchoro" ambao Daudi anampa Sulemani ni tavnit, neno lile lile lililotumiwa Musa alipoonyeshwa mfano wa hema mlimani Sinai. Hekalu si ubunifu wa binadamu; ni kivuli cha ukweli wa mbinguni. Ndiyo maana Daudi anasema, "Nimeeka haya katika maandishi kama Yahweh alivyo ni elekeza." Na hapa uzi unaelekea kwa Kristo. Ahadi ya Mungu kwa Daudi katika 2 Samweli 7, inayorudiwa hapa, ni kwamba mwana wa Daudi atajenga nyumba na Mungu atamwita mwanawe: "nimemchagua kuwa mwana wangu, nami nitakuwa baba yake." Sulemani anaitimiza kwa kiwango kidogo, na anaanguka. Lakini Mwana mkuu wa Daudi anakuja, akaita mwili wake hekalu, akajenga nyumba ya Mungu kwa damu yake mwenyewe. Daudi hakuweza kujenga kwa sababu alimwaga damu ya wengine; Yesu alijenga kwa kumwaga damu yake mwenyewe.

Kioo

Ni rahisi kusoma sura hii kama sherehe ya makabidhiano na kupitisha maumivu yaliyomo. Daudi anasimama mbele ya taifa lote na kusema, kwa kifupi: nilitaka kufanya jambo hili kubwa maishani mwangu, na Mungu akaniambia hapana. Kuna ndoto uliyoibeba miaka mingi, kanisa ulilotaka kuliona limekua, mtoto uliyetaka aone dini yako, kazi uliyotaka kuikamilisha kabla mwili wako uchoke. Na jibu limekuwa hapana, au bado, au mtu mwingine. Daudi hakuchukua vifaa vyake na kwenda nyumbani kwa uchungu. Aliviweka mikononi mwa mwanawe na akasema, "Kuwa imara na ufanye." Hilo ni uzima wa kiroho wa aina isiyo ya kawaida: kuwekeza kwa moyo wote katika kazi ambayo hutapata sifa yake. Nawe, unatafuta jina lako kubaki, au nyumba ya Mungu isimame?

Muktadha

Tunakaribia mwaka 970 kabla ya Kristo, katika siku za mwisho za utawala wa Daudi, wakati wa hatari kubwa. Sura zilizotangulia zinaonyesha mapinduzi, wana wanaogombania kiti cha enzi, na taifa ambalo lilikuwa mkusanyiko wa makabila kwa vizazi vingi. Makabidhiano ya madaraka katika ulimwengu wa kale mara nyingi yalifanyika kwa upanga. Daudi anafanya kinyume: anakusanya kila kikundi cha mamlaka, waamuzi wa makabila, wakuu wa maelfu na mamia, wasimamizi wa mali, wanaume wa mapambano, na anatangaza mrithi hadharani, mbele ya mashahidi. Kitabu cha Mambo ya Nyakati kiliandikwa muda mrefu baadaye, kwa watu waliorudi kutoka utumwani Babeli, wakiwa hawana mfalme na wakiwa wanajenga hekalu dogo lisilo la kuvutia. Kwao, kumbukumbu hii ilikuwa uthibitisho: hekalu hili lilikuwa na mchoro kutoka mbinguni.

Maandiko Mengine Yanayoitikia

Maneno ya Daudi kwa Sulemani yanasikika kama maneno ya Musa kwa Yoshua kabla ya kuvuka Yordani: kuwa hodari, usiogope, Mungu hatakuacha. Kuna mfano unaorudia katika Maandiko, mwongozi anayeaga na kazi inayoendelea kwa mikono mingine, kwa sababu ahadi ya Mungu ni kubwa kuliko maisha ya mtumishi mmoja. Uhusiano wa pili ni Yohana 2, ambapo Yesu anaposimama katika hekalu lililojengwa kwa mchoro huu na kusema atalisimamisha katika siku tatu, akimaanisha mwili wake. Vinara vya taa, meza za mkate wa uwepo, madhabahu ya uvumba, makerubi wanaotanda mabawa juu ya sanduku la agano: yote haya yalikuwa yanaelekeza mahali ambapo Mungu na mwanadamu wangekutana. Mahali hapo pana jina, na jina hilo ni Yesu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Fikiria Wayahudi walioteremka kutoka Babeli, wakisoma orodha hii ya dhahabu safi, fedha, uzito wa kila bakuli. Hekalu lao jipya lilikuwa dogo, hazina yao ilikuwa haba, na hawakuwa na mfalme wa nyumba ya Daudi kwenye kiti cha enzi. Orodha hii ingeweza kuwa kejeli ya utukufu uliopita. Lakini walisikia kitu kingine: ahadi ya Mungu ilikuwa na masharti na pia ilikuwa na uaminifu. "Ukimtafuta, ataonekana kwako, lakini ukimtelekeza, atakukataa milele." Walijua uchungu wa nusu ya pili ya sentensi hiyo; utumwa ulikuwa ushahidi. Sasa waliitwa kuishi nusu ya kwanza. Na maneno "kiti cha enzi cha ufalme wa Yahweh" yaliwakumbusha kuwa ufalme haukuwa umeanguka pamoja na Sulemani; ni wa Mungu, na Mungu bado alikuwa akichagua.

Maswali ya Kutafakari

Kuna kazi gani maishani mwako ambayo Mungu amekuita kuiandalia badala ya kuikamilisha, na uko tayari kuiacha mikononi mwa mwingine?

Daudi anasema Yahweh "anachunguza mioyo yote." Ikiwa hilo ni kweli kuhusu wewe leo, ni jambo la faraja au la hofu, na kwa nini?