Yohana 2

Maandiko

Harusi ndogo katika kijiji cha Kana inakaribia kuvunjika kwa aibu: divai imeisha katikati ya sherehe. Mama yake Yesu anasema maneno manne tu, "Hawana divai," na Yesu, baada ya jibu kali kuhusu saa yake ambayo bado haijafika, anaamuru mitungi sita ya mawe ya kunawa ijazwe maji; maji yanakuwa divai bora kuliko ile iliyotangulia, na wanafunzi wanaamini. Kisha tukio linahama kwenda Yerusalemu wakati wa Pasaka, ambapo Yesu anasuka mjeledi, anafukuza ng'ombe na kondoo nje ya Hekalu, anapindua meza za wabadili fedha na kusema, "libomoeni Hekalu hili nami nitalijenga baada ya siku tatu," akimaanisha mwili wake. Sura inamalizika kwa onyo: watu wengi waliamini, lakini yeye hakuwaamini wao.

Kiini

Sura hii inaweka pamoja mambo mawili ambayo tungependa kuyatenganisha: ukarimu usio na kipimo na hasira takatifu. Ni mkono uleule unaojaza mitungi ya mawe hadi juu kwa divai nzuri na unaosuka mjeledi wenye vifundo. Hii si migongano miwili ya tabia, bali ni uso mmoja wa Mungu. Pale ambapo mahali pa kukutana na Mungu pamegeuzwa soko, upendo wake hauwezi kukaa kimya; pale ambapo furaha ya watu wa kawaida inakwisha, utukufu wake unajitokeza kwanza, si hekaluni bali jikoni, kati ya watumishi wanaojua yalikotoka. Na kiini cha yote ni hiki: Yesu mwenyewe ndiye mahali papya pa kuabudia. Maji ya kunawa yanakuwa divai, Hekalu la mawe linapisha mwili wake. Dini ya kugusa, kupima na kununua inapitwa na Mtu anayejulikana kwa imani.

Uzi Unaounganisha

Manabii walipotaka kueleza siku ambayo Mungu atarudi kwa watu wake, mara nyingi waliichora kama karamu yenye divai nyingi kupita kiasi: milima ikidondosha divai mpya, meza iliyoandaliwa kwa mataifa yote. Kwa hiyo Yohana hahesabu muujiza huu kama tendo la huruma tu kwa bwana harusi aliyejikwaa; anauita "mwanzo wa ishara," yaani alama inayoonyesha mahali tunakoelekea. Nyakati za Agano la Kale zilikuwa zimejaa maji ya kunawa, utaratibu wa kujitakasa usiokwisha; sasa yanakuja mavuno ya divai. Na uzi huo unaendelea hadi Yerusalemu. Wanafunzi wanakumbuka maneno ya Zaburi, "Wivu wa nyumba yako utanila," na neno hilo "utanila" linabeba kivuli cha msalaba: mtu anayeliteketea Hekalu atateketezwa. Siku tatu zilizotajwa kwa Hekalu la mwili wake ndizo zinazofunga kila kitu. Divai bora imewekwa mwisho, na gharama yake ni damu yake.

Kioo

Kila mmoja wetu anafahamu hisia ya mitungi iliyokauka. Ndoa iliyoanza kwa nyimbo na sasa inasonga kwa ukimya wa heshima. Kazi uliyoiingia kwa shauku, sasa ni ratiba tu. Akiba iliyoisha mwezi wa kumi na mbili. Aibu ya kukosa cha kutoa mbele ya wageni wako. Mama yake Yesu hajifanyi mshauri wala hatoi suluhisho; anatamka ukweli mtupu, "Hawana divai," na kuuacha mikononi mwake. Hiyo ni sala kamili zaidi kuliko mengi tunayoyasema. Lakini sura hii inagusa pia kiburi chetu cha kidini: tunaweza kuingia nyumbani kwa Baba tukiwa na hesabu mfukoni, tukifikiri ibada ni biashara ya kubadilishana, nitatoa hiki nipate kile. Mjeledi unaingia hapo. Leo, kabla jua halijazama, mtafute mtu mmoja anayefanya kazi isiyoonekana kanisani au nyumbani kwako, kisha mwambie kwa sauti: "Najua ni wewe uliyejaza mitungi, na nakushukuru."

Swali

Mstari wa ishirini na nne unabaki kama jiwe barabarani: watu wengi waliamini jina lake, "Lakini Yesu hakuwa na imani nao." Imani yao ilikuwa halisi kwa kadiri fulani, walishuhudia ishara na wakavutwa. Hata hivyo yeye hakujitoa kwao. Hii inatuvuruga, kwa sababu tungependa kuamini kwamba imani yetu inamfunga Mungu kwetu. Yohana anasema wazi sababu: "alijua kilichokuwamo ndani yao." Si kwamba Yesu ni mwenye mashaka; ni kwamba hadanganyiki na shauku yetu ya muda mfupi. Hapa hakuna faraja rahisi. Ni lazima tukubali kwamba kuna imani inayotegemea maajabu na ikaisha maajabu yakikoma, kama divai ya karamu. Tusijifariji haraka. Ni heri kukaa na swali hili: ninamwamini kwa sababu ya kile anachonipa, au kwa sababu ya yeye alivyo?

Mazingira

Kana ni kijiji kidogo cha Galilaya, mbali na vituo vya mamlaka. Harusi za kijijini zilidumu siku kadhaa, na jamii nzima ilishiriki; kuishiwa na divai hakukuwa tatizo la vinywaji bali la heshima, aibu ambayo familia ingeibeba kwa miaka. Ndiyo maana mama yake Yesu anaingilia kati. Kisha, baada ya safari fupi Kapernaumu, tunafika Yerusalemu wakati wa Pasaka, msimu ambao mji ulifurika mahujaji kutoka kila pembe. Katika ua wa nje wa Hekalu, wafanyabiashara waliuza wanyama kwa sadaka na kubadilisha sarafu za Kirumi kuwa fedha inayokubalika kwa kodi ya Hekalu. Kiutendaji ilikuwa huduma muhimu; kiroho ilikuwa imebadilisha mahali pa maombi kuwa soko. Hekalu hili la Herode lilikuwa limejengwa kwa miaka arobaini na sita, fahari ya taifa. Kijana kutoka Galilaya anaingia na kamba mkononi.

Undani

Angalia vile vyombo: "mitungi sita ya mawe pale iliyowekwa kwa ajili ya kunawa." Si vyungu vya divai. Ni mitungi ya mawe kwa sababu mawe hayachukui unajisi kwa urahisi, iliwekwa kando kwa ajili ya kujitakasa kabla ya kula. Vyombo hivyo vilikuwa vimesimama pembeni, vikiwa vitupu au nusu tupu, mashahidi wa dini iliyokuwa imechoka. Yesu haviepuki na haviponda; anaviamuru vijazwe, "Wakajaza hadi juu." Kiwango chenyewe kinashtua, maelfu ya glasi za divai kwa harusi ya kijiji kimoja, ukarimu unaopita hesabu zote za lazima. Hapo ndipo neno la mhudumu mkuu linapopata uzito: "umeitunza divai nzuri hadi sasa." Kile kilichokusudiwa kuosha mikono kinakuwa furaha ya meza. Na ni watumishi tu, wale waliobeba ndoo, wanaojua kilichotokea.

Tafakari

Ni mitungi ipi iliyokauka maishani mwako sasa, na je, unaweza kuiweka mbele ya Yesu kwa maneno mepesi kama yale ya mama yake, bila kumwelekeza afanye nini?

Kama Yesu angeingia leo mahali unapoabudia, ni meza gani ungehofia apindue, si kanisani tu bali ndani ya moyo wako?