Mhubiri 12:13

Maandiko Yenyewe

Baada ya kurasa nzima za kutafuta, kupima, kufurahi na kukata tamaa, Mwalimu anafunga kitabu chake kwa sentensi moja fupi inayofanana na kisu: "Mwisho wa jambo baada ya kila kitu umesikika, ni kwamba ni lazima umche Mungu na kushika amri zake, kwa kuwa huu ndilo jukumu lote la mwanadamu." Hakuna hitimisho refu, hakuna muhtasari wa hoja zote zilizotangulia. Kila kitu alichokiita mvuke upoteao, utajiri, hekima, kazi, anasa, kinaachwa nyuma, na kinachobaki ni mambo mawili tu: kumcha Mungu na kutii maagizo yake. Na kisha anaongeza sababu inayotisha kidogo katika mstari unaofuata, kwamba Mungu ataleta kila tendo hukumuni, hata kile kilichofichika. Hii ndiyo nanga ya kitabu kizima: si jibu la kila fumbo, bali mahali pa kusimama wakati mafumbo yanabaki.

Kiini cha Jambo

Ukisoma haraka, mstari huu unasikika kama wito wa kufuata sheria, na wengi wameusoma hivyo kwa karne nyingi. Lakini tazama mpangilio wake. Mwalimu hasemi "shika amri ili upate maana ya maisha." Anasema kinyume: maana kamili haipatikani, maisha ni mvuke, kila kitu kinateleza mkononi, na ndiyo sababu unahitaji kumcha Mungu. Kumcha si woga wa mtumwa anayejificha, bali ni kukiri kwamba wewe si Mungu, kwamba hujui mwisho wa mambo, na kwamba yupo mmoja ajuaye. Hii ndiyo tofauti kati ya dini ya kujihesabia haki na imani halisi. Mtu anayemcha Mungu ameachana na jaribio la kudhibiti ulimwengu kwa akili yake. Amri hazitoi maana; zinatoa njia ya kuishi kwa uaminifu ndani ya maisha yasiyoeleweka. Na "jukumu lote la mwanadamu" si mzigo wa ziada, bali ni ufafanuzi wa wewe ni nani mbele ya Muumba wako.

Uzi Unaounganisha

Mwalimu anaishia mahali ambapo hawezi kwenda mbali zaidi: kumcha Mungu na kutii, huku akijua kwamba kila tendo litaletwa hukumuni. Ni hitimisho la kweli, lakini ni hitimisho lililo wazi upande mmoja, kama mlango unaosubiri mtu aingie. Kwa sababu swali linalobaki ni hili: ni nani awezaye kusimama katika hukumu ambayo hata mambo yaliyofichika yatafunuliwa? Mwalimu hajibu. Agano Jipya linajibu. Yesu Kristo anakuja kama yule aliyeishi maisha yote ya "jukumu lote la mwanadamu" kwa ukamilifu, na kisha akabeba hukumu ya mambo yetu yaliyofichika. Hivyo kumcha Mungu hakubadilishwi kuwa kitu kingine katika Injili; kunapata uso. Yule unayemcha ndiye yule aliyekufa kwa ajili yako. Hofu takatifu na upendo wa shukrani vinakuwa kitu kimoja.

Kioo

Fikiria kwa dakika moja mambo unayoyafanya ambayo hakuna mtu anayeyajua. Namna unavyozungumza na mwenzi wako milango ikiwa imefungwa. Kile unachokitazama usiku ukiwa peke yako. Hesabu ile uliyoipindisha kidogo kazini kwa sababu "hakuna anayeumia." Mstari huu haukushambulii kwa sababu umeshindwa kuwa mtu mwema; unakugusa mahali ambapo umejifunza kuishi maisha mawili, yale ya hadharani na yale ya ndani. Mwalimu anasema maisha ni mvuke, na kwa hiyo umekuwa ukijiambia kwamba hayo madogo hayana uzito. Lakini sentensi inayofuata inasema Mungu ataleta hata kilichofichika hukumuni. Hilo ndilo linaloumiza, na pia ndilo linalokomboa: unaweza kuacha kujificha, kwa sababu tayari unajulikana.

Leo, kabla hujalala, andika kwenye karatasi jambo moja unalolifanya ambalo hutaki mtu yeyote alijue, kisha lisome kwa sauti mbele ya Mungu na uliteketeze au uliharibu karatasi hiyo.

Mazingira

Mhubiri aliandika katika ulimwengu wa Israeli wa baada ya ufalme wa dhahabu, wakati hekima ilikuwa taaluma yenye hadhi. Walimu wa hekima walifundisha vijana wa tabaka la juu jinsi ya kufanikiwa: usimamizi wa mali, ndoa, mahakama, mahusiano na wafalme. Ulikuwa mfumo wa ahadi ya mpangilio: ukiishi kwa hekima, maisha yatakutendea vyema. Lakini Mwalimu alikuwa ameshaona kwamba mpangilio huo unavunjika mara kwa mara. Ndiyo maana maneno yake anayaita "mchokoo," fimbo inayochoma mnyama ili atembee, si mto wa kulalia. Mstari wa 12 unaonya juu ya vitabu visivyo na mwisho, yaani juu ya tabaka la wasomi waliokuwa wakijadili bila kukoma. Hitimisho lake fupi ni dharau ya upole kwa wale wanaojua mengi na kutii kidogo.

Mhusika Mkuu

Mungu katika Mhubiri ni wa ajabu: yupo kila mahali na hazungumzi karibu kamwe. Hakuna ndoto, hakuna malaika, hakuna sauti kutoka mlimani. Yeye ndiye Muumba anayekumbukwa katika ujana, yule anayepokea roho irudipo kwake, na sasa yule anayehukumu kila tendo. Ni Mungu ambaye hajibu maswali yetu ya "kwa nini," lakini hasahau chochote. Hiyo ni kimya chenye uzito wa ajabu. Wengi tungependelea Mungu anayeeleza; tunapewa Mungu anayeshikilia. Na kwa kushangaza, hilo linatosha kwa Mwalimu. Hajifanyi kuelewa; anainama. Ukweli kwamba kuna mmoja ajuaye kila kitu kilichofichika ni tishio kwa yule anayejificha, lakini ni faraja isiyo na kifani kwa yule aliyetendewa dhuluma gizani na hakuna aliyeona.

Mwangwi wa Maandiko

Yesu anazungumza kwa namna inayofanana sana anapofundisha juu ya sadaka na sala zinazofanywa kwa siri, akisema Baba aonaye sirini atalipa. Ni sarafu ileile: Mungu anayeona kilichofichika. Mhubiri anatumia ukweli huo kama onyo; Yesu anautumia kama faraja kwa mtu anayetenda wema bila kuonekana. Pia Musa, katika Kumbukumbu la Torati, anafundisha Israeli kwamba kumcha Bwana na kushika amri zake ndiyo "wema wao," si mzigo bali uzima. Mhubiri hajaanzisha kitu kipya; amerudi kwenye msingi wa agano baada ya safari ndefu ya kutafuta mbadala, na hakupata.

Tafakari

Ni sehemu gani ya maisha yako unayoishi kana kwamba Mungu haioni, na kwa nini hasa hiyo?

Kumcha Mungu kwako kunaonekanaje kwa vitendo wiki hii, zaidi ya hisia ya ndani?