Mhubiri 12:9

Maandiko Yenyewe

Baada ya kurasa nzima ya uzee na vumbi linalorudi ardhini, sauti ya kitabu ghafla inabadilika. Hadi sasa tulikuwa tukimsikia Mwalimu akisema "mimi"; sasa mtu mwingine anamzungumzia yeye: "Mwalimu alikuwa na hekima na aliwafundisha watu maarifa." Ni kama kamera inarudi nyuma na tunamwona mwandishi mezani pake, si jukwaani. Mstari unataja vitenzi vitatu vya kazi ngumu: alisoma, akaazimu, akatunga mithali nyingi katika mpangilio. Yaani alichunguza vitu, akavipima kwa makini, kisha akavipanga kwa utaratibu ili viweze kufundishwa. Hekima yake haikuwa hisia iliyomjia usiku mmoja; ilikuwa matunda ya kuchakata, kupanga na kuandika upya. Na muhimu zaidi: hakuiweka mfukoni mwake. Aliwafundisha watu, si wasomi wachache, bali watu wa kawaida waliohitaji maarifa ya kuishi mbele za Mungu katika dunia inayopita kama mvuke.

Kiini

Hapa tunagusa jambo linalobeba uzito mkubwa kuhusu jinsi Mungu anavyofanya kazi: kweli yake hutufikia kupitia mtu aliyeteseka nayo kwanza. Mungu angeweza kuandika hekima angani, lakini badala yake anamwandaa mwalimu anayesoma, anayepima, anayepanga maneno hadi yanapokaa sawasawa. Hekima katika Biblia si taarifa tu; ni kitu kinachofundishwa, kinachopitishwa, kinachogharimu mtu muda na usingizi. Na hilo linaonyesha kitu kuhusu tabia ya Mungu mwenyewe: hapendi kuwa mbali. Anashuka hadi kwenye lugha ya watu, hadi kwenye mithali fupi anazoweza kuzikariri mkulima shambani. Mstari huu pia unakataa wazo kwamba kuhubiri ni kipaji cha ghafla tu. Mwalimu huyu, aliyekiri kwamba kila kitu ni mvuke upoteao, bado aliketi na kufanya kazi ya kupanga maneno. Kukata tamaa juu ya dunia hakukumzuia kuwatumikia watu waliomo ndani yake. Huo ni utangulizi wa Mwalimu mkuu atakayekuja.

Uzi Unaopita

Mstari huu unamwonyesha mwalimu anayejishughulisha kuwafikia watu kwa maneno yanayoeleweka, na hapo ndipo mwangwi wa Kristo unapoanza kusikika. Yesu pia alifundisha kwa mithali, akachagua picha za mbegu, chachu, samaki na taa, kwa sababu alitaka kweli ya Mungu ikae mikononi mwa wakulima na wavuvi. Lakini kuna tofauti inayoumiza na kufariji kwa wakati mmoja: Mwalimu wa Mhubiri alisoma na kuazimu ili apate hekima; Yesu ni hekima yenyewe iliyovaa mwili. Mmoja alitafuta maneno ya kweli yaliyo wima; mwingine alisema, "Mimi ndimi kweli." Na pale mstari wa 11 unaposema maneno haya "yamefundishwa na mchungaji mmoja", uzi unakazwa zaidi: nyuma ya kila mwalimu mwaminifu yupo Mchungaji mmoja. Mhubiri anaishia kwa hofu ya Mungu na hukumu; Injili inamleta yule anayesimama kwenye hukumu hiyo badala yetu.

Kioo

Labda wewe pia unaandaa kitu: somo la Jumapili, kipindi cha vijana, mazungumzo na mwanao wa miaka kumi na sita. Na unajua jinsi inavyokuwa rahisi kujificha nyuma ya maneno mazuri bila kufanya kazi ya kweli ya kupanga, kupima, kufuta na kuanza upya. Mstari huu unagusa uvivu wetu wa kiroho, lakini pia kiburi chetu: tunapenda kujulikana kama wenye hekima zaidi kuliko tunavyopenda kuwafundisha watu. Na kuna hofu nyingine hapa, ile ya kuona kazi yako haina maana kwa sababu dunia ni mvuke. Mwalimu alijua hivyo kuliko sisi sote, na bado aliketi mezani. Uaminifu si matokeo ya matumaini makubwa; ni matokeo ya kumjua Mungu. Leo, chukua dakika kumi: andika kwa mkono sentensi tatu tu zinazoeleza kwa maneno rahisi kabisa kile Mungu alichokufundisha mwezi huu, kisha mpe mtu mmoja.

Wasifu

Wasikilizaji wa kwanza walikuwa Waisraeli walioishi katika ulimwengu ambapo hekima ilikuwa biashara ya kifalme. Wafalme wa Misri na Babeli waliwalipa waandishi kukusanya mithali, na hekima hiyo mara nyingi ilibaki ndani ya kuta za ikulu. Hapa mtu anasikia kitu cha kushangaza: mwalimu huyu "aliwafundisha watu." Hekima inatoka kortini na kwenda sokoni. Zaidi ya hayo, msikilizaji wa Kiebrania angetambua mara moja kwamba sauti imebadilika; sasa anasikia ushuhuda wa mtu mwingine kuhusu Mwalimu, kama muhuri wa uthibitisho juu ya kitabu kizima. Katika utamaduni ulioheshimu neno la mdomo, ushuhuda wa shahidi wa pili ulikuwa na uzito wa kisheria. Kwao, mstari huu haukuwa maelezo ya kando; ulikuwa sahihi chini ya hati.

Mhusika Mkuu

Mwalimu anabaki kuwa mtu wa ajabu. Amepitia anasa, kazi, mali, elimu na ameyaita yote mvuke. Amekaa na uzee, akauelezea kwa picha za mikono inayotetemeka na milango ya mtaani iliyofungwa. Mtu wa aina hiyo ungetarajia aache kila kitu na kunyamaza. Badala yake anasoma, anaazimu, anatunga. Hilo linatuambia kwamba kukata tamaa kwake hakukuwa ubaridi wa moyo bali uaminifu wa macho: anakataa kudanganya kuhusu dunia, lakini pia anakataa kuwaacha watu bila mwanga. Mandhari yake ya kiroho ni ya mtu anayeishi katikati ya huzuni na wajibu, akishikilia hofu ya Mungu kama nanga pekee. Na kwa namna fulani anakaa karibu na Kristo, yule aliyelia juu ya Yerusalemu na bado akaendelea kufundisha hadi msalabani.

Maandiko Mengine

Mithali 1:20 inamwonyesha Hekima akipaza sauti barabarani, si hekaluni, na hiyo inaeleza vizuri kwa nini Mwalimu wetu anawafundisha "watu" na si wasomi; hekima ya Mungu daima inasogea kuelekea sokoni. Kisha Mathayo 13:34 inasema Yesu alizungumza na makutano kwa mifano pekee. Mithali za Mwalimu zilimfikisha msikilizaji hadi kwenye hofu ya Mungu na kumwacha pale; mifano ya Yesu ilimfikisha msikilizaji hadi kwa Yeye mwenyewe. Mhubiri ni mlango; Injili ni chumba. Kusoma mstari huu bila Kristo kunatuacha na mwalimu mwaminifu anayetuambia dunia ni mvuke. Kusoma pamoja na Kristo kunatuonyesha kwamba Mungu hakututumia maneno tu, bali Neno.

Tafakari

Ni nani aliyekuchakatia hekima ya Mungu kwa gharama ya muda wake, na umewahi kumshukuru?

Kama dunia ni mvuke, ni kazi gani ndogo ya uaminifu unayopaswa kuendelea nayo wiki hii hasa kwa sababu hiyo, si licha ya hiyo?