Ezekieli 30

Maandiko

Ezekieli anapewa neno la maombolezo dhidi ya Misri: "Ole unakuja siku hiyo," siku ya mawingu, wakati wa hukumu kwa mataifa. Upanga utaishukia Misri pamoja na washirika wake wote, Kushi, Putu, Ludi, na miji yake mikuu itaunguzwa: Nofu, Soani, No, Sini, Tapanesi. Katika sehemu ya pili, tarehe kamili inatolewa, na taswira inabadilika: Mungu amevunja mkono wa Farao, hauna bendeji, hauwezi tena kushika upanga, huku mikono ya mfalme wa Babeli ikiimarishwa na upanga wa Yahwe ukiwekwa mkononi mwake.

Kiini

Kuna kishazi kinachorudiwa mara nne katika sura hii: "watajua kwamba mimi ni Yahwe." Hicho ndicho kiini. Hukumu hapa si hasira ya kulipiza tu; ni ufunuo. Mungu anajitambulisha kwa ulimwengu uliomsahau, na anafanya hivyo kwa kuvunja kile ambacho ulimwengu huo uliamini. Misri ilikuwa ustaarabu wa kale kabisa, imara kama mto Nile wenyewe. Mungu anasema: "Nitaifanya mito kuwa nchi kavu." Yaani, kile ulichokidhania cha milele nitakikausha. Hapa tunaona utakatifu wa Mungu ukigusa siasa. Yeye si mungu wa kabila la Israeli tu; ni Muumba anayehukumu mataifa yote, na kiburi ni kosa kubwa mbele yake kuliko udhaifu. "Kiburi cha uweza wake kitashuka chini" ni sentensi inayoelezea historia nzima ya milki za dunia.

Uzi Unaounganisha

"Siku ikaribu kwa ajili ya Yahwe. Itakuwa siku ya mawingu." Manabii walitumia maneno hayo kuelezea siku ambayo Mungu anaingia katika historia kuhukumu. Israeli ilidhani siku hiyo itakuwa ushindi wao; manabii wakawaonya kuwa itakuwa giza hata kwao. Sura hii inaonyesha kwamba siku hiyo inagusa Misri pia, na mwishowe mataifa yote. Ni hapo ndipo uzi unafika kwa Kristo. Msalabani, siku ya mawingu ilikuja kweli, giza likaifunika nchi, na hukumu iliyostahili mataifa ikaanguka juu ya mmoja aliyesimama mahali pao. Ile "siku" ambayo Ezekieli anaitangaza kwa hofu ndiyo siku ambayo Yesu anaikabili kwa hiari. Hukumu haijafutwa; imebebwa. Na kwa sababu imebebwa, neema inaweza kutolewa hata kwa Misri.

Kioo

Sura hii inaugusa mzizi wa kitu ambacho sisi sote tunakificha: tunategemea kile kinachoonekana kuwa hakiwezi kuanguka. Kwa Misri ilikuwa Nile, majeshi, na sanamu za Nofu. Kwako inaweza kuwa akiba ya benki, cheo kazini, afya ya mwili wako, au heshima uliyojijengea katika kanisa na jamii. Hakuna kati ya hivyo kilicho kibaya. Lakini vyote vinaweza kuvunjika kama mkono wa Farao, na baadhi yake havitafungwa bendeji tena. Neno gumu la sura hii ni kwamba Mungu wakati mwingine anaruhusu kitu kivunjike bila kukiponya, kwa sababu kuponywa kwake kungetuacha katika udanganyifu ule ule. Swali si kama utapoteza kitu, ni nini kitasimama ukishakipoteza.

Muktadha

Tuko mwaka wa kumi na moja wa uhamisho, karibu mwaka 587 KK, Yerusalemu likiwa kwenye kuzingirwa au limekwisha kuanguka. Ezekieli mwenyewe yuko Babeli miongoni mwa waliohamishwa. Wakati huo Misri ilikuwa tumaini la mwisho la kisiasa la Yuda; wafalme wa Yerusalemu waliendelea kutuma wajumbe Misri wakiomba msaada wa kijeshi dhidi ya Babeli, na Farao Hofra alijaribu kuingilia kati lakini akarudi nyuma. Kwa hivyo unabii huu si somo la jiografia ya mbali. Ni tangazo kwa watu wanaotamani kuokolewa na taifa lisiloweza kujiokoa lenyewe. Orodha ya miji, Nofu, No, Sini, Tapanesi, ilikuwa kama kutaja majina ya majiji makubwa ya leo: kila jina lilibeba uzito wa ustaarabu usiotikisika.

Undani Mmoja

"Nimeuvunja mkono wa Farao… Haukufungwa, au kufungwa kwa kitambaa cha bendeji ili upone." Picha hii ni ya kimatibabu na inatisha kwa usahihi wake. Mkono uliovunjika unaweza kupona ukifungwa vizuri; mkono usiofungwa unabaki umepinda, hauwezi tena kushika kitu chenye uzito. Katika sanaa ya Misri, Farao alichorwa daima mkono ukiwa umeinuliwa juu ukishika upanga, ishara ya nguvu ya kimungu. Ezekieli anachukua picha hiyo hiyo na kuipinda. Na kisha anaongeza jambo la kushtua: upanga si wa Nebukadreza, ni wa Mungu. "Nitaufanya upanga wangu kuanguka kutoka kwenye mkono wake" na "nitaweka upanga wangu katika mkono wa mfalme wa Babeli." Hata mfalme wa kipagani ni chombo tu; mkono halisi unaotenda ni wa Yahwe.

Mwangwi wa Maandiko Mengine

Amosi aliwaonya Waisraeli waliokuwa wakiitamani siku ya Bwana kwamba itakuwa giza, si nuru, na hapa tunaona jinsi onyo hilo linavyoenea zaidi ya Israeli: mataifa yote yanaingia katika siku hiyo ya mawingu. Lakini kuna sauti nyingine inayostahili kusikika kando ya sura hii. Isaya, katika sura ya kumi na tisa, anatabiri Misri ile ile ikipigwa na Mungu, kisha ikimjua na kuponywa, hatimaye ikiitwa "watu wangu" pamoja na Ashuru na Israeli. Maneno "watajua kwamba mimi ni Yahwe" yanabeba matumaini yaliyofichwa: kujua kunaanza kwa hukumu, lakini si lazima kuishie hapo. Ndipo Injili inapoingia, ikichukua adui na kumfanya mwana.

Tafakari

Ni kitu gani maishani mwako kimeshikilia nafasi ambayo Misri ilishikilia moyoni mwa Yuda, tumaini la dharura unaporudi wakati imani inapokuwa nzito?

Ikiwa hukumu ya Mungu ni njia ya kujitambulisha, ni wapi katika maisha yako ambapo jambo lililovunjika lilikufundisha kumjua yeye kwa namna ambayo mafanikio hayakuweza?