Mwanzo 14:14

Maandiko Yenyewe

Habari inamfikia Abram: jamaa yake ametekwa. Muungano wa wafalme wanne umepita Kanaani kama moto, wameiteka Sodoma, na Lutu, aliyechagua kuishi humo, amechukuliwa pamoja na mali zake. Abram hakuita mkutano wa mashauri wala hakusubiri majibu ya wenzake. "Abram aliposikia kuwa maadui wamemteka ndugu yake, akawaongoza wanaume waliofunzwa na kuzaliwa nyumbani mwake 318 na akawaongoza hadi Dani." Mzee mmoja, watu mia tatu kumi na wanane wa nyumbani mwake, na safari ndefu kuelekea kaskazini kufuata jeshi lililokuwa limeshinda mataifa matano.

Kiini

Hapa Mungu anaonyesha jinsi wokovu unavyofanya kazi kabla hata neno "mkombozi" halijatajwa katika Maandiko. Abram hakumwokoa Lutu kwa sababu Lutu alistahili. Lutu ndiye aliyechagua bonde lililostawi, ndiye aliyehamia karibu na Sodoma, ndiye aliyejiweka mahali pa hatari. Hakuna mstari unaosema alilia kuomba msaada. Ukombozi unaanza upande wa mwokozi, si upande wa mtekwa. Na jambo la pili: Abram anaingia kwenye hatari halisi. Anaacha usalama wa mialoni ya Mamre na kufuata majeshi yaliyokuwa yamewaangamiza Warefai, Wazuzi, Waemi na Wahori. Neema si hisia; ni mtu anayeondoka mahali salama na kwenda mahali pa vita kwa ajili ya mwingine.

Uzi Unaounganisha

Torati baadaye itaweka sheria ya go'el, jamaa mkombozi: ndugu wa karibu aliye na wajibu wa kumnunua jamaa aliyeuzwa utumwani au kuirudisha ardhi iliyopotea. Abram anafanya kazi hiyo kabla sheria haijaandikwa, na anaifanya kwa damu, si kwa fedha. Hii ndiyo picha inayokamilika katika Yesu Kristo. Waebrania 2 inasema Yesu alishiriki nyama na damu yetu ili awe ndugu yetu wa kweli, na kwa njia ya kifo awaweke huru wale waliokuwa utumwani maisha yao yote. Kristo ni yule ambaye, aliposikia kwamba sisi tumetekwa, hakukaa mbali. Alishuka. Alifuata mateka mpaka mwisho wa safari, mpaka kaburini, na akarudi na wale waliokuwa mikononi mwa adui.

Kioo

Kuna mtu katika maisha yako ambaye amejiingiza mwenyewe kwenye matatizo yake. Ndugu aliyefuja pesa, mtoto aliyekataa ushauri, rafiki aliyehamia "Sodoma" yake mwenyewe akijua unamwonya. Na ndani yako kuna sauti tulivu inayosema: aliyeyavuna haya ni yeye mwenyewe. Sauti hiyo si ya uongo kabisa; ni kweli, Lutu alichagua. Lakini Abram hakuhesabu makosa ya Lutu kabla ya kuchukua silaha. Ndipo tunapoona jinsi tunavyotofautiana na Mungu, kwa sababu neema ilipotufikia sisi haikuja baada ya hesabu ya makosa yetu. Leo, andika jina la mtu mmoja unayemwona anastahili shida aliyonayo, kisha mwombee kwa sauti kwa dakika tatu bila kutaja hata kosa moja lake.

Undani Mmoja

Angalia maneno "ndugu yake". Lutu ni mtoto wa ndugu yake Abram, si ndugu yake wa kuzaliwa, na mstari wa 12 unasema wazi: "wakamchukua pia Lutu, mtoto wa ndugu yake." Lakini pale Abram anaposikia habari, maandishi yanabadilisha jina: si mpwa tena, ni ndugu. Uhusiano unakuwa wa karibu zaidi wakati wa hatari, si wa mbali zaidi. Hii ndiyo lugha ya ukombozi. Mtu anayeamua kukuokoa kwanza anajiunga nawe kwa jina, anachukua ukoo wako kuwa wake. Kristo alifanya hivyo hasa: hakutuita watumishi wala wadeni, alituita ndugu, na jina hilo lilimgharimu kila kitu. Kabla ya vita ya Abram kuna tangazo la ujamaa; na kabla ya msalaba kuna kuzaliwa Bethlehemu.

Mazingira

Tuko katika karne za wafalme wadogo wa Mashariki ya Kati, ambapo miji ya bonde ilikuwa chini ya kodi ya Kedorlaoma kwa miaka kumi na miwili kabla ya kuasi. Hii ni siasa ya kweli ya wakati ule: majeshi ya mbali yanashuka njia ya biashara, yanakusanya ushuru, yanaadhibu waasi. Abram katika ulimwengu huu ni mgeni asiye na mji, asiye na jeshi la taifa, mtu mwenye hema na mifugo tu. Ana mapatano na Mamre, Eshkoli na Aneri, kama ilivyokuwa kawaida kwa wageni waliohitaji ulinzi. Kwamba mtu wa aina hii afuate muungano wa wafalme wanne hadi Dani, umbali wa zaidi ya kilomita mia mbili kaskazini, ni jambo lisilo la kawaida kabisa. Ahadi ya Mungu ndiyo mtaji wake pekee.

Swali Gumu

Kwa nini Abram ashinde vita, na sisi mara nyingi tunapoteza? Tunaomba, tunakwenda, tunajitoa kwa ajili ya jamaa aliyetekwa na madawa ya kulevya au deni au uchungu, na hatuwarudishi. Maandiko hayatoi ahadi kwamba kila jaribio la kuokoa litafanikiwa. Mstari wa 20 unasema jambo moja tu: Mungu "amekupatia adui zako katika mikono yako." Ni zawadi, si mbinu. Tunaachwa na fumbo kwamba ushindi hutolewa, hauzalishwi na juhudi zetu. Lakini kuna faraja isiyo ya bei rahisi hapa: Abram ni kivuli, si mkombozi wa mwisho. Kuna mateka ambao mikono yetu haiwezi kuwafikia, na wao pia wanaingia katika ufuatiliaji wa Kristo, ambaye safari yake haikukoma Dani bali kuzimuni.

Tafakari

Ni nani ambaye umeacha kumwita "ndugu" kwa sababu ya machaguo yake, na ingekuwaje kama ungerudisha jina hilo?

Abram alienda na kile alichokuwa nacho tu, watu 318 wa nyumbani mwake. Ni nini kidogo ulicho nacho ambacho Mungu anaweza kukitumia leo?