Mwanzo 40

Maandiko

Wafungwa wawili wa cheo, mnyweshaji na mwokaji wa Farao, wanatupwa katika gereza lile lile alimo Yusufu, na kapteni wa walinzi anamweka Yusufu kuwa mtumishi wao. Usiku mmoja wote wawili wanaota ndoto zinazowasumbua, na asubuhi Yusufu anawakuta wakiwa na huzuni; anatafsiri: baada ya siku tatu mmoja atarudishwa kazini, mwingine atatundikwa. Yusufu anaomba kitu kimoja tu, akumbukwe. Yote yanatimia kama alivyosema, lakini sura inafungwa kwa mstari mzito: "mkuu wa wanyweshaji hakukumbuka kumsaidia Yusufu. Badala yake, alimsahau."

Kiini

Kuna mstari hapa unaopaswa kusimamisha msomaji: "Je tafsiri haitoki kwa Mungu?" Yusufu yuko gerezani, hana jina, hana haki, hana mtetezi, na bado swali lake la kwanza si kuhusu mamlaka yake bali kuhusu Mungu. Hapa ndipo kiini: Mungu anazungumza hata katika mahali ambapo hakuna mtu anayezungumzia Mungu. Anazungumza kupitia ndoto za watumishi wa Farao, watu wasiomjua kwa jina. Lakini jinsi anavyozungumza ni ya kushangaza: neno moja ni uzima, lingine ni kifo, na Yusufu hawezi kuchagua. Anapewa kuona, si kubadilisha. Hii ni sura ambayo inatuambia kwamba kumjua Mungu si sawa na kumwelekeza Mungu. Yusufu anajua kesho ya wengine, na hajui yake mwenyewe.

Uzi Unaounganisha

Kuna kitu kinachokaa vibaya na kizuri kwa pamoja katika maneno "Farao atakiinua kichwa chako." Kifungu kile kile kinatumika kwa wote wawili, kumwinua kwa heshima na kumwinua kwa kunyongwa. Lugha moja, hatima mbili. Kuna mwangwi hapa wa kitu kitakachokuja mbali zaidi: mtu asiye na hatia ("hapa sijafanya chochote kinachonipasa niwekwe gerezani") aliyesimama kati ya wawili, mmoja kwenda kwenye uzima na mwingine kwenye kifo. Sisemi Yusufu ni Kristo; sitaki kulazimisha picha. Lakini mtindo wa Mungu unaonekana: wokovu unakuja kupitia mtu aliyesahauliwa, aliyefungwa, ambaye utukufu wake unachelewa. Mkate na divai vipo hapa pia, katika mikono ya waokaji na wanyweshaji. Soma hilo kwa unyenyekevu, kama mwangwi wa mbali, si kama uthibitisho.

Kioo

Ombi la Yusufu ni dogo na la kibinadamu kabisa: "unikumbuke ukifanikiwa." Hakuomba muujiza, aliomba mtu. Tumeomba hivyo. Umemsaidia mtu mahali pa kazi ukitumaini atakutaja; umemtumikia ndugu kwa miaka ukitegemea siku moja atakumbuka. Na mara nyingi sana, hakumbuki. Mstari wa mwisho wa sura hii unauma kwa sababu ni wa kweli: "alimsahau." Sio alikataa, hakuwa mbaya, alisahau tu. Hivyo ndivyo ulimwengu unavyofanya kazi, na huzuni ya kusahauliwa ni kati ya huzuni zinazonyamaza zaidi. Lakini angalia pia upande mwingine: Yusufu aliwaona wengine wakiwa na huzuni akiwa yeye mwenyewe amefungwa. Hilo ndilo la ajabu zaidi kuliko tafsiri ya ndoto.

Leo, mwulize mtu mmoja unayemwona ana huzuni swali lile lile la Yusufu: kwa nini unaonekana mwenye huzuni leo? Kisha nyamaza na usikilize jibu lote.

Mazingira

Yusufu yuko Misri si kama mgeni bali kama mali ya mtu, aliyeuzwa na ndugu zake, kisha akashtakiwa kwa uongo na mke wa Potifa. Gereza linalozungumziwa si shimo la wahalifu wa kawaida; ni "nyumba ya kapteni wa walinzi," mahali pa kuwaweka maafsa wa ikulu wakisubiri hukumu. Mnyweshaji na mwokaji si watumishi wa jikoni tu; mnyweshaji aliweka kikombe mkononi mwa mfalme, yaani alikuwa mlinzi wa uhai wa Farao dhidi ya sumu, mtu wa karibu sana na kiti cha enzi. Kwa hiyo Yusufu, Mwebrania mtumwa, anawatumikia watu waliokuwa karibu na mamlaka kuliko yeye atakavyokuwa kwa miaka. Na Misri ilikuwa nchi ya wataalamu wa ndoto, wachawi na makuhani wenye vitabu. Yusufu hana kitabu. Anao Mungu tu.

Swali

Kwa nini Mungu alimpa Yusufu maarifa ya kumwokoa mwingine, lakini si ya kujiokoa mwenyewe? Angeweza kumwambia mnyweshaji mapema zaidi, angeweza kumfanya akumbuke. Badala yake sura inaisha kwa ukimya wa miaka miwili, na Biblia haielezi kwa nini. Tunajaribiwa kuziba pengo hilo kwa maneno matamu: Mungu alikuwa anamwandaa, muda ulikuwa haujafika. Yote hayo yanaweza kuwa kweli, lakini maandiko hayasemi hivyo hapa. Yanasema tu: "alimsahau." Nadhani tunapaswa kukaa katika mstari huo bila kuukimbia. Kuna nyakati ambazo Mungu anaonekana kufanya kazi yake kwa wengine kupitia wewe, na wewe unabaki palepale. Imani si kuelewa; ni kukaa katika giza ukiwa bado unasema kweli: tafsiri inatoka kwa Mungu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Israeli waliosikia hadithi hii walikuwa wamewahi kuwa watumwa Misri, au wazao wa watumwa. Walijua maana ya kuwa Mwebrania katika nchi isiyo yako, kuwa mtu anayeweza kusahauliwa bila mtu kuhesabu hasara. Walipoisikia sentensi "nilitekwa kutoka katika nchi ya Waebrania," waliisikia kama hadithi yao wenyewe. Na walijua mwisho wa kitabu, kwamba mnyweshaji atakumbuka hatimaye na njaa itawaleta ndugu Misri. Kwa hiyo ukimya wa sura hii haukuwa mwisho kwao, bali pumziko la kuvuta pumzi ndani ya hadithi ndefu. Hiyo ndiyo faida yao kuliko sisi tunaposoma maisha yetu wenyewe: wao walijua mwisho. Sisi tunapaswa kuamini kwamba kuna mwisho, tukiwa bado ndani ya mstari wa ishirini na tatu.

Tafakari

Ni mahali gani maishani mwako ambapo umefanya kazi ya Mungu kwa ajili ya wengine huku wewe mwenyewe ukiendelea kungoja jibu?

Yusufu aliuliza, "Je tafsiri haitoki kwa Mungu?" Je, kuna jambo unalojaribu kulitafsiri peke yako, ambalo bado hujalileta kwake?