Wahebrania 1

Maandiko

Mungu hakuwa kimya kamwe. Alizungumza na mababu kwa manabii "mara nyingi na kwa njia nyingi," kipande hapa na kipande pale, ndoto, maono, hukumu, faraja. Lakini sasa, anasema mwandishi, Mungu "ameongea nasi kupitia Mwana," na huyu Mwana si mjumbe mwingine tena katika mstari mrefu wa wajumbe: yeye ni mrithi wa vitu vyote, mkono uliouumba ulimwengu, "nuru ya utukufu wake" na "tabia pekee ya asili yake." Baada ya kukamilisha utakaso wa dhambi, aliketi. Kisha sura yote inakuwa mfuatano wa maandiko yaliyofungamanishwa pamoja, yote yakiuliza swali moja gumu: ni kwa malaika yupi Mungu aliwahi kusema maneno haya? Jibu ni hakuna. Malaika ni roho, ndimi za moto, watumishi waliotumwa; Mwana ana kiti cha enzi cha milele na fimbo ya haki.

Kiini

Kiini cha sura hii si tu kwamba Yesu ni mkuu, bali kwamba ukuu wake unaigusa maisha yako moja kwa moja kwa sababu ni ukuu wa aina fulani. Angalia mstari wa tisa: "Umependa haki na kuchukia uvunjaji wa sheria." Yule anayeshikilia ulimwengu wote kwa neno la nguvu zake ana msimamo wa kimaadili, na msimamo huo si upande wowote. Fimbo ya ufalme wake ni "fimbo ya haki." Hii inamaanisha kwamba ulimwengu haujaendeshwa na nguvu tupu, wala na bahati, wala na yeyote atakayelipa zaidi. Umeendeshwa na yule anayependa haki. Kwa hiyo unyofu wako kazini, jinsi unavyoshughulikia pesa zisizoonekana na mtu, jinsi unavyomtendea mfanyakazi wako wa nyumbani, yote hayo hayapo pembeni ya theolojia. Yanapo katikati yake. Na kwamba Mwana aliketi baada ya kukamilisha utakaso wa dhambi inamaanisha kuwa haki hii haitutishi tu; imetutakasa kwanza.

Uzi Unaopita

Maneno yanayonukuliwa hapa hayakuanza katika Waebrania. "Wewe ni mwanangu, leo nimekuwa baba yako" ni maneno ya kuvikwa taji, yaliyosemwa siku ya mfalme wa Israeli, na yaliyoahidiwa kwa Daudi: kutakuwa na mwana wa ukoo wake ambaye Mungu atamwita mwanawe. Kwa karne nyingi maneno hayo yalikuwa makubwa kuliko yeyote aliyeyavaa; kila mfalme aliyakua kimo. Mwandishi anasema: sasa yamemkuta mwenyewe. Na kisha kunanyanyuka kitu kikubwa zaidi, kwa sababu Mwana huyu hakuanzia Bethlehemu: "Hapo mwanzo, Bwana, uliweka msingi wa dunia." Uzi unaanzia kwenye uumbaji, unapita katika ahadi kwa Daudi, unafika kwenye msalaba na kiti cha enzi, na unaelekea mahali fulani: "mpaka nitakapowafanya adui zako kuwa kiti cha miguu yako." Historia ina mwelekeo, na sisi tunaishi kati ya kuketi kwake na siku ile.

Kioo

Mstari wa kumi na moja ni mkali zaidi kuliko unavyoonekana: "Zote zitachakaa kama vazi." Mbingu, dunia, na kwa hiyo pia yale unayohesabu kimya kimya kama uzito wa maisha yako, nyumba ile, kipato kile, mwili unaozeeka, jina lako mahali pa kazi. Vitu hivi si viovu; ni vazi. Vinachakaa. Tunapoyashikilia kama msingi, tunashikilia kitu kinachopotea, na woga huo unatuvuruga kimaadili: tunanyamaza pale tulipopaswa kusema, tunachonga ukweli kidogo ili tuonekane vizuri, tunatumia watu kama nyenzo. Sura hii inatuvua kifua: mmiliki wa yote ni "yuleyule," miaka yake haikomi, na wewe umeitwa mrithi, si mtumishi wa kuajiriwa. Leo, kwa dakika kumi: nenda kwenye kabati lako, chukua nguo moja nzuri ambayo huihitaji, na uipeleke kwa mtu unayemjua anaihitaji, au uiweke mlangoni ili uipeleke asubuhi. Nguo huchakaa; mrithi wa vitu vyote hachakai.

Swali

Neno "mpaka" halituruhusu kupumzika kirahisi. Mwana aliketi, kazi ya utakaso ikakamilika, na hata hivyo maadui bado hawakuwa kiti cha miguu. Kwa nini kuketi kwake kunachukua muda mrefu hivi kuonekana? Rafiki yako alikufa kwa saratani; mwizi mkubwa bado anakula vizuri; ndoa nzuri iliharibika. Ukisema "Mungu anasubiri kwa upendo" umesema kitu kweli, lakini hujajibu kwa nini gharama ya kusubiri inalipwa na wanyonge. Waebrania hautoi jibu la kifalsafa. Hutoa kiti cha enzi na fimbo ya haki, na hutuambia kwamba yule aliyeketi ni yuleyule aliyepitia kifo. Hilo halifuti maumivu ya kusubiri; linatupa mtu wa kumshikilia tunaposubiri. Wakati mwingine imani si kujua kwa nini, ni kukataa kuachilia jina.

Mwangwi wa Maandiko

Mistari miwili inayonukuliwa inasema mengi. "Keti mkono wangu wa kulia mpaka nitakapowafanya adui zako kuwa kiti cha miguu yako" ni Zaburi 110, zaburi ile ambayo Yesu mwenyewe aliitumia kuwaduwaza wapinzani wake; ndiyo maandiko yanayonukuliwa mara nyingi zaidi katika Agano Jipya, kwa sababu ndiyo yanayoeleza mahali alipo sasa. Na maneno "Hapo mwanzo, Bwana, uliweka msingi wa dunia" yanatoka Zaburi 102, sala ya mtu aliyevunjika akilalamika kwa Mungu wa Israeli. Mwandishi anayachukua maneno yaliyoelekezwa kwa Mungu na kuyaelekeza kwa Yesu, bila kujitetea. Hilo ndilo dai kubwa la sura hii, lililofichwa kwenye nukuu badala ya kutangazwa kwenye fundisho.

Undani

Mstari wa mwisho unamalizia kwa kitu cha kushangaza. Baada ya kurasa nzima ya kuonyesha malaika hawana kiti cha enzi, hawana jina, hawana urithi, tunaambiwa kazi yao: "roho zilizotumwa kuwahudumia na kuwatunza wale watakaourithi wokovu." Yaani, viumbe wa moto na nuru wanatumwa kuwahudumia watu kama wewe, waliochoka, wanaolala wamevaa nusu ya nguo za kazi, ambao urithi wao bado ni wa wakati ujao. Tazama neno "watakaourithi": hukushikilia bado. Unatembea kuelekea kitu ambacho ni chako lakini hukiona. Na katika ufalme huu, wakubwa wanawahudumia wadogo. Ndiyo mantiki ya kiti cha enzi cha Kristo. Kwa hiyo mtu mmoja anayekusumbua zaidi kazini, yule unayemwona kuwa chini yako kimo, ni mtu ambaye kumhudumia si kujidhalilisha. Ni kufanana na wale walio karibu na kiti cha enzi.

Maswali ya Kutafakari

Ni kitu gani maishani mwako unakishikilia kama msingi, ambacho maandiko haya yanakiita "vazi litakalochakaa"?

Ikiwa fimbo ya ufalme wa Kristo ni fimbo ya haki, uamuzi upi wa wiki hii unahitaji kubadilika kwa sababu hiyo?