Wahebrania 10

Maandiko

Mwandishi anaanza na jambo linalochoma: dhabihu zilezile, mwaka baada ya mwaka, hazikuweza kumkamilisha mtu hata mmoja, kwa sababu "haiwezekani kwa damu ya mafahari na mbuzi kuziondoa dhambi." Sheria ni "kivuli cha mambo mema yajayo, si yale yaliyo halisi." Kisha Kristo anaingia duniani akisema, "Ona, hapa ninayafanya mapenzi yako, Mungu," na kwa kujitoa kwa mwili wake mara moja kwa nyakati zote, anaweka pembeni utaratibu wa kwanza na kuimarisha wa pili. Baada ya hapo anaketi, jambo ambalo kuhani wa hekaluni hakupata kufanya kamwe. Nusu ya pili ya sura inageuka kuwa wito: kwa kuwa njia mpya na hai imefunguliwa kupitia pazia, tunaingia kwa ujasiri, tunashikilia ungamo letu, tunakusanyika pamoja, tunavumilia mateso; kwani kumrudia nyuma Mwana ni jambo la kuogofya.

Kiini

Hoja nzima inasimama juu ya neno moja dogo: Kristo aliketi. Makuhani walisimama daima, "akitoa dhabihu ile ile," kwa sababu kazi yao haikuisha. Kuketi ni ishara ya kazi iliyokamilika, na hapo ndipo Injili inagusa mzizi wa dini yetu yote: dhambi haiondolewi kwa kurudia matambiko, bali kwa utii wa Mwana ambaye alijitoa mwenyewe. Angalia mahali ambapo mwandishi anaweka msisitizo: sio kwenye maumivu ya Kristo, bali kwenye mapenzi yake, "hapa ninayafanya mapenzi yako." Wokovu wetu unatoka kwenye utii kamili wa mtu mmoja, uliotolewa mahali pa utii wetu uliovunjika. Na matokeo yake ni ya kudumu: "amewakamilisha milele." Kama msamaha ni kamili, basi dhamiri yako haihitaji kulipa deni ambalo limekwisha kufutwa. Hapo ndipo uhuru unapoanzia.

Uzi wa Wokovu

Jambo la kushangaza katika sura hii ni kwamba Kristo anaingia duniani akiwa na maneno ya Zaburi mdomoni: "mliandaa mwili kwa ajili yangu." Yaani, kabla ya kuzaliwa kwake, mstari wa Zaburi ulikuwa ukimsubiri. Hivi ndivyo mwandishi anavyoona Agano la Kale: sio mfumo uliokosea kisha ukafutwa, bali kivuli kilichoanguka mbele ya mwanga unaokuja. Kila mwana-kondoo aliyechinjwa alikuwa ukumbusho, "ukumbusho wa dhambi zilizotendwa mwaka baada ya mwaka," ukiuliza swali ambalo mwili wa Yesu peke yake ndio jibu. Na agano jipya lililoahidiwa kwa Yeremia, sheria zilizoandikwa mioyoni na dhambi zisizokumbukwa tena, mwandishi analisoma kama likiwa limekwisha kufunguliwa: "Hawatazikumbuka tena dhambi na matendo yao mafu." Pazia limepasuka, na njia inapita katika mwili wake.

Kioo

Wengi wetu tunaishi kama makuhani wa Agano la Kale ndani ya nafsi zetu: tunasimama, tunatoa dhabihu ile ile tena na tena. Tunaomba msamaha kwa jambo lile lile la miaka kumi iliyopita. Tunajilipiza kwa kufanya kazi zaidi kanisani, kwa kunyamaza mbele ya mume au mke tuliyemkosea, kwa kujichukia kimya wakati wa usiku. Dini ya kujilipia haiishi, kwa sababu haijawahi kutosha. Halafu kuna njia nyingine ya kukimbia: kuacha kukusanyika, kujitoa taratibu kutoka kwa ndugu, kama mwandishi anavyosema, "kama wafanyavyo wengine." Aina zote mbili ni kukosa kuamini kwamba kazi imekwisha kamilika.

Leo, chukua kipande cha karatasi. Andika kwa maneno machache dhambi ile inayorudi kukushtaki mara kwa mara. Kisha juu yake andika mstari huu: "Hawatazikumbuka tena." Sema kwa sauti, kisha rarua karatasi hiyo.

Mazingira

Waraka huu unaandikiwa Wakristo wenye asili ya Kiyahudi walio katika hali ya kuchoka. Hekalu bado linanuka moshi wa dhabihu, makuhani bado wanasimama kila siku, na dini ya mababu inaonekana yenye heshima na usalama. Wao, kwa upande wao, wamepoteza mali: "mlipokea kwa furaha adhabu ya urithi wenu." Wamedhihakiwa hadharani, wengine wamefungwa. Kwenye jamii ambayo utambulisho wa mtu ulikuwa katika ukoo na ibada ya hadhara, kumfuata Yesu kulimaanisha kupoteza mahali pako kwenye meza ya familia. Ndiyo sababu mwito wa mstari wa 25 sio ushauri wa kanisa tulivu: kukusanyika lilikuwa hatari, na kuacha kukusanyika lilikuwa njia ya kujiokoa kimwili na kujipoteza kiroho.

Swali

Halafu mistari 26 hadi 31, ambayo hakuna mhubiri anayeipenda: "Dhabihu nyingine ya dhambi haisalii tena." Ikiwa Kristo amekamilisha milele, inakuwaje mtu asalie bila dhabihu? Nadhani mwandishi hazungumzii mtu anayeanguka na kutubu, bali mtu anayeitendea "damu ya agano kama kitu kisicho kitakatifu," yaani kuiacha kwa makusudi, kuisimamia kwa dharau. Na hoja yake ni ya kimantiki zaidi kuliko ya kutisha: kama unakataa dhabihu ya mwisho, hakuna nyingine nyuma yake. Hakuna mpango wa akiba. Sitakupa faraja rahisi hapa; sentensi "Ni jambo la kuogofya mtu kuangukia katika mikono ya Mungu aliye hai!" imekusudiwa kutetemesha. Lakini kumbuka nani anaisoma: wewe unayeogopa maneno haya ni ushahidi kwamba bado unasikiliza.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliposikia "aliketi," walisikia kitu ambacho hatuwezi kusikia kirahisi. Katika hekalu hakukuwa na kiti kwa kuhani mkuu. Kazi haikuisha, kwa hiyo hakuna mtu aliyeketi. Kusema kwamba Yesu aliketi mkono wa kuume wa Mungu ilikuwa kutangaza kwamba huduma nzima waliyoikulia imefikia mwisho wake, sio kwa kudharauliwa, bali kwa kutimizwa. Na waliposikia "ujasiri wa kuingia mahali patakatifu zaidi," walijua kwamba hapo aliingia mtu mmoja tu, siku moja tu kwa mwaka, kwa damu na kwa hofu. Sasa wanaambiwa: wewe, uliyenyang'anywa mali na kudhihakiwa mtaani, unaingia. Hapo ndipo uzito wa neema unabonyeza.

Tafakari

Kwa kimya, ni dhabihu gani ndogo ninazoendelea kuzitoa ili kujistahilisha mbele ya Mungu, ambazo zinapingana na neno "amewakamilisha milele"?

Ni nani katika kanisa langu anayeanza kuacha kukusanyika, na ni neno gani la kutia moyo ninaloweza kumpa wiki hii?