Mambo ya Walawi 11:44

Maandiko

Baada ya orodha ndefu ya wanyama, ndege, samaki na vitambaavyo, sauti inabadilika ghafla. Haisemi tena "huyu ni najisi, huyu ni safi," bali inasema: "Kwa kuwa Mimi ndimi Yahweh Mungu wenu. Nanyi lazima muwe watakatifu, kwa hiyo na iweni watakatifu, kwa sababu Mimi ni mtakatifu." Kanuni zote za jikoni zinafungwa kwa jina la Mungu mwenyewe, na kwa amri ya kufanana naye, si kwa maelezo ya afya wala ya ladha.

Kiini

Utakatifu hapa si hisia ya ndani wala uchamungu wa faragha. Ni kutengwa, kuwekwa upande mmoja kwa ajili ya mtu fulani. Neno la Kiebrania qadosh linamaanisha "aliyetengwa," na Mungu anadai kwamba maisha ya kila siku ya Israeli yatengwe kama yeye alivyo tengwa. Kinachoshangaza ni mantiki: si "muwe watakatifu ili mnikubalike," bali "iweni watakatifu, kwa sababu Mimi ni mtakatifu." Msingi ni tabia yake, si juhudi zetu. Israeli hawapandi ngazi kumfikia Mungu; wanaitwa kuishi kulingana na Mungu ambaye tayari amewachagua. Na anagusa sufuria, chakula, mikono, nguo. Utakatifu wa Mungu si wa hekaluni tu; unaingia jikoni.

Uzi Unaounganisha

Sheria hizi zinachora mstari kati ya Israeli na mataifa: unachokula kinaonyesha wewe ni wa nani. Lakini mstari huo ulikuwa kivuli, si mwisho. Yesu alipotangaza vyakula vyote kuwa safi, hakufuta amri hii; alihamisha mahali pa mpaka. Sasa haupo mdomoni bali moyoni. Petro anachukua maneno haya hasa, "iweni watakatifu, kwa sababu Mimi ni mtakatifu," na kuyapeleka kwa Wakristo wa mataifa waliotawanyika, watu ambao hawakuwahi kuepuka nyama ya nguruwe. Wito haujabadilika; njia ya kuutimiza imebadilika. Damu ya Kristo inafanya kile ambacho maji ya kufulia nguo yalikuwa yakielekeza tu: inatakasa kabisa, si hadi jioni.

Kioo

Fikiria maisha yako yakichunguzwa kwa kina hicho: unachonunua, unachotupa, unavyoshughulikia pesa za kazini, unavyozungumza na mwenzi wako baada ya siku ngumu. Sheria hizi zinakataa kutuachia sehemu ya maisha isiyo na Mungu. Tunapenda kuweka imani mahali pake maalum, Jumapili asubuhi, na kubaki huru katika mengine yote. Yahweh anasema hapana. Sufuria ya udongo iliyoguswa na kifo lazima ivunjwe, kwa sababu hakuna eneo la kati. Uovu mdogo unaovumiliwa nyumbani au ofisini si "mdogo"; ni uchafu ndani ya chombo cha nyumbani. Leo, chagua kitu kimoja unachokifanya kwa siri na ambacho usingependa mtu yeyote akijue, kiandike kwenye karatasi, kiseme mbele za Mungu kwa sauti, kisha ichome au ichane hiyo karatasi.

Mhusika Mkuu

Mungu anayezungumza hapa ni yule aliyewatoa Misri, kama anavyojitambulisha katika mstari unaofuata. Yeye ndiye Bwana wa Kutoka, si mtunga sheria asiyejulikana. Anajali kwa undani wa ajabu: bundi, kinyonga, kicheche, mbegu zilizolowa maji. Kuna kitu cha kifamilia katika undani huu, kama mzazi anayeeleza kwa nini kisu kikali hakiachwi mezani. Lakini pia kuna ukali. Yeye ni mtakatifu, na utakatifu wake si upole tu; unahitaji nafasi, unaweka mipaka, unadai maisha yaliyoumbwa upya. Upendo wake haumaanishi kuwa hana madai. Ndiyo maana anasema "Mungu wenu" na "iweni watakatifu" katika pumzi moja.

Undani

Angalia neno "kujichafua." Mstari unasema: "Haiwapasi kujichafua kwa aina yoyote ya kiendacho juu ya nchi." Si "msichafuliwe," bali "msijichafue." Kitendo kinarudi kwa mtu mwenyewe. Katika mstari wa 43 kinarudiwa mara mbili: "Msijinajisi wenyewe." Israeli hawakuambiwa waogope ulimwengu unaowashambulia; waliambiwa wawajibike kwa kile wanachokiingiza ndani. Hiyo ni tofauti kubwa na dini nyingi za jirani, ambapo unajisi ulikuwa nguvu ya kichawi inayoshambulia mtu bila hatia yake. Hapa jukumu ni la binadamu, na hiyo ni heshima. Mungu anamwamini mwanadamu kuchagua. Vivyo hivyo leo: hakuna anayetulazimisha kutazama, kusikiliza, au kusengenya.

Waliosikia Kwanza

Wazie kambi ya jangwani: harufu ya moshi, mifugo, ngozi zilizoanikwa. Watu hawa walitoka Misri, nchi iliyojaa miungu yenye sura za wanyama, ambako ndege, mamba na ng'ombe walikuwa na hekalu zao. Walielekea Kanaani, ambako majirani wangeandaa karamu za miungu yao. Maisha yao yalikuwa ya karibu sana na wanyama; hakuna friji, hakuna duka. Mzoga ulioanguka kwenye chungu ulikuwa jambo la kawaida la kila wiki, na kuvunja chungu kulikuwa hasara halisi kwa familia masikini. Kwa hiyo kila mlo ulikuwa somo: sisi ni wa Yahweh, si wa Misri, si wa Kanaani. Wakati mgeni alipouliza kwa nini hawali nguruwe, jibu halikuwa la kiafya bali la kihistoria: kwa sababu tulitolewa utumwani na Mungu mmoja mtakatifu.

Tafakari

Ni eneo gani la maisha yako ambalo umelizoea kulitenga na Mungu, kana kwamba yeye hana neno la kusema humo?

Mungu anasema "iweni watakatifu, kwa sababu Mimi ni mtakatifu." Je, unaishi kama mtu anayejaribu kumfikia Mungu, au kama mtu ambaye tayari ametolewa utumwani na sasa anaishi kulingana na hilo?