Nehemia 13:26

Maandiko

Nehemia anasimama mbele ya watu waliooa wanawake wa Ashdodi, Amoni na Moabu, na badala ya kunukuu sheria tu, anawanyooshea kidole historia yao wenyewe: "Je, Sulemani mfalme wa Israeli hakufanya dhambi kwa sababu ya wanawake hawa?" Anamkumbusha kila mtu kwamba Sulemani hakuwa mtu wa kawaida. Hapakuwa na mfalme kama yeye miongoni mwa mataifa mengi, alipendwa na Mungu wake, na Mungu mwenyewe ndiye aliyemweka kuwa mfalme juu ya Israeli wote. Na bado, mstari unamalizika kwa pigo: "Hata hivyo, wake zake wa kigeni walimfanya atende dhambi." Hoja ya Nehemia ni rahisi na ni kali. Kama yule mwenye hekima kuliko wote alianguka hivi, nyinyi mnadhani mtasimamaje?

Kiini

Mstari huu unagusa jambo tunalopenda kulikwepa: vipawa vya Mungu havimkingi mtu dhidi ya moyo wake mwenyewe. Sulemani alikuwa na kila kitu ambacho tunaamini kingetuweka salama, hekima, utajiri, hekalu alilolijenga kwa mikono yake, na zaidi ya yote upendo wa Mungu uliotamkwa wazi. Hakuna hata kimoja kati ya hivyo kilichomzuia. Neno la Kiebrania linalotumika hapa kwa dhambi ya Sulemani linaeleza kukosa shabaha, kuteleza taratibu nje ya njia, si uasi wa ghafla. Hapo ndipo uchungu ulipo. Hakuamka siku moja akaamua kumwacha Mungu; aliteleza kidogo kidogo, ndoa baada ya ndoa, madhabahu baada ya madhabahu. Nehemia anaonyesha kwamba tatizo la Israeli si sheria ngumu, bali mioyo inayolegea. Na hapo tayari swali linazaliwa: kama mfalme bora zaidi alishindwa, Israeli inahitaji Mfalme wa aina gani?

Uzi Unaopita

Nehemia anataja Sulemani kwa sababu anajua kila msikilizaji anajua mwisho wa hadithi: ufalme uligawanyika, hekalu likaja kuteketea, na watu wakaenda uhamishoni. Mfalme mwenye hekima kuliko wote alijenga nyumba ya Mungu kisha akajenga madhabahu za miungu ya wake zake. Nehemia naye anajaribu kurekebisha kila kitu, anafukuza Tobia nje ya chumba cha hekalu, anafunga malango siku ya Sabato, anawaapisha wanaume; na kitabu kinaishia si kwa ushindi bali kwa ombi dhaifu: "Nikumbuke, Mungu wangu, kwa mema." Hakuna urekebishaji wa nje unaoweza kubadilisha moyo. Ndipo Agano Jipya linapoingia na madai makubwa: hapa kuna aliye mkuu kuliko Sulemani. Mfalme ambaye hekima yake haikumtelezesha, ambaye badala ya kuchafuliwa na wageni, anawagusa wachafu na kuwatakasa. Bwana arusi asiyeharibiwa na bibi arusi, bali anayemfanya mtakatifu.

Kioo

Uteleze wa Sulemani ulianza kwa jambo lililoonekana la busara: mahusiano mazuri, mikataba ya kisiasa, amani na majirani. Ndivyo inavyokuwa kwetu pia. Hakuna mtu anayeamka asubuhi akiamua kumwacha Mungu. Unachokifanya ni kukubali mradi mmoja wa kazi unaokula Jumapili zako, kunyamaza mara moja ambapo zamani ungesema ukweli, kuruhusu urafiki mmoja uamue unachotazama na unachocheka. Baada ya miaka mitano unaangalia nyuma na huelewi ulifikaje hapo. Mstari huu haukuambii ulinde kanuni zako; unakuambia moyo wako unavutika, hata ukiwa umebarikiwa, hata ukiwa unampenda Mungu kweli. Upendo wa Mungu kwa Sulemani ulikuwa wa kweli. Haukumzuia. Leo, chukua karatasi na andika jambo moja ulilokubali mwaka huu ambalo miaka mitano iliyopita ungelikataa. Liseme kwa sauti mbele za Mungu, kisha liombee kwa dakika mbili.

Wasikilizaji

Hawa hawakuwa taifa kubwa. Walikuwa kundi dogo la waliorudi kutoka uhamishoni, wakiishi ndani ya ukuta uliojengwa haraka, wakizungukwa na watu wenye nguvu zaidi. Mstari wa 24 unafichua hofu yao halisi: watoto wao hawakuweza kuzungumza lugha ya Yuda. Kizazi kimoja zaidi, na hakungekuwa na mtu wa kusoma Kitabu cha Musa walichokisikia mwanzoni mwa sura hii. Walipoliskia jina la Sulemani, hawakusikia hadithi ya kale bali uchunguzi wa mifupa yao wenyewe: hivi ndivyo tulivyopoteza nchi mara ya kwanza. Kwao, ndoa hizi hazikuwa suala la mapenzi binafsi; zilikuwa swali la kama Israeli ingeendelea kuwepo kama watu wa agano. Ukali wa Nehemia unaeleweka zaidi ukikaa hapo, ingawa hauwi mwepesi.

Swali

Lakini je, hiyo inahalalisha kunyoa nywele za watu na kuvunja familia? Maandiko hayafichi kitendo cha Nehemia, wala hayampongezi waziwazi. Tunaachwa na mtu mwenye bidii ya kweli ambaye njia zake zinatuchoma. Na kuna mvutano mkubwa zaidi: Mungu huyu anayewafukuza Wamoabu kwenye mstari wa kwanza wa sura ndiye aliyemwingiza Ruthu Mmoabu katika ukoo wa Daudi. Kwa hiyo mpaka haukuwa wa damu bali wa ibada; si asili ya mtu bali ni nani anayemwabudu. Hata hivyo, hilo halifuti uchungu wa wanawake na watoto walioachwa. Sijui jinsi ya kulainisha hilo, na sitaki kujaribu. Ninachojua ni kwamba Nehemia mwenyewe hakutegemea haki yake; mara nne anaomba, "Nikumbuke." Hata mwenye bidii zaidi anaishia kuomba rehema.

Maandiko Mengine

Habari kamili iko katika 1 Wafalme 11, ambapo tunaambiwa kwamba wake za Sulemani "waligeuza moyo wake" alipokuwa mzee, si angali kijana. Udhaifu haukuja wakati wa mapambano bali wakati wa faraja, baada ya mafanikio, hekalu lilipokwisha jengwa. Hilo linapaswa kutuhofisha zaidi kuliko hadithi za kuanguka kwa ghafla. Upande mwingine ni Kitabu cha Ruthu: mwanamke wa Moabu anayesema "Mungu wako atakuwa Mungu wangu," na kuwa bibi wa babu wa Daudi. Maandiko yanaweka hadithi hizi mbili pamoja bila kuzipatanisha kwa urahisi. Moja inaonya dhidi ya kuchanganya ibada; nyingine inaonyesha kwamba milango ya neema iko wazi kwa yeyote anayekuja kumwabudu Mungu wa Israeli. Yesu anazaliwa kutoka kwa wote wawili: mzao wa Sulemani na wa Ruthu.

Kutafakari

Ni wapi katika maisha yako ambapo umekuwa ukiamini kwamba baraka zako, huduma yako au ujuzi wako wa Biblia unakukinga dhidi ya kuteleza?

Nehemia alirekebisha mambo ya nje kwa nguvu; Kristo anabadilisha moyo. Ni jambo gani unalojaribu kulirekebisha kwa nidhamu peke yake, ambalo kwa kweli linahitaji neema?