Hesabu 1:54

Maandiko Yenyewe

Baada ya orodha ndefu ya majina, hesabu, na maagizo kuhusu Walawi na hema, sura hii inaishia kwa sentensi mbili tulivu: "Wana wa Israeli walifanya yote haya. Walifanya yote ambayo BWANA aliagiza kupitia Musa." Hakuna sifa, hakuna maelezo ya jinsi walivyofanya, hakuna kelele. Ni ripoti tu: kila kitu kilichoagizwa, kilifanyika.

Fikiria jioni ile. Vumbi la jangwa la Sinai linatulia. Ngamia wanapumua. Wanaume wanaobeba vigingi vya hema wanatembea, wakitafuta bango la jeshi lao, kila mmoja akijua sasa mahali pake. Kwenye mzunguko wa ndani, Walawi wanapanga mizigo yao kuizunguka masikani. Na mwandishi anaandika sentensi ambayo tunaipitia haraka: walifanya yote.

Kiini

Sentensi hii ni ushindi mdogo ambao hatuupi uzito wake. Kumbuka kilichotokea miezi michache nyuma: ndama wa dhahabu, kelele, uasi. Sasa taifa lile lile linakubali kupangwa. Hilo linatuambia kitu kuhusu Mungu: yeye hukaa katikati ya watu, lakini si kwa mchafuko. Utakatifu wake unahitaji nafasi, mpangilio, mipaka. Maneno yale magumu ya mstari wa 51, "mgeni yeyote atakayelisogelea hema lazima auawe," hayajapunguzwa kwa mstari wa 54. Yamekubaliwa.

Na hapo ndipo pa ajabu: utii wa Israeli hapa hauonekani kama utumwa mpya, bali kama uhuru wenye mfumo. Waliokuwa wakibeba matofali ya Farao sasa wanabeba hema la agano. Kazi ile ile ya mikono, mabega yale yale, lakini kusudi lililobadilika kabisa.

Uzi Mmoja

Maneno haya yanajirudia. Mwishoni wa Kutoka, baada ya masikani kukamilika, tunasikia mara kwa mara: walifanya kama Bwana alivyomwagiza Musa. Ni kama kiitikio cha wimbo. Na kiitikio hiki kinatuelekeza mbele, kwa sababu Israeli hataendelea kuimba wimbo huu; sura zinazofuata za Hesabu zimejaa manung'uniko na uasi. Utii huu wa mstari wa 54 ni picha ya kile kinachopaswa kuwa, si kile kinachodumu.

Ndiyo maana Yohana anaweka maneno haya kinywani cha Yesu: "Chakula changu ni kufanya mapenzi ya yule aliyenituma." Kile ambacho Israeli alikifanya kwa siku moja katika jangwa, Kristo alikifanya kwa maisha yote, hadi msalabani. Utii wake ndio unashikilia agano tunapokosa.

Kioo

Hebu tuwe wakweli: sisi hupenda maagizo ya Mungu tunapoyaona kama mapendekezo. Tunachagua yale yanayotufaa. Mume anajua vizuri kile ambacho hapaswi kutazama kwenye simu yake usiku, na anaendelea. Mwalimu anajua yule mwanafunzi ambaye anahitaji dakika kumi za usikivu, na anaahirisha wiki nzima. Tunatoa sadaka kwa moyo mkunjufu tunapoweza kumudu, na tunanyamaza tunaposhindwa.

Israeli hapa hakuchagua. Kila familia ilihamisha hema yake kwenye eneo lililoteuliwa, hata kama eneo hilo lilikuwa mbali na maji, hata kama jirani alikuwa mgumu. Utii wa kweli huanza mahali ambapo maagizo yanapoingia kwenye ratiba yetu na kubadilisha kitu halisi.

Kwa hiyo: kabla jua likuchwe leo, fanya lile jambo dogo la utii ulilolisikia mara nyingi na kuliahirisha; tuma ujumbe huo wa kuomba msamaha, sentensi mbili tu, sasa hivi.

Mhusika Mkuu

Mhusika wa mstari huu si Musa. Ni "wana wa Israeli," umati mkubwa, wenye majina 603,550 yaliyoandikwa, wanaotenda kama mtu mmoja. Na hiyo ni ya kushangaza kwa kundi ambalo katika kitabu hiki kitakuja kuitwa jamii ya manung'uniko.

Lakini kwa nyuma yao anasimama Mungu ambaye anajishughulisha na mambo madogo: nani anabeba nguzo gani, hema ipangwe wapi, ni umri gani unahesabiwa. Huyu si Mungu wa kanuni kubwa tu za kimaadili. Ni Mungu anayeingia kwenye mpangilio wa kambi, kwenye mgawanyo wa kazi, kwenye nafasi ya kila familia. Anataka kukaa nao kwa ukaribu kiasi kwamba mpangilio wa mahema yao unakuwa suala la kitheolojia. Upendo wake ni wa kina, na pia ni wa kina kwenye maelezo.

Wasikilizaji wa Kwanza

Kizazi kilichosikia maneno haya kwa mara ya kwanza kilikuwa, kwa sehemu kubwa, kizazi cha pili: watoto wa wale waliokufa jangwani. Waliyasikia kwa uchungu. Kwa sababu walijua mwisho wa hadithi: hesabu hii ya wapiganaji ilikuwa hesabu ya watu ambao wengi wao hawakuingia Kanaani.

Kwa hiyo mstari huu, "walifanya yote ambayo BWANA aliagiza," ulikuwa unasikika kama kumbukumbu ya siku nzuri iliyopita, na wakati huo huo kama mwaliko. Tulianza vizuri. Tunaweza kuanza vizuri tena. Kwa taifa lililokuwa likijiandaa kuvuka Yordani, sentensi hii ilikuwa mfano wa kufuata, sio kifungu cha kupitia haraka.

Undani Mmoja

Tazama maneno matatu ya mwisho: "kupitia Musa." Kwa Kiebrania ni "kwa mkono wa Musa." Israeli hakupokea sauti ya Mungu moja kwa moja hapa; walipokea agizo lililopita kwenye mkono wa mtu mmoja, mwenye ulimi mzito, aliyekuwa amejaribu kukataa wito wake.

Hii ndiyo njia ya Mungu daima. Neno lake linatufikia kwa mkono wa mwanadamu: mzee wa kanisa asiye mkamilifu, mhubiri aliyechoka, mama aliyekusomea Biblia. Israeli aliamini kwamba maagizo yaliyotoka kinywani cha Musa yalikuwa maagizo ya Bwana. Utii wao ulikuwa pia imani kwamba Mungu anaweza kutumia mkono wa mtu.

Na sentensi hii inaandaa njia ya mkono mkubwa zaidi: neno lililofanyika mwili, likipita kwenye mikono yenye vidonda.

Maswali ya Kutafakari

Lipi agizo la Mungu ambalo umelijua kwa muda mrefu na umelifanya kuwa "pendekezo" katika maisha yako?

Kwa mkono wa nani neno la Mungu linakufikia sasa, na unamsikiliza kwa kiasi gani?