Zaburi 1

Maandiko Yenyewe

Zaburi inaanza na picha ya mtu anayesonga mbele polepole: kwanza huenda katika ushauri wa waovu, kisha husimama katika njia ya wenye dhambi, mwishowe hukaa katika kusanyiko la wenye mizaha. Mtu aliyebarikiwa ni yule ambaye hajakamilisha safari hiyo. Badala yake anaishi karibu na sheria ya Yahwe, akiifurahia na kuitafakari "mchana na usiku," hadi anakuwa kama mti uliopandwa kando ya mkondo wa maji, mti unaozaa matunda kwa wakati wake na ambao majani yake hayakauki. Waovu, kwa upande mwingine, hawana mizizi wala uzito: "ni kama makapi yapeperushwayo na upepo." Na Zaburi inafunga kwa hukumu, si kwa ushauri mwema: waovu hawatasimama katika hukumu, kwa sababu Yahwe huikubali njia ya wenye haki, lakini njia ya waovu itaangamizwa.

Kiini cha Ujumbe

Zaburi hii haitoi kanuni kumi za maadili; inatoa njia mbili tu. Hakuna njia ya tatu, hakuna sehemu ya kati ambapo mtu anaweza kusimama bila kuchagua. Na hapa ndipo Zaburi inakwaruza: sisi tunapenda kufikiri kwamba maisha ya kiroho ni mkusanyiko wa maamuzi makubwa machache, lakini maandishi haya yanaonyesha mwendo wa taratibu, hatua kwa hatua, kutoka kutembea hadi kukaa. Mtu hajaamua asubuhi moja kuwa mwenye mizaha; amezoea tu, mazungumzo baada ya mazungumzo, hadi kiti kile kimekuwa chake. Baraka hapa si zawadi ya nasibu bali ni matokeo ya mahali ulipopandwa. Mti hauzai matunda kwa kujikaza; unazaa kwa sababu mizizi yake inagusa maji. Mungu anayejitokeza hapa si mtoa sheria tu, bali ni yule ambaye huikubali njia, yaani anaijua, anaitunza, anaiandama kwa macho yake.

Uzi wa Dhahabu

Zaburi hii imewekwa mwanzoni wa kitabu chote kama lango: unapotaka kuingia katika sala za Israeli, unapita kwanza katikati ya njia mbili. Lakini kuna shida. Ni nani kweli aliyeishi hivi, akifurahia sheria mchana na usiku, bila kukaa hata siku moja katika kusanyiko la wenye mizaha? Hata Daudi, mwandishi wa zaburi nyingi zinazofuata, anakiri dhambi zake wazi. Kwa hiyo picha ya mtu huyu aliyebarikiwa inabaki ikining'inia, ikisubiri mtu atakayeitimiza. Yesu, akijaribiwa jangwani, anasimama hapo: hakuketi katika kiti cha mshawishi, alishikilia Neno. Na yeye anaitwa mzabibu wa kweli ambao sisi ni matawi yake. Hapo picha inabadilika kidogo lakini haivunjiki: hatuwi mti wenye matunda kwa kujihimiza, bali kwa kupandwa ndani yake, mahali ambapo maji yanatiririka kwa neema.

Kioo

Fikiria hatua tatu za mstari wa kwanza katika maisha yako halisi. Kutembea: unasikiliza ushauri wa wenzako kazini kwamba hesabu hizi zinaweza kupangwa "kwa akili." Kusimama: unaanza kuzikubali kimoyomoyo, kwa sababu kila mtu anafanya hivyo. Kukaa: siku moja ndiye wewe unamwelekeza mwenzako mpya jinsi mambo yanavyofanyika hapa. Hakuna mahali ulipoamua kuwa mwovu. Ulihamia tu, kiti kwa kiti. Hivi ndivyo inavyotokea katika pesa, katika namna tunavyozungumza juu ya watu wasiokuwapo, katika saa tunazozitoa kwa simu lakini hatuzitoi kwa mwenzi wa ndoa. Na dhihaka, "kusanyiko la wenye mizaha," ni hatari zaidi kuliko dhambi kubwa, kwa sababu inaua uwezo wako wa kuchukua kitu chochote kwa uzito, hata Mungu mwenyewe.

Leo, tenga dakika kumi: andika kwenye karatasi jina la kundi moja, mazungumzo moja, au kipindi kimoja ambacho hukiacha kikuchongee moyo, kisha sema kwa sauti: "Hapa sitakaa."

Mazingira

Zaburi hii haikuzaliwa katika ofisi ya msomi. Ilikua katika nchi ambayo maji yalikuwa ni suala la uhai na kifo. Palestina ina miezi ya kiangazi ambapo hakuna mvua hata tone, na mti uliopandwa mbali na mkondo hukauka kabla ya kuzaa. Kwa hiyo picha ya "mti uliopandwa karibu na mkondo wa maji" si mapambo ya kishairi; ni picha ya mtu ambaye hatashangaa wakati joto linakuja. Na makapi? Wakati wa kupepeta, nafaka iliyopigwa ilirushwa hewani kwenye kilima chenye upepo wa jioni; nafaka nzito ilianguka chini, makapi yalipeperushwa hayajulikani walipo. Kila mkulima aliyesikia mstari wa nne alijua picha hiyo kwa mikono yake. Si tishio la mbali bali kitu alichokiona jana jioni.

Mhusika Mkuu

Zaburi inasema "Yahweh huikubali njia ya wenye haki." Neno la Kiebrania hapa, yada, lina maana ya kujua kwa ukaribu, kujua kama mume anayemjua mkewe, si kujua kwa taarifa. Hii inabadilisha sura ya Mungu katika zaburi hii. Yeye si hakimu aliyekaa mbali akipima matendo kwa mizani; yeye ni yule anayeijua njia yako kwa jina, anaifuata kwa macho, anaitambua wakati wengine wanaisahau. Na kwa sababu hiyo, hukumu inayotajwa mstari wa tano si ukatili bali ni ukweli: njia ambayo Mungu hajaiingia, haiendi mahali popote. Inaangamia yenyewe. Mungu hapigi makapi; makapi tu hayana uzito wa kubaki. Mungu wa Zaburi ya Kwanza ni Mungu anayejua, na kujuliwa naye ni ndiyo baraka yenyewe.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waisraeli waliosikia hii walikuwa watu waliorudi kutoka uhamishoni au walioishi chini ya mataifa makubwa, watu ambao waliona wazi kwamba waovu mara nyingi wanafanikiwa na wenye haki wananyanyaswa. Kwao mstari wa tatu, "lolote afanyalo litafanikiwa," haukuwa ahadi rahisi ya mafanikio ya kibiashara. Ulikuwa ni kauli ya imani iliyopingana na kile walichokiona kwa macho. Na walisikia kitu ambacho sisi tunakipitia haraka: "sheria ya Yahwe" ilikuwa ni Torati, hadithi ya Mungu aliyewatoa Misri na kuwafanya watu wake. Kuifurahia sheria hiyo haikuwa kupenda kanuni; ilikuwa kupenda hadithi ya kukombolewa. Walisikia zaburi hii kama mwaliko wa kuishi kama watu waliokombolewa, hata wakati hali yao haikuonyesha hivyo.

Tafakari

Ni kiti kipi ambacho nilikianza kukaa polepole, bila kuamua, na ambacho sasa kinaonekana kama chako?

Kama mizizi yangu inagusa yale ninayoyafurahia na kuyatafakari, maji yanayonifikia leo yanatoka wapi hasa?