Zaburi 23:1

Maandiko

Mstari mmoja tu, maneno machache: "Yahwe ni mchungaji wangu; sita pungukiwa na kitu." Daudi hasemi kwamba Mungu ni kama mchungaji, wala hasemi kwamba Mungu ana wachungaji wanaomtumikia. Anasema Mungu mwenyewe amechukua kazi hiyo, na kwamba matokeo yake ni jambo moja tu: hakuna kitu kitakachomkosa. Kila kitu kinachofuata katika zaburi hii, majani mabichi, maji matulivu, bonde la giza, meza mbele ya maadui, ni maelezo tu ya jinsi ahadi hiyo inavyotimizwa.

Kiini

Fikiria ni nani anayeandika. Daudi alikuwa mfalme, mtu mwenye jeshi, hazina na majumba. Lakini hajitangazi kuwa mchungaji wa Israeli; anajiweka upande wa kondoo. Hii ni kauli ya kutokujitosheleza. Kondoo hana silaha, hana ramani, hana akiba; kila kitu anachomiliki ni yule anayemtembeza. Neno la Kiebrania hapa, echsar, maana yake "kupungukiwa, kukosa"; kanushi lake linarudi katika kumbukumbu ya jangwa, ambapo Israeli walitembea miaka arobaini bila kupungukiwa na kitu. Kwa hiyo mstari huu hausemi utapata unachotaka. Unasema utapewa unachohitaji, na yule anayeamua kipimo ni Mchungaji, siyo kondoo. Hapo ndipo penye faraja na pale pale ndipo penye ugumu wake.

Uzi Mkuu

Katika Agano la Kale, "mchungaji" lilikuwa jina la wafalme na viongozi, na manabii walilitumia kwa uchungu: wachungaji wa Israeli walijilisha wenyewe na kuwaacha kondoo watawanyike. Ezekieli akatangaza kwamba Mungu mwenyewe atashuka kuwatafuta kondoo wake, kwa sababu wanadamu waliokabidhiwa kazi hiyo walishindwa. Hilo ndilo tumaini linalobebwa na mstari huu: si mpango wa dini, ni Mungu anayekuja mwenyewe. Ndiyo maana Yesu, akisimama mbele ya viongozi wa dini waliokuwa wamewatelekeza watu, alisema yeye ni mchungaji mwema anayeutoa uhai wake kwa ajili ya kondoo. Zaburi 23:1 haitabiri Kristo kwa maneno, lakini inachimba kisima ambacho Kristo anakuja kukijaza: Mungu mwenyewe, mwenye mwili, akiwatafuta waliopotea.

Kioo

Sasa jiulize kwa unyoofu: ungeandika nini baada ya nusu ya kwanza ya mstari huu? Wengi wetu tungeandika, "Bwana ni mchungaji wangu, lakini bado ninahitaji kujipanga vizuri." Tunaamini kichwani, kisha tunaishi kama yatima wanaojisimamia. Unaangalia salio la benki mwisho wa mwezi na moyo unakwenda mbio. Unamwona mwenzako akipandishwa cheo na kitu ndani yako kinajibana. Unalala usiku ukihesabu yale usiyo nayo: nyumba, mume, mtoto, afya, heshima. Mstari huu haukuahidi kwamba orodha hiyo itajazwa. Unakuambia kitu kikali zaidi: kwamba tayari huna upungufu, kwa sababu Yule aliyekushika ni Mchungaji, na kondoo aliye na mchungaji hana upungufu hata kama malisho ya leo ni machache. Hii inaumiza kwa sababu inagusa kiburi chetu cha kujitegemea na hofu yetu ya kukosa.

Leo, kabla ya kulala, chukua karatasi na andika kitu kimoja unachoogopa kupungukiwa nacho mwezi huu, kisha andika chini yake maneno haya kwa mkono wako mwenyewe: "Yahwe ni mchungaji wangu; sita pungukiwa na kitu." Kisha yasome kwa sauti, mara moja.

Maandiko Mengine

Njia mbili zinaangaza mstari huu. Ya kwanza ni Ezekieli 34, ambapo Mungu anawahukumu wachungaji wanaojinenepesha na kutangaza kwamba yeye mwenyewe atawachunga kondoo wake, atawatafuta waliopotea na kuwafunga waliovunjika. Kile ambacho Daudi anakiri kwa unyenyekevu, Ezekieli anakitangaza kama hukumu na ahadi kwa taifa zima. Ya pili ni Yohana 10, ambapo Yesu anachukua jina hilohilo na kuliongezea kitu ambacho Daudi hangeweza kukiona: mchungaji anayekufa badala ya kondoo. Ukiweka mistari hii mitatu pamoja, unaona harakati moja ndefu: kutoka kilio cha mtu mmoja, hadi ahadi kwa taifa, hadi msalaba mahali ambapo ahadi hiyo inagharimu damu.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waisraeli hawakusikia mstari huu kama shairi zuri la mashambani. Walijua kondoo. Walijua kwamba mchungaji halali usiku, kwamba anahesabu, kwamba mnyama mmoja aliyepotea humgharimu safari ya usiku kucha. Pia walijua kwamba mataifa yaliyowazunguka yaliwaita miungu yao wachungaji wa wafalme; Daudi anaandika jina hilo si juu ya sanamu, bali juu ya Yahwe, Mungu aliyewatoa Misri. Na walijua ukame. Mstari huu haukuimbwa katika nchi ya mvua ya kutosha, bali mahali ambapo majani mabichi yalikuwa zawadi, si haki ya kuzaliwa. Kusema "sita pungukiwa" katika nchi kama hiyo ni imani, si matumaini ya kupumbaza moyo.

Swali

Lakini je, ni kweli? Wako Wakristo waaminifu waliokufa kwa njaa, waliofukuzwa nyumbani, waliozika watoto wao. Walipungukiwa. Kusema vinginevyo ni kudanganya. Zaburi hii yenyewe haikwepi hilo; mstari wa nne unakiri wazi kwamba njia hupita katika "bonde la uvuli na giza nene." Mchungaji haondoi bonde; anaingia nalo pamoja nawe. Kwa hiyo "sita pungukiwa na kitu" si ahadi ya maisha bila upungufu, bali ni kauli kuhusu nani anayeandamana nawe ndani ya upungufu huo. Hilo halitoshi kutuliza kila kilio, na sitajifanya linatosha. Lakini ni kitu kimoja ambacho hakiwezi kuchukuliwa: uwepo wake. Wale walioimba zaburi hii wakiwa gerezani hawakuwa wapumbavu; walikuwa wamegundua kwamba Mchungaji mwenyewe ndiye malisho.

Tafakari

Ukiangalia maisha yako ya wiki iliyopita, ni katika jambo gani ulijifanya mchungaji wako mwenyewe?

Kama "sita pungukiwa" halimaanishi kupata kila kitu, linamaanisha nini hasa kwako mwezi huu?