Zaburi 7

Maandiko Yenyewe

Daudi anawindwa, naye anakimbilia pale pekee palipo salama: "Yahweh Mungu wangu, kwako napata kimbilio!" Hofu yake ni halisi, si ya kishairi; anaona nafsi yake ikiraruliwa kama mawindo ya simba bila mtu wa kumwokoa. Anakana mashtaka yanayomwandama, na anakana kwa nguvu ya ajabu, akijiweka chini ya laana: ikiwa hasemi kweli, basi adui amkanyage mwili wake uwe mavumbini. Kisha sauti inapanuka kutoka kwa mtu mmoja hadi kwa ulimwengu mzima: Mungu ainuke, ahukumu mataifa, achunguze mioyo na fahamu, akomeshe matendo ya waovu. Mwisho wa zaburi unaonyesha mwovu mwenye "mimba ya mipango ya uharibifu" akitumbukia katika shimo alilochimba mwenyewe, na Daudi akiimba shukrani si kwa ushindi wake, bali kwa haki ya Mungu.

Kiini

Zaburi hii inashikilia pamoja mambo mawili ambayo sisi hupenda kuyatenganisha: Mungu ni kimbilio na Mungu ni Hakimu. Kwa Daudi hii si mivutano miwili, ni ukweli mmoja. Unaweza kukimbilia kwa Mungu kwa sababu yeye ni mwenye haki; kama asingekuwa Hakimu, kimbilio lake lingekuwa tu mahali pa kujificha, si mahali pa kutetewa. Ndiyo maana sentensi ngumu ya mstari wa 11 inahitajika: "Mungu anaye chukizwa na waovu kila siku." Hasira hiyo si hamaki ya Mungu asiyejitawala; ni utakatifu wake ukiwa macho, kila siku, bila kuchoka wala kuzoea uovu kama tunavyozoea sisi. Lakini angalia neno dogo la mstari wa 12: "Ikiwa kuna mtu hatubu." Hukumu imewekwa kwa sharti; mlango wa toba umeachwa wazi hata panapong'olewa upanga. Na kumbuka Daudi hajitetei kwa ubora wake: "Ngao yangu inatoka kwa Mungu." Hata haki yake inategemea neema.

Uzi Unaounganisha

Ombi la mstari wa 6, "Inuka, Yahweh," ni ombi la kale: ni lugha ya safina ya agano ikiinuka jangwani wakati watu wanapoondoka. Daudi hadai haki kwa sababu ya ustahili wake binafsi, bali kwa sababu Mungu amefunga agano la kutetea wanyonge. Hapa ndipo uzi unapoelekea kwa Kristo. Katika msalaba, yule aliyekuwa hana hatia kikweli alinyamaza pale Daudi alipopaza sauti; hakuomba adui akanyagwe, bali yeye mwenyewe alikanyagwa, mwili wake ukalala mavumbini. Hukumu ya mstari wa 12 haikufutwa; ilielekezwa kwake. Na ufufuo ni jibu la Mungu kwa ombi la "uniokoe", jibu kubwa kuliko Daudi alilothubutu kuomba. Hivyo zaburi hii inakuwa sala ya Yesu kwanza, na yetu ndani yake.

Kioo

Zaburi hii inagusa mahali penye uchungu: kushutumiwa kwa jambo usilolifanya. Labda ni uvumi ofisini uliokunyima nafasi ya kupandishwa cheo, au ndugu wa familia anayesimulia toleo lake la kisa chenu hadi wote waamini, au jina lako likichafuliwa kwenye kundi la WhatsApp bila wewe kuwepo. Daudi anatufundisha kitu kigumu: badala ya kujitetea kila mahali, anaweka shauri lake mbele ya yule "unaye pima mioyo na fahamu." Lakini zaburi hii pia inakutazama upande mwingine. Kabla hujajiita msafi, kumbuka kwamba mstari wa 14 unaeleza jinsi uovu unavyokua ndani ya mtu kama mimba, polepole, bila kelele. Mipango yako midogo ya kulipiza kisasi ni mimba hiyo. Leo, andika jina la yule anayekushtaki kwenye karatasi, kisha sema kwa sauti: "Yahweh, hukumu ni yako, si yangu," na uliache hapo.

Wasifu

Wasikilizaji wa kwanza waliishi katika jamii ambapo jina lako lilikuwa mtaji wako wote. Hapakuwa na mahakama ya kukata rufaa kwa mfalme, wala polisi wa kukulinda; shtaka la uwongo lingeweza kukuondolea ardhi, familia na uhai. Kiapo cha mstari wa 5, ambapo mtu anajiweka chini ya laana mbele za Mungu, kilikuwa utaratibu halisi wa kisheria: pale ushahidi ulipokosekana, mtu alijiweka mikononi mwa Hakimu wa mbinguni. Hivyo zaburi hii haikusomwa kama hisia tu, bali kama tendo la kisheria lenye hatari kubwa. Na kwa Israeli, Mungu aliyekaa "mbinguni" akitawala mataifa alikuwa habari njema kwa taifa dogo lililozungukwa na majeshi makubwa: mwenye nguvu si mwenye neno la mwisho.

Maandiko Mengine

Ombi la Daudi kwamba Mungu "uanzishe watu wenye haki" linapata mwangwi wa kutisha katika Ufunuo, pale roho za wafia dini zinapolia chini ya madhabahu zikiuliza hadi lini Mungu atakawia kuhukumu. Biblia haioni kilio cha haki kama ukosefu wa upendo; inakiona kama imani inayomwamini Mungu kutimiza ahadi yake. Kisha linganisha na Warumi 12, ambapo Paulo anakataza kulipiza kisasi kwa sababu Mungu amesema kisasi ni chake. Hoja ni ile ile ya Daudi: unaweza kuachilia jambo tu kama unaamini kwamba kuna Hakimu halisi. Mkristo asiyeamini hukumu hatimaye hulazimika kuwa hakimu mwenyewe, na hapo ndipo shimo la mstari wa 15 linapochimbwa.

Undani

Shimo la mstari wa 15 linastahili tusimame nalo. Daudi haombi Mungu amsukume mwovu shimoni; anasema mwovu "hudumbukia katika shimo alilochimba mwenyewe." Hii ndiyo namna ya pekee ya hukumu katika Biblia: si adhabu iliyoongezwa kutoka nje tu, bali uovu ukiiva na kurudi kwa mwenyewe. Uongo unamla mwongo. Hasira inaharibu nyumba ya mwenye hasira kabla ya kumgusa adui. Na hapa ndipo onyo kwetu: ulimwengu umeumbwa na Mungu kwa namna ambayo haki imejengwa ndani ya mambo yenyewe. Hatuchezi kwenye uwanja usio na sheria. Lakini mstari huo huo ni faraja, kwa sababu unamaanisha kuwa hupaswi kuchimba shimo la mtu yeyote; Mungu tayari ameandaa ulimwengu unaoshuhudia haki yake.

Tafakari

Ni shtaka gani la uwongo linalokuuma hadi leo, na ungeweza kuliweka mikononi mwa yule "unaye pima mioyo na fahamu" kwa maneno gani halisi?

Kuna mpango gani mdogo wa kujilipizia unaokua ndani yako kimya kimya, na uko tayari kuuzika kabla haujazaa "sumu ya uharibifu"?