Mwanzo 1:12

Andiko

Siku ya tatu inafika mahali pa ajabu: Mungu anasema neno, na ardhi yenyewe inajibu. "Nchi ikatoa mimea, miche itoayo mbegu ya aina yake, na miti itoayo tunda ambalo mbegu yake imo ndani yake, kwa aina yake." Kile alichoamuru katika mstari wa kumi na moja sasa kinatokea hasa, bila upungufu wala nyongeza. Na ndani ya kila tunda kuna mbegu, yaani kizazi kijacho kimefichwa tayari ndani ya matunda ya leo. Kisha unakuja uamuzi wa mwisho, mfupi na tulivu kama kawaida ya sura hii: "Mungu akaona kuwa ni vyema." Hakuna sherehe ndefu, hakuna maelezo marefu. Mtazamo wa Mungu unaanguka juu ya majani na miti, na hukumu yake ni njema.

Kiini

Kuna kitu kikubwa kimefichwa katika maneno "mbegu yake imo ndani yake." Mungu haumbi kitu kinachohitaji yeye kukirudia kila asubuhi; anaumba uhai wenye uwezo wa kuendelea, wenye siku zijazo zilizowekwa ndani yake. Huu si Mungu aliyejifunga mbali na kazi yake, wala si Mungu anayeshika kila jani kwa vidole vyake kila sekunde. Ni Mungu anayetoa uwezo wa kuzaa kama zawadi, akiaminisha ardhi kazi halisi. Na neno "kwa aina yake" linarudiwa kwa makusudi: uumbaji si fujo inayochemka bila mpangilio, bali ni utaratibu, mipaka, utambulisho uliopewa. Kuwa kitu fulani, na si kila kitu, ni sehemu ya wema wa Mungu. Halafu anaona, na anaita vyema. Wema hapa si ukamilifu wa urembo tu; ni kufaa kwa kusudi, ni kitu kilicho sawasawa na moyo wa Muumba wake.

Uzi Mwekundu

Mbegu iliyo ndani ya tunda ni mbegu ya historia nzima ya wokovu. Kila ahadi ya Mungu baadaye itafanya kazi kwa mtindo huohuo: kitu kidogo kilichofichwa ndani ya kitu kinachoonekana, na siku zijazo zilizoahidiwa ndani ya sasa. Uzao wa Abrahamu, tawi la Yese, ufalme unaokuja kama punje. Yesu mwenyewe anachukua taswira hii moja kwa moja anaposema kwamba punje ya ngano lazima ianguke ardhini na kufa ndipo izae mazao mengi (Yohana 12:24). Anasema hivyo akiwa anaelekea msalabani, yaani anajiweka mwenyewe ndani ya mantiki ya siku ya tatu ya uumbaji. Kilichozikwa ardhini hakikupotea; kilikuwa kimebeba kizazi kizima ndani yake. Ufufuo si ukiukaji wa jinsi Mungu anavyofanya kazi; ni utimilifu wa mtindo aliouweka tangu siku ile ardhi ilipochipuza.

Kioo

Wewe unataka matunda yaonekane leo. Ripoti ya kazi inayothibitisha kuwa mwaka haukupotea, mtoto anayeonyesha kwamba malezi yako yamefaa, huduma inayokua vya kutosha kusimuliwa. Na kimya kinapoendelea, unaanza kujihukumu: labda mimi si wa aina inayozaa. Mstari huu unagusa jeraha hilo mahali pawili. Kwanza, unakuambia kwamba uzao hauko mikononi mwako kwa kulazimisha; ardhi ilitoa kwa sababu neno lilitangulia. Pili, unakuambia kwamba matunda ya kweli daima yana mbegu ndani yake, yaani sehemu kubwa ya faida yako haitaonekana katika msimu wako. Unalea, unafundisha, unasamehe, unalipa deni la mtu mwingine, na mbegu inabaki imefichwa. Kiburi chetu kinataka tunda linaloweza kupigwa picha; Mungu anaangalia mbegu. Leo, chukua tunda lolote nyumbani kwako, likate katikati, tazama mbegu zake kwa dakika moja, kisha sema kwa sauti: "Mungu akaona kuwa ni vyema," ukimtaja jambo moja lako lisilo na matokeo yanayoonekana bado.

Wasikilizaji wa Kwanza

Waliosikia maneno haya kwanza waliishi kwa kutegemea mvua. Kwao, swali la nani anayefanya ardhi izae halikuwa la kifalsafa bali la tumbo tupu. Majirani zao waliamini kwamba uzazi wa shamba ulitegemea miungu ya rutuba iliyotakiwa kutulizwa kwa sherehe na dhabihu, wakati mwingine za aibu kubwa. Kisha wanasikia simulizi hii: hakuna mungu anayehitaji kubembelezwa, hakuna vita mbinguni juu ya mavuno. Mungu anasema tu, na ardhi inatoa. Jambo lingine lilikuwa zito kwa masikio yao: majani na miti havipewi hadhi ya miungu hapa, ni viumbe tu. Kile ambacho mataifa yaliabudu, Israeli waliambiwa wakile. Hii iliwaweka huru kutoka hofu ya kidini iliyowazunguka, na wakati huohuo iliwafunga kwa Mmoja aliyeamuru chakula chao kichipuke.

Swali

Kama kila kitu kilikuwa "vyema," mbona ardhi hiyohiyo inatoa miiba, ukame na njaa? Msomaji makini hawezi kupita mstari huu bila kuhisi mvutano. Sura ya tatu italeta laana juu ya ardhi, lakini hilo halielezi kila kitu, wala Biblia haitujaribu kutufanya tuamini kwamba kila mavuno yaliyoshindwa yana maelezo mepesi. Ni bora kukiri kwamba mstari huu si maelezo ya dunia tunayoiona sasa; ni kumbukumbu ya jinsi ilivyokusudiwa, na ahadi ya jinsi itakavyokuwa. Tunaishi kati ya hukumu ile ya "ni vyema" na uzoefu wa shamba lililokauka. Kukiri mvutano huo bila kuufunika ni sehemu ya imani ya watu wazima. Mungu hakusema shamba lako halitakauka; alisema ardhi ilipoumbwa, aliiona na akaiita njema.

Mhusika Mkuu

Mungu wa mstari huu anasema, kisha anaangalia. Hilo la pili ni la ajabu zaidi. Hakuna aliyekuwepo bado kuona uzuri wa majani ya kwanza; hakuna mtu, hakuna mnyama, hakuna mashuhuda. Mungu anaangalia kwa sababu anapenda kuangalia. Huyu si fundi anayekagua kazi kwa wasiwasi, bali ni Muumba anayefurahia. Na anaamini kazi yake vya kutosha kuipatia ardhi jukumu halisi la kutoa. Hapo ndipo tabia yake inaonekana wazi: anatawala bila kuponda, anatoa uwezo bila kupoteza mamlaka. Mungu anayekabidhi mbegu ndani ya tunda ni Mungu yuleyule atakayekabidhi dunia mikononi mwa watu waliofanywa kwa mfano wake. Kuangalia kwake ni furaha, siyo tuhuma. Na hilo ndilo jicho linalokutazama wewe pia.

Maswali ya Kutafakari

Ni wapi maishani mwako unadai tunda linaloonekana wakati Mungu bado anafanya kazi katika mbegu iliyofichwa?

Ukiamini kwamba Mungu anaangalia kazi yake kwa furaha na siyo kwa tuhuma, ni jambo gani ungeliacha leo la kujitetea mbele yake?