Zaburi 83

Maandiko

Zaburi hii inafunguka kwa kilio kikali: Mungu asikae kimya, asipuuze, asistarehe wakati maadui wanainua vichwa vyao. Asafu anaeleza njama ya mataifa kumi yaliyoungana kwa mkakati mmoja, kutoka Edomu na Waishmaeli hadi Ashuri, wakiwa na lengo moja lililowekwa wazi kwa maneno yao wenyewe: "Njoni na tuwaangamize wao kama taifa. Kisha jina la Israeli halitakumbukwa." Kisha mwombaji anageukia historia, akimkumbusha Mungu alichofanya kwa Midiani, Sisera na Yabini, na kuomba maadui wawe kama makapi mbele ya upepo, kama moto uteketezao msitu. Lakini mwisho wake unashangaza: ombi si tu maangamizi, bali kwamba "waweze kulitafuta jina lako, Yahwe," na hatimaye dunia nzima ijue kuwa yeye peke yake ndiye Aliye Juu.

Kiini

Kiini cha Zaburi hii kimefichwa katika mstari wa tano: "wamefanya muungano dhidi yako." Si dhidi ya Israeli kwanza, bali dhidi ya Mungu. Asafu anaona kile ambacho sisi mara nyingi tunakikosa: shambulio dhidi ya watu wa Mungu daima ni shambulio dhidi ya jina lake, kwa sababu Mungu amejifunga kwa watu hawa kwa agano. Heshima yake na usalama wao vimeunganishwa. Hapa ndipo theolojia ya Zaburi hii inapopata uzito: Mungu si mtazamaji asiyehusika anayeombwa aingilie kati jambo la kigeni; yeye ndiye mhusika mkuu ambaye jina lake linawekwa rehani. Na ndiyo maana ombi la mwisho si kulipiza kisasi tu bali ni ufunuo. Aibu inaombwa ili itumike kama njia, ili wale wanaopanga njama hatimaye walitafute jina la Yahwe na dunia nzima ikubali kwamba yeye peke yake yuko juu ya nchi yote. Hukumu na wokovu hapa vinatembea njia moja.

Uzi wa Pamoja

Njama ya mataifa dhidi ya Mungu si tukio la mara moja. Inajirudia, na inafikia kilele chake sio Yerusalemu ikizingirwa na majeshi, bali katika uwanja mdogo nje ya kuta za mji ambapo Mrumi, Mwedomu (Herode alikuwa wa ukoo wa Edomu), makuhani na umati waliungana kwa mkakati mmoja dhidi ya Masiya wa Mungu. Kanisa la kwanza liliona hivyo waziwazi; katika Matendo sura ya nne waliomba wakikumbuka Zaburi ya pili, wakitaja kwa majina wale walioungana dhidi ya Mpakwa Mafuta. Hapa ndipo Zaburi ya 83 inapogeuka. Muungano uliofanikiwa ni ule uliomwua Yesu, na hata hivyo ulishindwa kabisa. Yeye alikuwa kama makapi mbele ya upepo, akapeperushwa hadi kaburini, na siku ya tatu jina ambalo maadui walitaka lisikumbukwe likawekwa juu ya kila jina.

Kioo

Unajua hisia ya mstari wa kwanza: kelele upande mmoja, kimya upande wa pili. Mwenzako kazini anakuharibia sifa kwa utaratibu na mkuu wako hasemi neno. Ndugu wanapanga mgawanyo wa urithi wakati wewe hukualikwa kwenye mazungumzo. Mtoto wako anapokea ujumbe wa dhihaka kila usiku na wewe hujui hata jina la mtumaji. Zaburi hii haikuambii uzime hasira yako; inakupa mahali pa kuipeleka. Lakini isome hadi mwisho, kwa sababu mstari wa kumi na sita unavunja kitu ndani yetu: aibu inaombwa ili "waweze kulitafuta jina lako." Hata Sauli wa Tarso aliangushwa barabarani kwa aibu kabla ya kuwa Paulo. Leo, andika kwenye karatasi jina la mtu mmoja unayemwona kama adui yako, kisha omba kwa sauti maneno ya mstari wa kumi na sita kwa ajili yake, kwamba alitafute jina la Yahwe.

Taswira ya Wasikilizaji

Wasikilizaji wa kwanza walikuwa taifa dogo lililozungukwa pande zote. Walipoimba majina haya, Edomu, Moabu, Amoni, Amaleki, Filisti, Tiro, hawakusikia orodha ya kijiografia; walisikia majirani walioishi kwa siku chache za safari, wengine wakiwa ndugu wa damu, wazao wa Esau, wa Lutu, wa Ishmaeli. Ugomvi wa familia ndio mkali zaidi. Kutajwa kwa Ashuri mwishoni kulileta kivuli cha dola kubwa ya kaskazini, mnyanyasaji wa kimataifa. Na tishio lenyewe lilikuwa la kufutwa kabisa: jina lisikumbukwe tena. Kwa watu waliojua kwamba ahadi za Mungu zilibebwa na vizazi vyao, kufutwa kwa jina kulimaanisha kufutwa kwa agano lenyewe. Walimwomba Mungu si kwa ajili ya ushindi wa kijeshi tu, bali kwa ajili ya uhai wa ahadi.

Maandiko Mengine

Zaburi hii inakula kutoka kitabu cha Waamuzi. Sisera aliyeangamia kando ya Kishoni, Oreb na Zeeb, Zeba na Zalmuna waliokamatwa na Gideoni: hizi ni kumbukumbu za nyakati ambazo Israeli ilikuwa dhaifu kabisa na Mungu alishinda bila msaada wa nguvu za kibinadamu. Asafu haombi Mungu afanye jambo jipya; anamwomba afanye tena. Upande mwingine, Zaburi ya pili inatoa picha pana zaidi ya mataifa yanayofanya shauri bure dhidi ya Bwana na Masiya wake, na Mungu akicheka mbinguni. Zaburi ya 83 ni sauti ya chini, ya hofu ya kweli; Zaburi ya pili ni jibu kutoka kiti cha enzi. Zote mbili zinaishia mahali pamoja: mataifa yakubali utawala wake.

Muktadha

Hatujui kwa uhakika tukio lililozaa Zaburi hii. Orodha ya mataifa kumi haiendani kikamilifu na vita yoyote tunayoijua katika historia ya Israeli, jambo linaloashiria kwamba huenda ni picha ya jumla ya maadui wote wa Israeli wakiwekwa pamoja kwenye uwanja mmoja wa mapambano. Asafu alikuwa jina la ukoo wa waimbaji wa hekalu, watu walioandika na kuongoza ibada ya taifa. Hii siyo barua ya siri; ni wimbo wa hadhara, uliimbwa mbele ya Mungu na mbele ya watu, pengine wakati wa kufunga na kuomba taifa likiwa hatarini. Jambo muhimu kulijua: Israeli haikuwa na nguvu ya kijeshi ya kuvunja muungano kama huo. Ndiyo maana sala yenyewe ndiyo silaha pekee waliyokuwa nayo.

Tafakari

Ni muungano gani unaohisi umeundwa dhidi yako kwa sasa, na ungewezaje kuusogeza kutoka kwenye wasiwasi wako binafsi hadi kwenye mikono ya Mungu kama Asafu alivyofanya?

Mstari wa kumi na sita unaomba aibu iwe mlango wa toba kwa maadui. Je, uko tayari kweli kumwona adui yako akiokolewa, au unataka tu aondolewe?